با اینکه اکثر معماران، کارفرماها و برگزارکنندگان مسابقات معماری کشور از زد‌و‌بندهای پشت پرده این‌گونه مسابقات نالانند، هیچ ارگان رسمی در کشور جوابگوی مشکلات به وجود آمده در این حوزه نیست. یک کارشناس معماری وزارت مسکن در این باره می‌گوید: «به نظرم در کشور ما رسم بدی اتفاق افتاده که برای برگزاری مسابقات معماری، متولیان امر را دور می‌زنیم و هیچ‌گونه هماهنگی با وزارت مسکن انجام نمی‌دهیم».
وی با اشاره به وظایف این وزارتخانه و نقش آن در تولی‌گری امر معماری در کشور می‌افزاید:«مقوله برگزاری مسابقات معماری در ساختار وزارت مسکن و شهرسازی تعریف شده که بر اساس آیین‌نامه موجود ، دفتر مطالعات معماری وظیفه دبیرخانگی آن را بر عهده دارد، اما این مسأله عملی نمی‌شود و هیچ مرجعی برای برخورد با آن وجود ندارد.» این کارشناس که خواست نامش فاش نشود، ماهیت بسیاری از مسابقات برگزار شده را در راستای هویت معماری کشور ندانسته و می‌افزاید: «نوع نگرش‌ها درباره معماری متفاوت است. بعضی آن را جهانی می‌بینند و مدعی‌اند، می‌توانند درباره کل مسائل نظرشان را ارائه کنند، درحالی‌که یک وظیفه رسمی در دولت وجود دارد که دولت باید برای احیای معماری اصیل ایرانی بکوشد و به همین خاطر، بايد به طور قانوني، محتواي برگزاری مسابقات در وزارت مسکن شکل بگیرد. این در حالی است که بسیاری از مسابقات بدون اطلاع ما برگزار شده و بعضی هم با معیارهای ما تضادهای اساسی دارند».
وی معتقد است:« بعضی مجلات معماری که بویی از معماری نبرده‌اند مسابقاتی برگزار می‌کنند که اصلا قابل قبول نیست. در یک مسابقه معماری باید اسناد پایه‌ای تهیه شود درحالی‌که مسابقات ما از این حیث تهی هستند. انگار قرار است بنای طراحی شده در کره مریخ ساخته شود، بعضی به 12 هزار سال پشتوانه فرهنگی و ملی خویش توجه نمی‌کنند.»این کارشناس معماری با اشاره به وضعیت نامساعد آموزش معماری در کشور که نوعی غرور کاذب را در جوانان معمار می‌پروراند، می‌گوید: «داوران مسابقه‌ها هم همین‌طور. بعضی که اصلا به داوران انحصاری بدل شده‌اند و در همه حوزه‌ها خودشان را صاحب‌نظر می‌دانند، با این حساب هیچ قانونی نداریم که از حقوق طراحی دفاع کند».
وی راه برون‌رفت از این وضعیت را تغییر نوع نگاه به معماری و مسابقات آن دانسته و می‌افزاید: «این یک معادله چندمجهولی است که باید مجهولاتش با هم و در راستای هم حل شود. ایجاد متولی واحد برای امر معماری، انتخاب سنجه مشخص برای ماهیت مسابقه‌ها و افراد شرکت کننده در آن، سیاست‌گذاری مناسب برای برگزاری مسابقه‌ها و از همه مهمتر ایجاد ابزارهای نظارتی قانونی، راه‌حل‌های این مسأله هستند و تا وقتی‌که مسابقات معماری ما از کانال متولی آن برگزار نشود حقوق معماران جوان، برنده‌ها و... نادیده گرفته شده و مورد تعدی قرار خواهد گرفت.»