علیرضا لبش:
1- مشروط شوید. مشروطی را برای دانشجو ساخته‌اند نه رئیس دانشگاه و اساتید. هیچکدام از واحد‌های خود را پاس نکنید. از حد مجاز مشروطی و ترم‌های مجاز حضور در دانشگاه نهایت استفاده را ببرید. مطمئن باشید بیرون از دانشگاه هیچ خبری جز رفتن به سربازی و بعد از آن بیکاری وجود ندارد. حداقل وقتی که در دانشگاه حضور دارید به عنوان یک دانشجو شناخته می‌شوید نه یک بیکار.
2- تا دوران تحصیلتان تمام نشده در دانشگاه عاشق شوید و ازدواج کنید چون اگر دانشگاهتان تمام شود هیچکس حاضر نیست با یک آدم آس و پاس بیکار ازدواج کند.
3- جزوه‌های خود را مرتب و منظم بنویسید شاید فرجی شد و کسی برای گرفتن جزوه به شما مراجعه کرد و بخت‌تان باز شد وگرنه بعد از تمام شدن دانشگاه بخت ازدواج را از دست خواهید داد.
4- یکی از راه‌های گرفتن نمره، درس خواندن است. برای گرفتن نمره راه‌های دیگری هم وجود دارد. یکی از ساده‌ترین این راه‌ها پاچه‌خواری است. اکثر دانشجویان بویژه شاگرد اول‌ها نمره خود را از این طریق به دست می‌آورند. تهدید استاد به پنچر کردن ماشینش، مظلوم‌نمایی و بهانه مریضی و فوت اقوام درجه یک و دو و پیدا کردن آشنا و استفاده از بند «پ» روش‌های دیگر گرفتن نمره است که در مواقع لزوم توصیه می‌شود.
5- در فعالیت‌های فوق‌برنامه شرکت کنید. شما با درس خواندن فوقش یک لیسانسه بیکار می‌شوید اما با شرکت در برنامه‌های فوق‌برنامه استعداد‌های هنری و غیرهنری خود را کشف و استعداد‌های هنری خود را خنثی و استعداد‌های غیرهنری خود را ضبط و به کار می‌بندید.
6- به تمام همکلاسی‌های خود پیشنهاد ازدواج بدهید و بعد از فارغ‌التحصیلی با دخترخاله پدرتان ازدواج کنید. با این‌کار هم مدت مدیدی چند نفر را سر کار گذاشته‌اید و آمار بیکاری را در کشور کاهش داده‌اید، هم باعث بالا رفتن اعتماد به نفس چند نفر شده‌اید و هم روابط فامیلی را تقویت کرده‌اید.
7- با گرفتن پایین‌ترین مدرک، دانشگاه را رها کنید. هرگز از یک سوراخ دوبار گزیده نشوید. ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد و دکترا یک اشتباه بزرگ است. هر وقت تحصیل را رها کنید و به کار اصلی خانوادگی‌تان برگردید سود کرده‌اید. با ادامه تحصیل شما یک فوق‌لیسانس یا دکتر بیکار خواهید شد که دیگر نمی‌توانید سرتان را پیش در‌و‌همسایه بلند کنید. پس تا دیر نشده به فکر یک کار نان و آب‌دار باشید.