در ابتدا برای‌مان توضیح دهید که شرکت‌های نفتی آمریکایی چه نقشی در ایجاد بحران دارفور دارند؟ بویژه اینکه این بحران 5 - 4 سال است که به وجود آمده، یعنی دقیقا از زمانی که در دارفور چاه‌های نفت کشف شد.
بهتر است به این موضوع با دید گسترده‌تر و وسیع‌تری نگاه کنیم. در مجموع غربی‌ها در سودان چه هدفی را دنبال می‌کنند؟ بدون شک آنان در پی این هستند که منابع نفتی را برای آینده خود تامین کنند تا از این طریق بتوانند آسایش و امنیت اقتصادی خود را برای آینده تامین کنند، یعنی آنان به زمان فعلی نگاه نمی‌کنند بلکه چشمشان به آینده نزدیک و دور است.
آنان به این فکر می‌کنند که چگونه می‌توانند مواد اولیه و مورد نیاز صنایع خود را تامین کنند تا بتوانند همیشه از نظر اقتصادی بر دیگران برتری داشته باشند زیرا بدون شک این برتری می‌تواند برتری نظامی و سیاسی را نیز به دنبال داشته باشد و در مجموع آسایش را برای آنان به ارمغان بیاورد. در همین چارچوب آنان تمام چاه‌ها و منابع نفتی جهان را رصد کرده و شناسایی می‌کنند تا بتوانند بر آن سیطره یابند. آن‌طور که من اطلاع دارم، آمریکا به سودان و سومالی به‌عنوان یک انبار یا منبع استراتژیك نفتی نگاه می‌کند. البته آنان به منابع معدن آهن سودان نیز چشمداشت دارند. کشور ما اورانیوم و مس و دیگر مواد اولیه را نیز در خود دارد و همه می‌دانیم که این مواد بسیار اساسی و مهم هستند و تامین آن از عوامل و دلایل دستیابی به آسایش اقتصادی است.
از همین رو برای غربی‌ها خیلی مهم است که اماکن دقیق این منابع را شناسایی کرده و برای سیطره بر آن تلاش کنند به طوری‌که دولت‌های حاکم در هر کشور نتوانند بر این منابع چیره باشند.
برای مثال می‌توانیم به کشور سومالی اشاره کنیم. این کشور اکنون بیش از 20 سال است درگیر جنگ داخلی بوده و هیچ حکومت ثابتی در آن وجود نداشته و همیشه در بحران امنیت به سر می‌برده است. غربی‌ها هیچ‌گاه به فکر برقراری امنیت و تشکیل حکومتی قدرتمند در سومالی نیفتادند مگر زمانی‌که بحران دزدان دریایی در سواحل شرقی این کشور به وجود آمد و کشتی‌های حامل بار را در معرض خطر قرار داد. پس می‌بینیم که منافع آنان موجب شده به فکر برقراری امنیت در سومالی بیفتند.
آیا دستهای پنهانی پشت بحران دارفور وجود دارد؟
نه! این دست‌ها پنهان نیستند بلکه به طور آشکار دارند عمل می‌کنند و بر این بحران تاثیر می‌گذارند. از نظر ما هم عامل اصلی بحران دارفور، نبرد برسر ثروت‌های نفتی این منطقه است. البته دستهای از کارشناسان نیز معتقدند، غرب و بویژه ایالات متحده آمریکا از حضور چین در سودان برای سرمایه‌گذاری در بخش‌های مختلف صنعتی و بویژه در صنعت نفت این کشور، ناراضی هستند، از همین‌رو مصلحت آن است که دارفور را بحرانی نگه دارند. چین که اخیرا روابط خود را با سودان بشدت گسترده کرده در عرصه ساخت بنادر، سدسازی، کشاورزی و دیگر بخش‌های صنعتی و اقتصادی، طرح‌ها و پروژه‌هایی را آغاز کرده که این امر خوشایند آمریکایی‌ها نبوده است.
آن‌طور که شما می‌گویید، آمریکا به طور آشکار از گروه‌های مسلح جدایی‌طلب در دارفور حمایت می‌کند. این حمایت آشکار چگونه صورت می‌گیرد؟ نظامی، مالی؛ به چه صورتي؟
بله مطمئنا، تکرار می‌کنم آنان به‌طور آشکار از این گروه‌های جدایی‌طلب در دارفور حمایت می‌کنند و حمایتشان همه‌جوره است؛ مالی، نظامی و غیره.
