خوزه مانوئل سانتوس، رئیسجمهور کلمبیا از جمله روسای جمهوری است که در فاصله اندکی از حضورش در قدرت به موفقیتهای متعددی دست یافته است. سیاستهای او، مرد شماره 2 فارک را به سزای اعمالش رساند و توانست با بزرگترین چالش سیاست خارجی بوگوتا یعنی ونزوئلا به توافقاتی دست یابد. وی به چاوز بعد از پیروزی حزب سوسیالیست در انتخابات پارلمانی هفته گذشته تبریک گفت و نشان داد همسایه آرامشخواهی است. زمانی که سانتوس قدرت را در کلمبیا به دست گرفت 2 کشور ونزوئلا و کلمبیا خود را برای یک رویارویی نظامی تمامعیار آماده میکردند. زمانی که در 22 سپتامبر سانتوس خود را برای شرکت در نشست عمومی سازمان ملل متحد آماده میکرد، خبر کشته شدن رهبر فارک به همراه 20 چریک باسابقه فارک در جنگلهای این کشور به وی داده شد. او در پیامی تلویزیونی از چریکهای فارک خواست اسلحههای خود را زمین بگذارند و به آغوش ملت کلمبیا بازگردند. وی اعلام کرد جنگ علیه ناامنی در کلمبیا وارد فاز تازهای شده و مقابله با کسانی که جان مردم را به خطر انداختهاند در اولویت دولت قرار دارد.
فارک در حال حاضر 8 هزار عضو دارد که در مناطق جنگلی پناهنده شده و در چادر یا خانههای جنگلی زندگی میکنند. خوزه مانوئل سانتوس در نیویورک با مجله نيوزويك گفتوگویی را با محورهای كشته شدن رهبر فارک، مناسبات با هوگو چاوز و تعاملات در آمریکای لاتین انجام داده است.
***
چرا کشتن مونو جوجو رهبر فارک تا این اندازه برای شما و دولت کلمبیا مهم بود؟
این اقدام ما یکی از مهمترین و قویترین ضرباتی بود که میتوانستیم به فارک وارد کنیم. فارک گروه کوچکی متشکل از چند شورشی همراه با اسلحههای خودکار نیست. آنها گروه تروریستی بزرگی هستند که در معاملات مواد مخدر و جابهجایی آن در آمریکای لاتین نقش بزرگی ایفا میکنند. این مرد برای فارکیها همانند یک اسطوره بود. کشته شدن یک اسطوره میتواند شالوده گروه تروریستی با این ابعاد را بر هم ریزد. او یک رهبر نظامی بود و فرمانده نظامی فارک به شمار میرفت؛ به نوعی مرد شماره 2 این گروه تروریستی بود. با توجه به گزارشهای رسیده او فردی بود که مسؤولیت هماهنگی این شورشیان و آمادهسازی آنها را برعهده داشت. او فردی بیرحم بود که از میان برداشتنش اقدام بسیار سختی بود.
برای آنکه شما را روشن کنم برایتان یک مثال میزنم تا درست متوجه شوید. یکی از رهبران اصلی شورشیان در اکوادور دستگیر شد. در این دستگیری 8 حافظه کامپیوتری بهدست آمد. ما در کشفیات خود چندین منبع اطلاعاتی را بهدست آوردیم که اطلاعات دقیقی را از فعالیتهای فارک در اختیار ما قرار میداد. این اطلاعات شامل افرادی میشد که توسط فارک دزدیده شده بودند. اکنون ما میتوانیم امیدهای بیشتری برای آزادی آنها داشته باشیم.
به نظر شما تجربیات کلمبیا میتواند برای کشورهای دیگری که با مشکل قاچاق مواد مخدر روبهرو هستند مفید باشد؟ مکزیک در آمریکای مرکزی اکنون با مشکلات بسیاری روبهرو است، شما برای آنها
توصیهای دارید؟
من با تروریستها برخورد نداشتهام. شما باید بازخوردهای بسیار روشنی را دریافت کنید. مقابله با آدمربایی، استفاده از کودکان برای قاچاق مواد مخدر و فعالیتهای تروریستی مسائل بسیار پیچیدهای هستند که باید درباره آنها با دقت مطالعه شود. ما سیاستهایی را طی 4 سال گذشته آغاز کرده و در حال اجرای آن هستیم که نتایج قابل توجهی را بهدست آوردهایم. من به عنوان وزیر دفاع کلمبیا فعالیت کردهام و از افرادی بودم که تثبیت کشور را خواستار بود. ما با نظامیگری وارد شدیم که باعث شد چریکهای شورشی عقبنشینی کنند. این موضوع با بحث تروریستها در دیگر بخشهای آمریکای لاتین متفاوت است. مساله اصلی این است که اقدامات دولت بعد از آنکه شورشیان را به عقب راند باعث شد که فضا برای بازگشت فارک از میان برود. این توصیه من به دیگر کشورهاست. اگر شورشیان را به عقب راندهاند باید زندگی مردم را در این مناطق بهبود بخشند.
در آمریکای لاتین ما شاهد استراتژی ضدشورش هستیم؛ پرو، آرژانتین و شیلی. این استراتژی در این کشورها بسیار موفق بود. به نظر شما اين امر تا چه اندازه میتواند برای کلمبیا مفید باشد؟
برای پاسخ به این سوال باید بگویم شما باید تاریخ 10 ساله کلمبیا را مرور کنید. 10 سال پیش کشور ما یک جامعه غیرمتمرکز بود؛ تمرکزی که نمیتوانست در کشور حاکم شود. بحران از هر سو وارد میشد اما اکنون ما صاحب دموکراسی، شرایط اقتصادی باز و بازار کار رو به رشد هستیم.
درباره روابطتان با هوگو چاوز، رئیسجمهور ونزوئلا بیشتر بگوید. نظر شما درباره جناح چپ موجود در آمریکای لاتین چیست؟
زمانی که من در مبارزات انتخاباتی بودم اعلام کردم چیزی که به دنبال آن هستم مسؤولیتپذیری است. من و چاوز با هم صحبت کردهایم و در مذاکراتمان تاکید کردیم که هیچ کدام از ما تلاش نخواهد کرد دیگری را متقاعد کند. راه درستی که ما در پیش گرفتیم احترام به تفاوتهایی است که با یکدیگر داریم. من از جمله افرادی هستم که بر این باورم نگرههای سنتی چپ و راست در جهان منسوخ شده است و ما اکنون بر آموزههای تازهای از چپ و راست در کشور استوار هستیم.
درباره کوبا شما میبینید که این کشور راه ویتنام را در پیش گرفته است؛ نظام تکحزبی با تغییرات اقتصاد سرمایهداری که نميتوان درباره آن اظهارنظر
روشني كرد.