مهدی زرین نام:
از هیاهوی مدارس شهرهای بزرگ که بگذریم و به روستایی کوچک در یکی از استان‌های کشور برسیم، شور و اشتیاق سه دانش‌آموز دبستانی که در یک کلاس درس می‌خوانند مجذوبمان می‌کند.
این دانش‌آموزان در سه پایه اول، دوم و سوم ابتدایی در دبستان فجر روستای گردپیشه از توابع استان چهارمحال‌وبختیاری درس می‌خوانند و هر روز 30 دقیقه مسافت روستا تا مدرسه را پای پیاده طی می‌کنند.
بخشایش که به عنوان مدیر و آموزگار در این کلاس‌ها فعالیت می‌کند، گفت: هر روز 70کیلومتر مسیر این روستا تا شهرستان بروجن را تنها به خاطر اشتیاق دانش‌آموزانم برای آموختن طی می‌کنم و این تنها عامل ادامه کار در مدرسه است.
معصومه، هانیه و حسین تنها کسانی نیستند که از بازی‌های کودکانه و رقابت‌های همشاگردی‌ها در مدرسه برخوردار نیستند. صدها کیلومتر آن‌طرف‌تر و در جنوب استان بوشهر، دومین مدرسه کوچک کشور با چهار دانش‌آموز دبستانی وجود دارد.
مهدی، حسین، پریسا و حمیده که در دبستان روستای کالو در 180 کیلومتری شهرستان دیر استان بوشهر درس می‌خوانند تا پیش از این رکورددار کوچک‌ترین مدرسه دنیا بوده و شهرت جهانی پیدا کرده بودند.
شعرانی، معلم سرباز این مدرسه با ایجاد یک وبلاگ و نوشتن سرگذشت این مدرسه توانسته است سازمان یونسکو را هم از وجود این مدرسه باخبر کند.
این معلم دلسوز با راه‌اندازی یک وبلاگ، خاطرات خود و دانش‌آموزانش را روی اینترنت قرار داده و این کار موجب شهرت جهانی این مدرسه کوچک شده است. یک ایرانی مقیم استرالیا نیز با راه‌اندازی یک وبلاگ انگلیسی به معرفی این مدرسه کمک کرده است.