حتی «عبدالواحد محمدنور» از رهبران ارشد جدایی‌طلبان دارفور طی گفتوگویی با شبکه خبری الجزیره قطر اعتراف کرد که به‌طور مستقیم از سوی رژیم صهیونیستی حمایت می‌شود. او به طور علنی این حمایت را اعتراف کرد، نه به طور پنهانی و غیرمستقیم. او گفت: اگر قدرت را در سودان در دست بگیرد سفارتی برای رژیم صهیونیستی در خارطوم و چندین کنسولگری برای این رژیم در شهرهای مختلف سودان افتتاح خواهد کرد.
چندی پیش هم خبری منتشر شد که او به تل‌آویو سفر کرده، آیا این خبر درست بود؟
بله، او حدود 10 روز پیش به سرزمین‌های اشغالی سفر کرد. او این اظهارات را نیز از تل‌آویو اعلام کرد.
مدتی است که مساله صدور حکم بازداشت آقای عمرالبشیر، رئیس‌جمهور سودان مطرح شده است. کمی برای‌مان درباره اهداف پشت پرده صدور چنین حکمی توضیح دهید.
درباره صدور چنین حکمی باید بگویم که بدون شک با هدف تحریک، سنگ‌اندازی و ضربه‌زدن به پایه‌های حکومت سودان انجام می‌شود. البته آنان پیش‌تر نیز چنین حکم‌هایی درباره برخی شخصیت‌های دیگر سودانی از جمله«احمد هارون» مشاور رئیس‌جمهور در امور انسانی و نیز یکی از فرماندهان نظامی سودان به نام «کوشیر» صادر کردند و از دولت سودان خواستند که آنان را به دادگاه جنایی بین‌المللی تحویل دهد اما دولت سودان این درخواست را به طور مطلق و شدیدا رد کرد و آقای رئیس‌جمهور هم در اظهاراتی اعلام کرد که دولت سودان در هر شرایطی هیچ شهروند سودانی‌ای را به دادگاه جنایی بین‌المللی تحویل نخواهد داد. زیرا سودان دارای دستگاه قضایی سالم و عادلی است که می‌تواند تشخیص دهد که چه کسی را باید محاکمه کند. دادگاه بین‌المللی فقط می‌تواند نقش تکمیل‌کننده را ایفا کند، نه نقش جایگزین.
پس از آن اقدام قبلی، اکنون این رفتار و تصمیمشان برای صدور چنین حکمی درباره «عمر البشیر» ما را غافلگیر کرد. بدون شک هدف آنان افزایش فشار بر سودان است. آنان می‌خواهند سودان در مقابل آنان به زانو درآید. اولا می‌خواهند از عقاید خود دست بکشد و ثانيا از نظر اقتصادی در برابر آنان به زانو در بیاید و به شرکت‌های یهودی و صهیونیستی اجازه دهد که برای سرمایه‌گذاری به سودان بروند، در واقع از سودان سوءاستفاده کنند. آنها می‌خواهند به‌طور کامل بر سودان سیطره داشته باشند.
چرا در چنین زمانی این حکم صادر می‌شود؛ باتوجه به اینکه چندی پیش ما شاهد آشتی میان دولت مرکزی سودان و گروه‌های جدایی‌طلب و تشکیل دولت وحدت ملی بودیم؟
هدف آنان در این وقت حساس، افزایش فشار بر ماست تا امتیازات بیشتری به آنان بدهیم و در برابر دیگر گروه‌های جدایی‌طلب که به‌طور کامل از غرب و رژیم صهیونیستی حمایت می‌کنند، کوتاه بیاییم. آنان می‌خواهند ما به طور کامل تسلیم شویم و در برابر آنان سر خم کنیم و سیاست‌های آمریکا را اجرا کنیم و این مساله از نظر ما به طور کامل رد شده است. ما که در برابر آنان تسلیم نشدیم، آنان به حمایت از گروه‌های جدایی‌طلب دست زدند و هنگامی‌که در آن نیز موفق نشدند ما را به زانو درآورند، به دنبال صدور حکم علیه رئیس‌جمهورمان افتادند.
البته آنان از نظر اقتصادی هم ما را تحت فشار قرار داده و محاصره کرده‌اند و همواره مانع از ورود سرمایه‌گذاران به سودان می‌شوند. آنان حتی مانع از ورود بسیاری از کالاها و موارد مورد نیاز ما به سودان می‌شوند و شرکت‌های صادر کننده به سودان را تحریم کرده‌اند. با دولت ما که بر فلسفه اسلامی بنا شده مشکل دارند و مایلند دولتی جایگزین آن کنند که دارای اندیشه‌های غربی باشد تا سیاست‌های آنان را دنبال کند. اهداف آنان بر همگان آشکار است.
