در حالی که بخش عظیمی از جابه‌جایی مسافران در تهران بر عهده تاکسی‌هاست، این ناوگان در برخی مواقع نقش خود را به‌خوبی اجرا نمی‌کند و موجبات نارضایتی مسافران را فراهم می‌آورد. اين در حالي است كه بیش از 40 هزار تاکسی در سطح شهر مسؤولیت جابه‌جایی مسافران را به عهده دارند که به گفته مدیرعامل سازمان تاکسیرانی شهر تهران اين سازمان از وضعیت 6هزار دستگاه از این نوع خودرو بی‌اطلاع است. تیموری‌کرمانی، با اشاره به کنترل بیشتر تاکسی‌ها در مقایسه با سال‌های قبل و ضرورت نصب GPS، افزود: تاکسیرانی در هفته‌هاي اخیر در مقایسه با مدت مشابه سال قبل، پرکارترین روزها را از نظر برخورد با رانندگان تاکسی و تعداد گشت‌های کنترل داشته و در اطلاعیه‌هایی به رانندگان تاکید شده است در‌صورت تمایل نداشتن به ادامه کار در حرفه رانندگی تاکسی و گذاشتن زمان‌های کم برای این شغل، باید تاکسی را بفروشند و بروند. تیموری‌کرمانی با اشاره به اینکه از شرایط نامطلوب مردم در خیابان‌ها در ساعت‌های اوج ترافیک اطلاع داریم، خاطرنشان کرد: برای همه تاکسی‌ها بازرس نداریم و بازرسان محسوس و نامحسوس به صورت موردی با متخلفان برخورد می‌کنند و از مردم می‌خواهیم، تخلفات را به تاکسیرانی اطلاع دهند و مطمئن باشند که به آن رسیدگی می‌شود. وی یکی از دلایل تردد خالی تاکسی‌ها در سطح شهر را حرکت آنها برای رسیدن به جایگاه‌های سوخت عنوان و تصریح کرد: بهتر است چند جایگاه اختصاصی یا سکوهای جداگانه در هر جایگاه به تاکسی‌ها اختصاص یابد تا زمان صرف شده برای سوخت‌گیری بویژه گاز کمتر شود.
مدیرعامل سازمان تاکسیرانی شهر تهران اظهار کرد: در حال حاضر بسیاری از تاکسی‌های مناطق شمالی تهران به دلیل دسترسی نداشتن به جایگاه‌های CNG مجبور هستند مسافت طولانی را در شهر طی کنند و در این میان مردم که شاهد عبور بدون مسافر آنها هستند، به آنها ناسزا می‌گویند. تیموری‌کرمانی اذعان کرد: نمی‌توان گفت که تاکسی‌ها فقط به این دلیل خالی هستند. به‌طور حتم تعدادی از آنها به دلایل مختلفی در شهر، خالی تردد می‌کنند که باید شهروندان در صورت مشاهده به تاکسیرانی اطلاع دهند. تیموری افزود: با نصب GPS به نتایج قابل قبولی رسیده‌ایم و به نظر می‌رسد نصب GPS روی تاکسی‌ها مشکل گم شدن تاکسی‌ها را به حداقل ممکن می‌رساند. نبود مدیریت واحد و متولی برای تاکسیرانی یکی دیگر از معضلات این بخش است. ضمن اینکه در تهران شهرداری از یک‌سو و وزارت بازرگانی که نظارت بر آژانس‌ها را بر عهده دارد، مدعی متولی تاکسی‌ها هستند. در این زمینه هاشمی تشکری معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران در پاسخ به این سوال که آیا مجموعه تاکسی‌های رنگارنگ که شهرداری به شهر وارد کرده ترافیک معابر را فشرده‌تر نکرده است، به «وطن‌امروز» گفت: در حال حاضر تهران سه میلیون خودرو دارد اما تعداد تاکسی‌ها و مسافربرهای شخصی به یکصد هزار دستگاه هم نمی‌رسد، یعنی سه‌درصد از خودروهای شهر می‌توانند تولید بحران کنند؟
وی ادامه می‌دهد: با این‌همه چند نکته در این میان وجود دارد، اول اینکه تاکسی را نباید جزو حمل و نقل عمومی به حساب آورد، بلکه نوعی حمل و نقل نیمه‌عمومی و ظرفیت جابه‌جایی آن بسیار پایین است. از طرف دیگر 21درصد از جابه‌جایی‌های شهر تهران با تاکسی انجام می‌شود، در حالی که این میزان در کشورهای دیگر بسیار پایین‌تر است. شاید به خاطر همین مساله باشد که نحوه استفاده از تاکسی‌ها با معیارهای جهانی مطابقت نداشته و قرار است که در طرح جامع تهران روی آن کار شود. یکی از مشکلات تاکسیرانی، فقدان دخالت مدیریت شهری در انتخاب خودروها به عنوان تاکسی است. متاسفانه هر زمان فراوانی تولید یک خودرو در کشور بوده آن خودرو را تبدیل به تاکسی کرده‌اند. در زمان پیکان، پیکان تاکسی شد و در حال حاضر سمند تبدیل به تاکسی شده است که اصلا صرفه اقتصادی و توجیه ندارد.
