فردا اختتامیه بیست‌و هفتمین جشنواره فیلم فجر در تالار وزارت کشور برپا خواهد شد و سیمرغ‌های این دوره به برگزیدگان بخش‌های مختلف اهدا می‌شود. تاكنون معرفي نامزدهای دریافت سیمرغ بلورین بخش نگاه نو از خبرهاي داغ جشنواره است.
نامزدهای دریافت سیمرغ بلورین بخش نگاه نو
نامزدهای دریافت سیمرغ بلورین بخش نگاه نو - مسابقه فیلم های اول و دوم بیست و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌فجر معرفی شدند. در این بخش، پنج فیلم نامزد سیمرغ بهترین فیلم و پنج کارگردان نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین کارگردان هستند. فیلم‌های «اخراجی‌ها-2» به تهیه‌کنندگی حبیب‌الله کاسه‌ساز، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و کارگردانی مسعود ده‌نمکی، «بی‌پولی» به تهیه‌کنندگی مصطفی شایسته و کارگردانی حمید نعمت‌الله، «تردید» به تهیه‌کنندگی سیدسعید سعدی و کارگردانی واروژ کریم مسیحی، «دلخون» به تهیه‌کنندگی سید‌حسین حق‌گو و کارگردانی محمدرضا رحمانی و «کودک و فرشته» به تهیه‌کنندگی حسن کلامی، با مشارکت سیما فیلم و کارگردانی مسعود نقاش‌زاده، نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلم بخش نگاه نو هستند. نامزدهای سیمرغ بلورین رشته بهترین کارگردانی بخش نگاه نو نیز عبارتند از: «حسن فتحی» برای فیلم پستچی سه بار در نمی‌زند، «واروژ کریم مسیحی» برای فیلم تردید، «شالیزه عارف‌پور» برای فیلم حیران، «محمدرضا رحمانی» برای فیلم دلخون، «امید بنکدار» و «کیوان علی محمدی» برای فیلم شبانه روز و «سامان استرکی» برای فیلم صندلی خالی .
سایه سنگین فیلم‌های اپیزودیک بر جشنواره
بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر در حالی امسال برگزار شد که فیلم‌های اپیزودیک و حاوی پشت صحنه‌های سینما، سایه سنگینی بر پیکره سینمای ایران انداخته‌اند. به طوری که بیشتر آثار شرکت‌کننده در جشنواره چند داستان را با روایت‌هایی شبیه به هم نقل می‌کنند و نکته جالب توجه بعدی موضوع بیشتر این فیلم‌هاست که خیانت مردان به زنانشان را نشان می‌دهد که نمونه آنها بسیار زیاد هستند. «پستچی سه بار در نمی‌زند» در سینما فلسطین برای خبرنگاران و منتقدان نمایش داده شد و پس از آن نشست نقد وبررسی این فیلم برگزار شد. حسن فتحی در ابتدای این جلسه درباره نام این فیلم اظهارکرد: در یکی از سکانس‌های پایانی به اسم فیلم اشاره می‌شود. این نام کنایه از موقعیت‌هایی است که ما به لحاظ تاریخی و اجتماعی برای یک زیست شرافتمندانه‌تر و عاشقانه‌تر از دست داده‌ایم. فیلم به این موضوع اشاره می‌کند که فرصت‌ها دست‌نیافتنی هستند. وی در پاسخ به سوالی که درباره پایانبندی ضعیف این فیلم پرسیده بودند، گفت: شما آثار قبلی مرا دیده‌اید، برای من مخاطب عام اهمیت زیادی دارد. در «پستچی سه بار در نمی‌زند» من سراغ ساختاری
تو در تو با یک تم جنایی رفته بودم. اینها موجب می‌شد از همان ابتدای شروع به ساخت، نگران تماشاگر عام باشم. من با این پایانبندی سعی کردم کاری کنم که مخاطب عام بتواند پیام فیلم را متوجه شود. کارگردان «پستچی سه بار در نمی‌زند» همچنین درباره طولانی شدن زمان فیلم و اینکه آیا در زمان اکران عمومی تایم فیلم را کوتاه خواهد کرد یا خیر، گفت: طولانی شدن زمان فیلم دغدغه خود من هم بود. شاید در زمان نمایش عمومی، زمان فیلم را در هنگام مونتاژ 10 دقیقه کمتر کنیم. وی درباره ژانر جدیدترین فیلمش نیز اظهار کرد: تمام سینماگران به ژانر معتقد هستند. رویا تیموریان، یکی از بازیگران «پستچی سه بار در نمی‌زند» نیز اظهار کرد: این جلسات یک آشنایی مقدماتی با عوامل فیلم‌هاست. برخی حرف‌هایی که در این چند روزه از قول من در مطبوعات زده شده، صحیح نیست. اگر کسی قصد مصاحبه دارد، می‌تواند سوال خود را به صورت اختصاصی در این جلسات از من بپرسد.
