تحریم هرگونه ارتباط با رژیم صهیونیستی از جانب امام خمینی(ره) (1346 ش)
اوایل خرداد ماه سال 1346 ش، رژیم صهیونیستی به جنگی فراگیر از زمین و هوا و دریا علیه کشورهای همسایه فلسطین دست زد که به نام جنگ 6 روزه معروف شد. حضرت امام خمینی، رهبر نهضت اسلامی ملت مسلمان ایران که همزمان با مبارزه با رژیم منحوس پهلوی و تبعید در نجف اشرف، بر ضد موجودیت اسرائیل و رژیم صهیونیستی نیز فریاد میکشیدند، با صدور بیانیهای، امت اسلام را به اتحاد و نبرد سرنوشت‌ساز برای ریشهکن کردن صهیونیسم و آزادی فلسطین فرا خواندند. ایشان در این بیانیه، ضمن اشاره به اینکه بارها دولتها را از همکاری با اسرائیل بر حذر داشتهاند، آورده‌اند: «این ماده فساد که در قلب ممالک اسلامی جایگزین شده است، باید با همت و همکاری ممالک اسلامی ریشهکن گردد». حضرت امام در این بیانیه تصریح کردهاند: «کمک به اسرائیل، چه فروش اسلحه و مواد منفجره و چه فروش نفت، حرام و مخالفت با اسلام است. رابطه با اسرائیل و عمال آن، چه رابطه تجاری و چه رابطه سیاسی، حرام و مخالفت با اسلام است و باید مسلمین از استعمال کالاها و اجناس اسرائیل خودداری کنند». بیانیه امام خمینی(ره) به زبان فارسی و عربی از رادیوی عراق پخش شد و مرهمی بر دردهای درونی مسلمین نهاد.
حمله مزدوران پهلوی به مدرسه فیضیه
و کشتار طلاب و فضلای قم (1354 ش)
پس از واقعه خونین پانزدهم خرداد 1342، هر سال روحانیون و اغلب مردم متدین، به یاد شهدای این قیام و غم دوری رهبر و مراد خویش، حضرت امام خمینی(ره) که در تبعید به سر میبردند، مراسم یادبودی برقرار میکردند. مأموران شهربانی و نیروهای اطلاعاتی و امنیتی قم هر ساله، برگزاری چنین یادبودی از طرف طلاب را پیشبینی میکردند، لذا از عصر 14 خرداد و شب 15 خرداد، آهنگ آماده‌باش را در شهر قم بویژه در اطراف حرم مطهر مینواختند. در سال 1354 ش و در سالروز قیام پانزدهم خرداد، قبل از نماز مغرب و عشا عدهای از طلاب قصد داشتند شعارهایی در حمایت از امام و شهدای 15 خرداد 42 سر دهند و تظاهرات را به بیرون از فیضیه بکشانند ولی این مراسم با حمله مزدوران رژیم پهلوی به طلاب، به خروشی علیه نظام استبدادی تبدیل شد. هرچند در این روز، این مراسم پایان یافت ولی در روز 17 خرداد آن سال، مأموران پهلوی با محاصره و هجوم به مدرسه، طلاب بی‌پناه را به طرزی وحشیانه مورد ضرب و شتم قرار داده و نزدیک به 350 تن را دستگیر کردند. این قیام نزدیک بود تمام شهر را فراگیرد ولی با خشونت نیروهای دولتی، این قیام سرکوب شد و مراسم خاتمه یافت. پس از 3،2 هفته بازجویی و شکنجه دستگیرشدگان، سالخوردگان و نوجوانان آزاد شده، جوانان را به سربازی فرستاده و عاملان اصلی مراسم را به حبسهای طولانی محکوم کردند.
استقلال واتیکان از ایتالیا (1929م)
واتیکان کوچک‌ترین کشور مستقل دنیا به شمار میآید. دولت- شهر واتیکان با انعقاد قرارداد لاتران میان واتیکان و ایتالیا، رسماً استقلال یافت. واتیکان تا قبل از نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی، بخش کوچکی از مملکت ایتالیایى پاپ یا ممالک کلیسا محسوب میشد و مرکز این ناحیه رم بود. در پی تشکیل ایتالیای واحد در سال 1870، نیروهای این کشور، سرزمینهای کلیسا را تصرف کردند اما پادشاه ایتالیا از بیم خشم کاتولیکهای جهان، تعهد کرد قصر واتیکان را به پاپ واگذار کند تا مرکز حکومت مذهبی وی باشد. موزههای واتیکان از مهم‌ترین موزههای جهان به شمار میروند و درهای آن در سراسر سال به روی دیدارکنندگان و گردشگران باز است. واتیکان واقع در رم، پایتخت ایتالیا، در جنوب اروپا قرار دارد و با کمتر از نیم کیلومترمربع مساحت کوچک‌ترین و با یکهزار نفر جمعیت، کمجمعیتترین کشور جهان است. سکنه واتیکان محدود به اسقفها، کشیشان و خدمه تشکیلات اداری پاپ است. مردم واتیکان دارای زبان رسمی ایتالیایی و اکثریت آنها پیرو آیین کاتولیک هستند. واحد پول این کشور کوچک، لیره ایتالیا بود که پس از رواج یافتن پول واحد اروپایی، یورو جایگزین آن شد.