روزنامه
کیهان در شماره روز گذشته خود با درج خبر ویژهای، ماجرای مصاحبه اخیر و دیگر خبرسازیهای زهرا رهنورد را از زبان یکی از اعضای مرکزيت مشارکت به چالش کشید. این روزنامه با اشاره به تقلای فراوان و محسوس همسر موسوی برای مطرح کردن خود و اظهارنظرهای وی که اخیراً افزایش یافته، نوشت: رهنورد حالا با خشم و عصبانیت اطرافیان موسوی و تعدادی از سران گروههای مدعی اصلاحات روبهرو شده است. معترضان در جلسات نه چندان خصوصی خود حرکات و اظهارات زهرا رهنورد را باعث شرمساری و آبروریزی دانسته و توضیح میدهند که بارها نارضایتی خویش را به اطلاع موسوی رساندهاند. یکی از معترضان که عضو مرکزیت حزب مشارکت است بعد از مرخصی از زندان در جمع کسانی که به دیدنش آمده بودند گفت: «بهتر است آقای موسوی، این پیرزن را به خانه سالمندان بفرستد»! وی در واکنش به خنده حاضران و هشدار یکی از آنها که جلسه خیلی هم خصوصی نیست- برخی از اقوام شخص مورد نظر هم در جلسه حضور داشتند- گفت: «البته خانه سالمندان را شوخی میکنم ولی واقعا این پیرزن 70 ساله آبرویی برای جنبش(!!) باقی نگذاشته و طوری حرف میزند که انگار همه تلاشها و هزینه دادنها و زندان رفتنهای ما تحت رهبری او بوده است... به مدیر سایت کلمه اعتراض میکند که چرا خبر فعالیتهای مرا سانسور میکنید؟ برای دویچه وله پیغام فرستاده که به جای موسوی باید با من مصاحبه کنید... شنیدهام که موسوی هم دلش از دست او خون است ولی ظاهرا کاری از دستش ساخته نیست». این عضو مرکزیت حزب مشارکت در ادامه با حالتی شوخی و جدی گفته است: «باید نام جنبش سبز(!!) را به «نهضت مادربزرگها» تغییر بدهیم». گفتنی است، بعد از مراجعه همسران شهید ابراهیم همت و شهید حمید باکری به منزل موسوی که از حضور آنان ممانعت شد و به دنبال انعکاس این خبر در سایت جرس، زهرا رهنورد در تماس با عطاءالله مهاجرانی با عصبانیت به وی میگوید؛ همسر همت و باکری برای ملاقات با من آمده بودند و اعتراض میکند که چرا در خبر سایت جرس به این موضوع اشارهای نشده است!!
11 سپتامبر، هولوکاستی دیگر
روزنامه
ایران در مجموعه مصاحبههای خود با همراهان رئیسجمهور در نیویورک این بار با عزتالله ضرغامی رئیس سازمان صدا و سیما به گفتوگو نشست. مهندس ضرغامی درباره ظرفیتهای این سفر تصریح کرد: همانطور که رسانهها نیز نشان دادند و بنده از نزدیک شاهد جزئیات آن بودم این سفر ایشان و هیأت همراه با استقبال بیشتری مواجه شده است و رسانههای بیشتری در آمریکا درخواست گفتوگو با ایشان را کردهاند. ملاقاتهای متعدد با گروههای گوناگون، علما، مسلمانان و لایههای مردمی آمریکا طی جلسات صمیمی، بیانگر این موضوع است که روند برنامهها به خوبی تدارک دیده شده و از اغلب پتانسیلها استفاده شده است، اگرچه اکثر برنامهها فشرده بود اما خداوند متعال هم عنایت کرد و تاثیرات این سفر چند برابر شد. از سوی دیگر بیش از پیش عیان شد که قدرت اقناعکنندگی آقای احمدینژاد بویژه درباره نکات و ارزشهای انقلاب اسلامی