«رومن آبراموویچ» ترک عادت نکرد و بی‌آنکه فرصتی دوباره به «لوئیس فیلیپه اسکولاری» بدهد او را هم اخراج کرد تا در ششمین سال مالکیتش بر چلسی حالا او و «پیتر کنیون»، بازوی اجرایی‌اش، در به در به دنبال پنجمین سرمربی چلسی روسی (از 2003 تاکنون) باشند؛ نکته‌ای که در تاریخ 18 ساله لیگ برتر برای یک باشگاه بالانشین و مدعی بی‌سابقه است. با اين حساب آبراموویچ و کنیون مثل فصل گذشته به دنبال یک گزینه کوتاه‌مدت هستند تا صرفا گلیم آنها را در ماه‌های باقیمانده فصل از آب بیرون بکشد و بار دیگر آنها را در کورس قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا نگاه دارد و در حال حاضر «روبرتو مانچینی» و «فرانک رایکارد» حداقل در نجواهای درگوشی روی سکوهای استمفوردبریج محتمل‌ترین و آسان‌ترین گزینه‌های ممکن به نظر می‌رسند. نخست اینکه هر دو مربی ایتالیایی و هلندی بیکار هستند و می‌توانند به سرعت کارشان را در لندن آغاز کنند. در ثانی سران باشگاه به قدر کافی با هر دوی آنها آشنا هستند و به عنوان گزینه‌های پیشین نیمکت چلسی مذاکراتی با آنها صورت گرفته بود ولی آیا «مانچو» یا «رایکارد» با شخصیت و سوابقی که دارند، می‌پذیرند که صرفا در نقش گزینه‌ای موقتی تیم را در اوج بحران تحویل بگیرند و با شروع تابستان تحویل بدهند و به مربي اخراجي بعدي چلسي تبديل شوند. اینجا نقشه «ب» به میان می‌آید. یعنی بازگرداندن «آورام‌گرانت» یار غار صهیونیست‌های حاکم بر استمفوردبریج (آبراموویچ و زهاوی) این‌بار برای خواباندن سر و صداها، از جان تری کاپیتان محبوب چلسی که رابطه خوبی هم با گرانت دارد در نقش بازوی اجرایی گرانت در زمین اسم برده می‌شود ضمن اینکه از «ری ویلکینز» مربی و روزنامه‌نگار قدیمی که مشاور فنی آبراموویچ هم محسوب می‌شود برای ترمیم وجهه فنی نه‌چندان مطلوب مربی اسرائیلی و در نقش دستیار اول او استفاده می‌شود. اما نقشه «ج» که پس از به بن‌بست خوردن دو نقشه نخست روی میز کار مدیر اجرایی باشگاه قرار می‌گیرد عمل کردن به خواسته قلبی دور و دراز «آبراموویچ» مبنی بر به خدمت گرفتن «کارلو آنجلوتی» است که مالک روسی از روز نخست چشمش به دنبال او بود و البته آنجلوتی دیگر موقت نخواهد بود. اگر اعلام اشتیاق رایکارد به بازگشت به میلان به دل برلوسکنی نشسته باشد و نتایج ضعیف کارلو در ماه‌های اخیر به اندازه کافی دل نخست‌وزیر ایتالیا را زده باشد، آن وقت این آنجلوتی است که به جای رایکارد در صدر گزینه‌های سرمربیگری چلسی قرار خواهد گرفت و یکشنبه آینده روی نیمکت چلسی خواهد نشست.
دوشنبه تلخ
جدایی اسکولاری 60 ساله از چلسی بسیار نرم و خوشایند صورت گرفت، حتی نرم‌تر از جدایی سال گذشته مورینیو. البته سوال اینجاست که آیا هیچ‌کس در فوتبال جهان جرأت دارد، امر و نهی‌های مرد مافیایی روسی را با تندی پاسخ گوید؟
اسکولاری دوشنبه بعد از ظهر به جلسه‌ای مشترک با حضور آبراموویچ، بزرگ‌ترین معتمد او در چلسی، «اوگن تندباوم» - که او هم یهودی است- و همچنین «بروس باک» رئیس باشگاه دعوت شد. جلسه در ساعت
3بعد‌از‌ظهر در جوار زمین تمرین چلسی برگزار شد و اسکولاری می‌دانست که باید با لبخندی ملیح با تصمیم هیات‌مدیره مبنی بر غیرقابل قبول بودن عملکردش در 36 مسابقه هدایت چلسی موافقت کند تا مبادا پرداخت 5/7 میلیون پوند باقیمانده قراردادش به خطر بیفتد: «من از موقعیتی که برای کار در چلسی و فوتبال انگلیس به دست آوردم خرسندم. تجربه بسیار ارزشمندی بود، شرمنده از اینکه این تجربه بیشتر دوام نیاورد. برای چلسی بختی خوش در سه رقابتی که در آنها حضور دارد آرزو می‌کنم». در مقابل، چلسی هم به خاطر خدمات اسکولاری در اعلامیه‌ای رسمی از او قدردانی کرد تا همه چیز خوب و خوش به پایان برسد: «در رابطه با ادامه رقابت برای کسب عناوینی که هنوز برای آنها تلاش می‌کنیم، احساس کردیم تنها راه موجود، ایجاد تغییراتی فوری است».