گروه سیاسی:
در حالی که باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا مذاکره با ایران را منوط به «باز شدن مشت تهران» دانسته، محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور ایران نیز هر نوع گفت‌وگو با واشنگتن را مشروط به «عدالت و احترام دوجانبه» کرده است. بدین ترتیب هر دو شروطی را مطرح کرده‌اند که به نوعی دشواری شروع مذاکرات میان دو کشور پس از سه دهه خصومت دوجانبه را یادآوری می‌کند. از این رو، هفته نامه «تایم» در گفت‌وگو با برخی از کارشناسان امور ایران، دورنمای روابط تهران- واشنگتن حول برخی از مسائل کلیدی را به بحث و بررسی گذاشته که در این میان، مهم‌ترین و محوری‌ترین موضوع، زمان شروع مذاکرات میان دو طرف است. به نوشته این نشریه آمریکایی، به همان میزان که عقل سلیم اوباما را به انتظار و سعه صدر تا مشخص شدن نتیجه انتخابات ریاست جمهوری در ایران امر می‌کند، برخی کارشناسان نظیر هیلاری مان لوورت، کارشناس سابق مسائل ایران در وزارت خارجه و شورای امنیت ملی آمریکا بر این باورند که چنین انتظاری بیهوده است چراکه نتیجه انتخابات قابل پیش‌بینی نیست از این رو هر گونه تلاش آمریکایی‌ها برای تحت تاثیر قرار دادن سیاست در ایران و تعیین اینکه چه کسی در صدر قرار می‌گیرد، محکوم به شکست خواهد بود. به زعم وی، گفت‌وگوی ایران و آمریکا نباید به فرد وابسته باشد به علاوه این گفت‌وگوها تنها در صورتی که حول مسائل و موضوعات باشد، موثر و سازنده خواهد بود. از طرفی تصمیم نهایی درباره موضوعات بر عهده رهبر ایران است؛ فردی که نتیجه انتخابات نظر وی را تغییر نمی‌دهد، از این رو بهترین زمان مذاکره اکنون است. تایم در بخش دیگری از مقاله خود موضوع مساله‌ساز دیگر را فرد هدایت‌کننده مذاکرات میان تهران و واشنگتن عنوان کرده و با اشاره به اینکه اوباما دنیس راس، نماینده ویژه جورج بوش و بیل کلینتون را برگزیده نوشته است: سیاست راس در قبال ایران مشهور است؛ وی رویکردی تند در قبال تعامل با تهران دارد و مدت‌هاست حامی افزایش فشار اقتصادی بر تهران است. آنگونه که دنیس راس پیش از این گفته، آمریکا فقط 18 ماه فرصت دارد مانع سناریویی شود که در آن اسرائیل برای توقف برنامه هسته‌ای ایران به این کشور حمله می‌کند؛ از این رو این دیدگاه در کنار ارتباط طولانی مدت راس با اسرائیلی‌ها، انتصاب وی از نظر تهران خوشایند نخواهد بود بویژه اینکه حتی در میان اعراب دنیس راس به عنوان فردی متعصب در قبال اسرائیل قلمداد می‌شود که این تعصب خود را در روند صلح اوسلو به نمایش گذاشته بود. با این حال اگر اوباما وی را به عنوان نماینده ویژه درباره ایران برگزیند، ایرانی‌ها گزینه‌ای جز پذیرش آن ندارند. نشریه تایم علاوه بر دو موضوع فوق، محور گفت‌وگوها میان دو طرف را مورد بررسی قرار داده و آورده است: موضوع مذاکرات کاملا روشن است؛ آمریکا مایل است ایران برنامه هسته‌ای خود را متوقف کند و از حمایت حماس و حزب‌الله پرهیز کند در عین حال تهران نیز بر برنامه هسته‌ای خود تاکید دارد و خواستار پایان تحریم‌های مالی و اقتصادی و دریافت ضمانت در مقابل موضوع تغییر رژیم در ایران است اما برخی کارشناسان معتقدند بهتر است دو طرف با تلاش برای همکاری در زمینه مورد علاقه و منفعت دوجانبه حرکتی مثبت و اعتمادساز را شروع کنند که به گفته کریم سجادپور، کارشناس موسسه صلح بین‌المللی کارنگی، افغانستان بهترین موضوع برای شروع مذاکرات است چراکه واشنگتن نیز مانند تهران مایل به تجدید فعالیت طالبان و القاعده نیستند و همچنین ایران نیز مانند دولت‌های غربی درباره خروج حجم عظیم مواد مخدر از مرز افغانستان نگران است. علاوه بر این تهران و واشنگتن پس از حملات 11 سپتامبر برای براندازی طالبان و نیز تحکیم موقعیت حامد کرزای، رئیس‌جمهور افغانستان بیش از یک سال همکاری داشته‌اند. البته همه کارشناسان بر این موضوع که چنین همکاری‌های کوچکی می‌تواند به بحث در زمینه موضوعات مهم تر نظیر تروریسم و هسته‌ای منجر شود، اتفاق‌نظر ندارند شاید از این روست که هیلاری لوورت هشدار می‌دهد اگر چنین همکاری‌هایی با گفت‌وگو درباره دستورکاری جامع‌تر، که به نزدیکی و همکاری و درک استراتژیک میان ایران و آمریکا بینجامد، منتهی نشود، مذاکره میان تهران و واشنگتن محکوم به شکست خواهد بود.