در صورت صدور چنین حکمی، دولت سودان با کشورهایی که این قانون را اجرا خواهند کرد و با این دادگاه بین‌المللی همکاری می‌کنند، چگونه برخورد می‌کند؟
آنچه تاکنون ما دیده‌ایم و تماس‌هایی که گرفته‌ایم نشان می‌دهد تمام سازمان‌های بین‌المللی و منطقه‌ای و مؤسسات مختلف مانند سازمان کنفرانس اسلامی، اتحادیه آفریقا، مؤسسات مدافع حقوق بشر، اتحادیه عرب و ... مخالف صدور چنین حکمی هستند و به هیچ وجه نمی‌پذیرند که آقای «عمرالبشیر» به این دادگاه فرا خوانده شود زیرا او رئیس‌جمهور یک کشور است و استقلال یک کشور را حفظ می‌کند و قدرت را در آن در دست دارد و از تمام شهروندان حمایت می‌کند اما گروه‌های مسلحی که خواهان جدایی هستند در واقع به دنبال دزدیدن ثروت سودان و خواهان آشوبگری و بی‌ثباتی در کشور هستند و به مرور زمان با حمایت غرب وزنه سیاسی پیدا کرده‌اند و آموزش‌های نظامی پیشرفته‌ای در کشورهای غربی دیده و به ایجاد آشوب ادامه می‌دهند. اما درباره اینکه چه واکنشی نشان می‌دهیم، بهتر است آن را به زمان خود بسپاریم و ببینیم در آینده چه اتفاقی رخ خواهد داد و در همان زمان تصمیم می‌گیریم که چه واکنشی نشان دهیم.
با توجه به اینکه رهبر شورشیان جدایی‌طلب چندی پیش به سرزمین‌های اشغالی سفر کرد و به گفته شما اسرائیل از او حمایت می‌کند، به نظر جنابعالی رژیم صهیونیستی نیز در پشت پرده صدور چنین حکمی است، این رژیم چه سودی از صدور چنین حکمی می‌برد؟
رژیم صهیونیستی یک سیاست کلی اعلام شده دارد که همگان آن را می‌دانیم و پنهان نیست. هدف این سیاست تضعیف امت اسلامی و کشورهای مختلف اسلامی و عربی است زیرا معتقدند که کشورهای اسلامی و عربی حامی اصلی مقاومت اسلامی علیه اشغالگری صهیونیستی هستند. از همین رو برای تضعیف این کشورها می‌کوشند. از پایه‌های اصلی سیاست آنها، ایجاد شکاف میان کشورهای مختلف و افزایش اختلافات میان آنان است. آنها با هدف دستیابی به این سیاست، سعی می‌کنند نقاط مرزی بین کشورهای اسلامی و عربی را ناامن و بی‌ثبات کنند تا درگیری‌هایی در مرزها به وجود آید و موجب افزایش اختلافات و شکاف‌ها شود. ایجاد ناامنی در نقاط مرزی هدف اصلی آنهاست. همانطور که در نقشه هم می‌توانید ببینید، دارفور در مرز سودان قرار دارد. حتی اگر تاریخ جنگ‌های سودان در جنوب این کشور را مطالعه و بررسی کنید که سال‌ها هم به طول انجامید، می‌بینید که رژیم‌صهیونیستی همواره پشت آن بوده است. رژیم‌صهیونیستی از دهه60 قرن گذشته میلادی نیروهاي نفوذی و مزدورانی را در جنوب سودان و در منطقه دارفور دارد که برای آنان کار می‌کنند. خودشان هم گاهی به این مساله اعتراف کرده‌اند.
وزیر خارجه مصر، احمد ابوالغیط و رئیس سازمان اطلاعات و امنیت مصر، «ژنرال عمر سلیمان» حدود 10 روز پیش به سودان رفتند و با عمر البشیر دیدار و گفتوگویی را انجام دادند که به نظر می‌رسد در راستای ماجرای صدور حکم بازداشت آقای رئیس‌جمهور باشد. کمی درباره این دیدار برای‌مان توضیح دهید.