باعث شده که هر کدام از این نشستها و ملاقاتها واقعاً به یک نقطه کانونی تأثیرگذار برای تبلیغ جمهوری اسلامی و ملت مسلمان ایران تبدیل شود و فکر میکنم ملاقاتهای رسمی و نیز دیدارهای مربوط به نخبگان سودمند بود و یک قدم ملت و جمهوری اسلامی ایران را در عرصههای بینالمللی به اهداف خود نزدیکتر کرد. ضرغامی درباره ارزیابی نطق رئیسجمهور در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل گفت: نطق خوب و جامعی بود. ایشان پیشنهادهای خوبی را مطرح کرد و قانعکننده بود و کاملاً از موضع اقتدار و حقانیت ملت ایران و همه ملتها مطرح کرد. امروز نگرانی آمریکا صرفاً از جانب ملت ایران نیست بلکه آمریکا از سوی همه کشورها احساس خطر و نگرانی میکند. به نظر من صحبتهای رئیسجمهور آمریکا و رئیسجمهور ایران، اصلیترین سخنرانیهای مجمع عمومی بودند و سخنان بقیه رؤسای جمهوري، ارزش خبری چندانی نداشت. همچنین باید دانست اگرچه در هنگام سخنرانی رئیسجمهور ایران چند گروه از کشورهای همپیمان و البته دشمنان ملت ایران، صندلیهای اجلاس را ترک کردند اما این موضوع باعث شد که نگاههای مردم دنیا و افکار عمومی جهان به این سمت جلب شود که چه چیزی در سخنان آقای احمدینژاد وجود دارد که حتی کشورهای به اصطلاح قدرتمند از موضع انفعال برخورد میکنند. از این نظر میتوان گفت این موضوع نقطه قوت ما است و فکر میکنم آقای احمدینژاد با زیر سؤال بردن موضوع 11 سپتامبر، شرایط کنونی آمریکا را در بحران جدی فرو برد و شاهد این قضیه، موضعگیریهای پیدرپی و عجولانه اوباما است که برایش بسیار سخت است که این حرف جمهوری اسلامی را تحمل کند. به عبارت دیگر آقای احمدینژاد تصریح کردکه11 سپتامبر خط قرمز شماست، هولوکاست هم خط قرمز اول شماست و حتی درباره 11 سپتامبر این خط قرمز شامل کمیته حقیقتیاب هم میشود از این رو باید از آمریکا پرسید شما چند تا خط قرمز دارید؟ به نظر من سوال بعدی آقای احمدینژاد میتواند این باشد که آمریکا بالاخره مشخص کند که چند تا خط قرمز دارد و این موضوع بیانگر این مطلب مهم است که سیاستمداران آمریکا از رویدادها و موضعگیریهای ایران علیه خودشان نگرانند و پی در پی خطوط قرمز جدیدی را مطرح میکنند تا افکار عمومی جهان به حقایق دست پیدا نکنند.
انگلیس حمله نظامی را نمیپذیرد
روزنامه
خبر دیروز اقدام به انتشار مطلبی از ویلیام هیگ، وزیر خارجه انگلیس درباره احتمال حمله نظامی اسرائیل به تاسیسات هستهای ایران کرد. هیگ در گفتوگو با بیبیسی فارسی درباره بحث ایران گفت: ما خواستار حمله نظامی به ایران نیستیم و آنچه میخواهیم، نتیجه گرفتن از تحریمها و مذاکره است. اما همزمان منطقی به نظر نمیرسد که هیچ گزینهای در این باره کنار گذاشته شود. هیگ همچنین بر حمایت کشورش از راهحل مسالمتآمیز برای مشکل هستهای ایران تاکید کرد و گفت که ما طرفدار حل صلح آمیز مشکل هستیم و برای همین هم از تحریمها علیه ایران حمایت میکنیم. میخواهیم ایران را راضی کنیم که فکرش را عوض کند و مذاکره کند.