گروه سیاسی:
گرچه قرارداد تحویل سامانه موشکی S300 در سال 2005 میان ایران و روسیه منعقد شد اما از آن زمان تاکنون مسکو به بهانه‌های مختلف از ارسال آن به ایران خودداری کرد و در نهایت، دیمیتری مدودف، رئیس‌جمهور روسیه هفته گذشته با صدور حکمی فروش این سیستم پدافندی و نیز برخی دیگر از انواع تسلیحات نظامی روسی به ایران را ممنوع اعلام کرد. پس از آن سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه برای توجیه علت این تصمیم وارد میدان شد و ادعا کرد: «تحویل این نوع موشک‌ها مغایر با قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره تشدید تحریم‌ها در قبال ایران است، بدین ترتیب قرارداد فروش موشک‌های S300 به ایران به دلیل عامل شرایط اضطراری یا وجود نیروی خارجی نامشخص، قابل اجرا نیست». همین استدلال بود که موجب شد سخنگوی دستگاه دیپلماسی کشورمان به این تصمیم واکنش نشان دهد. رامین مهمانپرست صبح ديروز- سه‌شنبه- در نشست هفتگی خود با خبرنگاران در پاسخ به پرسشی در این باره و اینکه آیا جمهوری اسلامی ایران برای این منظور پیگیری حقوقی و قضایی خواهد داشت، گفت: «چند نکته در این زمینه قابل بیان است؛ نکته اول اینکه این اقدام بر اساس قطعنامه 1929 شورای امنیت دنبال می‌شود که خود قطعنامه غیرقانونی و غیرعادلانه است. دیگر اینکه اصولا قطعنامه 1929 شامل اینگونه ابزارها و سلاح‌های پدافندی نمی‌شود». وی در ادامه افزود: «نکته سوم این است که کشور ما برای حفظ استقلال خود تاکنون بهای زیادی پرداخت کرده و همین هفته دفاع مقدس یادآور جنگ تحمیلی ناعادلانه با کمک همه قدرت‌های شرق و غرب علیه ما بود و ملت ما راه ایستادگی و مقاومت را به‌خوبی می‌داند. مساله دیگری که در این باره قابل اشاره است، اینکه بین ما و روسیه قراردادی امضا شده و تعهد طرفین مشخص است، بنابراین بر اساس آن قرارداد و تعهد عمل خواهد شد». سخنگوی وزارت امور خارجه سپس به مقامات روسیه توصیه کرد: «منافع بلندمدت روسیه با وارد شدن به بازی‌های آمریکایی تامین نخواهد شد، این توصیه دوستانه ما به همه همسایگان است». اما در میان همه مباحث مطرح شده درباره قرارداد فی‌مابین ایران و روسیه بر سر سیستم پدافندی S300، این نکته را باید در نظر داشت که یکی از عمده موانع پیش‌روی تحقق وعده مسکو به تهران، مخالفت‌های رژیم صهیونیستی و آمریکا با تحویل موشک‌های S300 به ایران بوده است، چراکه آنها خواهان بهره‌مندی ایران از این سامانه دفاعی در منطقه حساس خاورمیانه نیستند. اما اینکه روسیه طی این سال‌ها با استناد به دلایل فنی بهانه‌ای برای تاخیر در تحویل S300 به ایران تراشیده، تابع متغیر دیگری به نام روابط مسکو و واشنگتن بوده است. روسیه در این سال‌ها چشم انتظار مشخص شدن سرانجام قرارداد استارت 2 بود که با انعقاد آن، چشم مسکو - واشنگتن دوخته شد و با هر علامت آمریکا تصمیمات خود را تغییر داد. به نظر می‌رسد با توجه به مواردی از این دست بود که سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه ارسال سامانه دفاع موشکی به ایران را در تضاد با قطعنامه 1929 شورای امنیت ارزیابی کرده است، چراکه وی پیش‌تر در تضاد با موضع‌گیری اخیر خود، گفته بود: «تحریم‌های اخیر شورای امنیت علیه ایران فروش موشک‌های پیشرفته S300 را منع نمی‌کند». بلافاصله بعد از این اظهارنظر بود که سخنگوی وزارت خارجه آمریکا به ظاهر این موضع روسیه را تایید کرد اما در عین حال یادآور شد که قطعنامه شورای امنیت برای نخستین‌بار از دولت‌ها می‌خواهد که در انتقال تسلیحات و تجهیزات نظامی دیگر به ایران احتیاط و خویشتنداری کنند. فیلیپ کراولی سپس اضافه کرد: «ما از خویشتنداری روسیه در انتقال سیستم‌های موشکی S300 به ایران قدردانی می‌کنیم». ظاهرا به دنبال این چراغ قرمز آمریکا بود که مسکو اعلام کرد که به دلیل تحریم‌های جدید علیه ایران نمی‌تواند سیستم موشکی S300 را تحویل دهد. این در حالی است که مقامات کرملین مدتی قبل محدودیت‌های قطعنامه را شامل فروش تجهیزات و تسلیحات تهاجمی به ایران عنوان می‌کردند نه تجهیزات و تسلیحات دفاعی.