شهرام جبار‌زادگان کارشناس برنامه‌ریزی شهری نیز با بیان اینکه به‌طور متوسط در شهر تهران هر دستگاه تاکسی حداقل 50 نفر را جابه‌جا می‌کند به «وطن‌امروز» گفت: با این نگاه در صورتی که 6هزار تاکسی در تهران وجود دارد که از وضعیت آن بی‌اطلاع هستیم، طبیعی است که به‌طور روزانه 30 تا 36هزار مسافری که به‌وسیله این ناوگان جابه‌جا می‌شوند با مشکل مواجه شوند. وی ادامه داد: به این ترتیب به نظر می‌رسد که وضعیت حمل و نقل شهری در تهران حساس و شکننده باشد. به همین دلیل باید روی تک‌تک وسایل نقلیه‌ای که به جابه‌جایی مردم می‌پردازند فکر کرد و نسبت به آنها حساس بود و برای آنها تصمیم‌گیری جدی و دقیقی انجام داد. با این رویکرد، سامانه‌های حملونقل شهری اعم از مترو، اتوبوسرانی و تاکسیرانی که هرکدام وظیفه جابه‌جایی بخشی از شهروندان را بر عهده دارند باید در واقع به‌طور کامل یا حداکثر ظرفیت به شهروندان سرویس ارائه کنند. جبار‌زادگان بیان کرد: باید به این نکته توجه کرد که در همه‌جای دنیا، تاکسی یک وسیله حمل و نقل عمومی تلقی نمی‌شود و حداکثر یک وسیله نیمه‌عمومی است. در واقع در تهران هم باید به آن نقطه برسیم که با توسعه سیستم انبوه‌بر مترو و خطوط تندرو و ویژه اتوبوسرانی بخش اعظم مسافران را با این 2 وسیله جابه‌جا کنیم و برای تاکسی جایگاه نیمه‌عمومی‌اش را در نظر بگیریم و به میزان این جایگاه از این وسیله انتظار داشته باشیم.
این کارشناس برنامه‌ریزی شهری خاطرنشان کرد: این 6هزار وسیله حملونقل عمومی که از وضعيت‌شان بی‌اطلاع هستیم خواه‌ناخواه در سطح شهر و معابر شهری تردد می‌کنند. طبیعی است که به همان نسبت نیز به ترافیک شهر و ظرفیت معابر اضافه می‌شود. در حالی که در شرایط مطلوب، این تعداد تاکسی بین 50 تا 60هزار مسافر را در روز جابه‌جا می‌کنند که با شرایط موجود به‌طور عملی این سرویس را به شهروندان نمی‌دهند. در نهایت این تاکسی‌ها در سطح شهر فعالند اما فاقد خدمت‌رسانی مورد انتظار به شهر و شهروندان هستند. تعدادی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی در‌صدد هستند تا طرحی را به مجلس ارائه کنند که بر اساس آن تعاونی تاکسیرانی، برخی از مسؤولیت‌های فعلی سازمان تاکسیرانی را که می‌توان با آنها تا حدودی بر عملکرد رانندگان تاکسی‌ها نظارت کرد بر عهده بگیرد. ضمن اینکه شورای اسلامی شهر تهران نیز در یکی از جلسات خود آیین‌نامه‌ای را به منظور رسیدگی به تخلفات رانندگان تاکسی و شرکت‌های خصوصی به تصویب رساند که امید می‌رود با اجرای آن، وضعیت این تعداد تاکسی‌های گمشده مشخص شود.