مریم ناصح:
دیازپام برای تسکین اضطراب، اختلالات خواب و اختلالات هراس تجویز می‌شود. این دارو همچنین برای مواردی همچون تشنج و افسردگی استفاده می‌شود و شل‌کننده ماهیچه اسکلتی و خواب‌آور است. دیازپام بسته به شرایط متفاوت با مقادیر متفاوتی تجویز می‌شود. هیچگاه بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده مصرف نکرده و از دستورات پزشکتان به دقت پیروی کنید. شکل‌های مایع دیازپام را می‌توان با غذاهای مایع یا نیمه‌‌جامد مثل پوره مخلوط کرده و دقت داشته باشید که هیچگاه دیازپام مایع یخ نزند. در صورت بروز هریک از علائم نادر ولی جدی زیر، مصرف دیازپام را قطع کنید و با پزشکتان تماس بگیرید: افت قوای ذهنی، خواب‌آلودگی شدید، تکلم نامفهوم، ضربان قلب کند، تنگی‌نفس، عدم تعادل، بثورات جلدی، گلودرد، تب و لرز، کبودی یا خونریزی غیرعادی، زخم‌های دهانی، زردی پوست یا چشمان، از دست رفتن حافظه، بی‌خوابی، اضطراب یا تحریک‌پذیری. باید توجه داشت که دیازپام می‌تواند اعتیادآور باشد و علائم ترک دارو ممکن است در صورت قطع ناگهانی آن روی دهد. علائم ترک دارو که ممکن است سبب بروز مشکلات جدی شود عبارتند از گیجی، افت قوای ذهنی، دردهای شکمی، افزایش تعریق، تهوع، استفراغ و حساسیت به نور و صدا.
در زمان مصرف دیازپام
به موارد زیر توجه کنید :
ـ تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو در رانندگی و کار با وسایل خطرناک احتیاط کنید، چرا که برخی افراد با مصرف این دارو دچار خواب‌آلودگی و افت سطح هوشیاری می‌شوند.
ـ یک برگه شناسایی پزشکی به همراه داشته باشید که نشان دهد دیازپام مصرف می‌کنید.
ـ دیازپام را دور از دسترس کودکان و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید.
ـ در زمانی که دیازپام مصرف می‌کنید نباید داروهای آرامبخش دیگری مصرف کنید.
ـ نباید دیازپام را به‌عنوان قرص خواب مصرف کنید، مگر اینکه برنامه شما اجازه دهد 8-7 ساعت خواب داشته باشید، در غیر این صورت ممکن است تا بی‌اثر شدن دارو خواب‌آلوده باشید و فراموشکار شوید.
عوارض جانبی دیازپام
عوارض جانبی دیازپام معمولا ملایم و غیر شایع است. گیجی، بی‌فکری و عدم کنترل حرکات عضلات شایع‌ترین عوارض دارو است. به بیمارانی که از این دارو استفاده می‌کنند باید هشدار داد که از رانندگی یا کار با ماشین خودداری کنند بویژه افراد سالمند و ضعیف نسبت به این عوارض حساسند. دیگر عوارض جانبی آن شامل کاهش فشار خون، اختلالات معده ـ روده‌ای و بینایی، راش‌های پوستی، احتباس ادراری، سردرد ، سرگیجه و تغییر میل جنسی است. این در حالی است که مصرف بیش از حد دیازپام باعث دپرسیون دستگاه عصبی مرکزی و اغما می‌شود. همچنین در بیمارانی که اختلال عصبی شدیدی دارند، ممکن است به جای آرامش هیجان ایجاد کند.