حسن‌پور: «قصه پای پیاده» از طبیعت شکل گرفت
فیلم «پای پیاده» و داستانی که در آن دنبال می‌شود، کنش و واکنش‌های زیادی ندارد و قصه ساده آن بر اساس شناختی که از طبیعت منطقه شمال کشور داشتم، شکل گرفت. فیلم «پای پیاده» به نویسندگی و کارگردانی فریدون حسن‌پور در سینما فلسطین به نمایش درآمد و پس از نمایش این فیلم نشست نقد و بررسی آن برگزار شد. حسن‌پور درباره انتخاب رضا ناجی گفت: فاطمه صادقی چند سال پیش با رضا ناجی در فیلمی کار کرده بود و من هم چون بازی او را در فیلم‌های آقای مجیدی دیده بودم، از وی دعوت کردم تا در «پای‌پیاده» بازی کند و پس از اینکه وی دعوت من را پذیرفت، سعی کردم درباره سایر کاراکترهای این فیلم متناسب با رضا ناجی فیلمنامه را چند بار بازنویسی کنم. رضا ناجی نیز درباره نقش خود در این فیلم گفت: زمانی که از سوی حسن‌پور برای این کار دعوت شدم، فیلمنامه را مطالعه کردم و از فضای آن خوشم آمد. در این فیلم، سه نسل نشان داده می‌شدند که کاراکترهای آن برایم جذابیت‌های زیادی داشت، در حال حاضر هم که فیلم را می‌بینم به نظرم، کار خوش ساختی شده است. حسن‌پور، کارگردان «پای پیاده» هم در پاسخ به سوالی درباره اینکه چرا فیلمنامه فاقد فراز و فرود است، اظهار کرد: هر قصه‌ای یک ظرفیتی دارد. قصه پای پیاده هم کنش و واکنش‌های شدیدی لازم نداشت اما من سعی کردم با شناختی که از منطقه شمال کشور دارم، این قصه ساده را طوری برای تماشاگر نمایش دهم که ویژگی‌های دراماتیکی برای جذب بیننده داشته باشد. محمدرضا فروتن هم بازیگر نقش اصلی پای پیاده درباره نقش خود، اظهار کرد: بازی در فیلم‌های ساده و صمیمی را بیشتر دوست دارم. دوست داشتم به عنوان یک بازیگر توانایی خود را در نقش‌های مشابه محک بزنم، به همین دلیل بازی در پای پیاده را پذیرفتم. وی افزود: شاید من در این فیلم نقش یک مرد ساده روستایی و شمالی را بازی کرده باشم اما سعی کردم بازی پخته‌تری نسبت به سایر کارهایم ارائه دهم. فروتن ادامه داد: وجود فریدون حسن‌پور به عنوان کارگردان این فیلم برایم فاکتور مهمی بود. من سال‌ها پیش پیشنهاد بازی در فیلم‌های «دوئل»، «ميهمان مامان» و «اشک سرما» را داشتم که بنا به دلایلی در آنها بازی نکردم و سر از فیلم «بازنده» قاسم جعفری در آوردم.
مکری: ریسک‌پذیری تهیه‌کننده
موجب ساخته شدن فیلم شد
اگر فیلمنامه «اشکان، انگشتر متبرک و چند داستان دیگر» را جلوی هر تهیه‌کننده‌ای بگذاری شاید خیلی مورد خاصی برای کار نداشته باشد و در واقع این ریسک‌پذیری آقای کریمی به عنوان تهیه‌کننده بود که باعث شد این فیلم ساخته شود. شهرام مکری با اشاره به چگونگی ایده ساخت فیلمش گفت: بعد از فیلم «توفان سنجاقک‌ها» طرحی به وسیله علیرضا شجاع‌نوری به من پیشنهاد شد که دو نابینا می‌خواهند از یک جواهر فروشی سرقت کنند و می‌خواستند ما یک ایده ساده را با داستانی پیچیده ادغام کنیم. چند ماهی نوشتن فیلمنامه طول کشید و یک مقدار هم به خاطر فضای انتخابات و مشغله آقای شجاع نوری کار نوشتن فیلمنامه طولانی شد. وی افزود: اگر فیلمنامه آن را جلوی هر تهیه‌کننده‌ای بگذاری شاید خیلی مورد خاصی برای کار نداشته باشد و به همین دلیل کار ساخت فیلم چند سالی به تعویق افتاد تا اینکه به واسطه یک پروژه مشترکی که با سعید ابراهیمی فر داشتیم با مهدی کریمی آشنا شدم و در واقع این ریسک پذیری آقای کریمی به عنوان تهیه‌کننده بود که موجب شد این فیلم ساخته شود.