درباره اینکه دقیقا چه حرفی میان آنها با رئیس‌جمهور سودان رد و بدل شد، نمی‌دانم اما بدون شک این دیدار در چارچوب حمایت مصر و کشورهای عربی از سودان و رئیس‌جمهور عمر البشیر بوده است. در واقع آنان به دنبال پیدا کردن راه‌حلی برای برطرف کردن این بحران بودند زیرا بدون شک در صورت صدور چنین حکمی، بحرانی منطقه‌ای و بین‌المللی ایجاد خواهد شد. تمام کشورهای عربی و اتحادیه عرب مخالف این رفتار هستند. کنفرانس اخیری که در دوحه قطر برگزار شد تا بحران دارفور را بررسی کند نیز در چارچوب پیدا کردن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای بحران جاری در دارفور بود و این کنفرانس تلاش و حمایت کشورهای مختلف عربی از سودان را نشان می‌دهد.
آیا با روی کار آمدن باراک اوباما در آمریکا، سودان امیدوار است که روابط خارطوم – واشنگتن بهبود یابد و آمریکا دست از این سیاست‌های خود علیه سودان بردارد؟
آقای عمر البشیر در اظهاراتی گفت، امیدوارم شعارهای دولت جدید آمریکا درباره تغییر سیاست خارجی این کشور در قبال سودان، به عمل تبدیل شود و فقط یک شعار نباشد. ما هم منتظریم ببینیم اوباما به‌عنوان رئیس‌جمهور جدید ایالات متحده آمریکا چه‌کار خواهد کرد و چه تغییر اساسی‌اي انجام خواهد داد. آقای البشیر هم چند روز پیش اعلام کرد، در صورتی که ما شاهد تغییراتی در سیاست خارجی آمریکا در قبال سودان باشیم، دولت سودان آمادگی همکاری کامل با این کشور را دارد.
با توجه به اینکه لیبی در حال حاضر رئیس دوره‌ای اتحاديه آفریقاست، به نظر شما این کشور خواهد توانست بر صدور حکم علیه آقای عمر البشیر تأثیر بگذارد؟
اتحادیه آفریقا همواره مواضع قدرتمند و مثبتی داشته و دولت سودان نیز همیشه یک عضو فعال در این اتحادیه بوده است. اتحادیه آفریقا همواره خواهان دستیابی به راه‌حلی مناسب درباره بحران دارفور بوده است و ما همیشه با آنان همکاری لازم را داشته‌ایم. ما حتی اصرار داشتیم نیروهای حافظ صلحی که قرار بود به دارفور اعزام شوند، از نیروهای اتحادیه آفریقا باشند و فقط حاضر بودیم نیروهای این اتحادیه بیایند، نه غیر آنها. این نشانه اعتماد دولت سودان به اتحادیه آفریقاست. البته بعدا راضی شدیم که نیروهای بین‌المللی سازمان ملل نیز در کنار نیروهای اتحادیه آفریقا در دارفور حضور یابند البته به شرط اینکه تحت فرماندهی نیروهای اتحادیه آفریقایی باشند.
با توجه به اینکه این نخستین باری است که یک رئیس‌جمهور که در حال حکومت در یک کشور است، تحت پيگرد قرار می‌گیرد، مایلم بپرسم چرا سودان؟ مگر کشوری غیر سودان وجود ندارد که مخالف آمریکا و سیاست‌های غربی است؟
به اعتقاد بنده سودان دروازه‌ای است برای وارد شدن به قاره آفریقا. آفریقا اکنون معدن و منبع ثروت‌های جهان است از همین رو به دلیل وجود رقابت شدید و تنگاتنگ میان کشورهای مختلف بین‌المللی و غربی، همه تلاش می‌کنند نفوذ خود را در آفریقا گسترش دهند. برای وارد شدن به آفریقا، سودان را انتخاب کرده‌اند و از همین رو رئیس‌جمهور قانونی سودان را مورد هدف قرار داده‌اند. رقابت آنان بر سر ثروت‌های آفریقایی است. نکته دیگر این است که غربی‌ها از موفقیت طرح دولت اسلامی سودان می‌ترسند و بشدت در هراسند. آنان از مسلمان شدن تمام آفریقا ترس دارند. این هم از علت‌هایی است که سودان را مورد هدف قرار داده‌اند. اما نکته سوم این است که دولت سودان به رغم محاصره شدیدی که در آن قرار دارد، همواره رشد و توسعه داشته و پیشرفت کرده است، در حالی که ما شاهد بحران اقتصادی در جهان هستیم. آنان از پیشرفت سودان می‌ترسند زیرا نگرانند که سودان اسلامی به الگویی برای کشورهای دیگر و بویژه کشورهای آفریقایی تبدیل شود.
فؤاد پورعبادی