تلخی یک جنگل

الهام صالح:

«کورین فون نوردهوفن»، او دختری است که اتفاقات زندگی‌اش داستان را پیش می‌برد و داستان، «جنگل واژگون» است؛ نوشته «جی. دی. سلینجر». داستان از یک روز مانده به تولد «کورین» آغاز می‌شود، از روزی که او ورود یک میهمان ویژه را انتظار می‌کشد. او میهمانان بسیاری را به جشن تولد خود دعوت کرده: « فردا تولدم است و قرار است برایم میهمانی بگیرند. من ریموند فورد و دوشیزه ایگل تینگر و لورن پدرسن و دوروتی وود و...» بی‌خیال! او کلی میهمان دارد با اسامی سخت و عجیب و غریب. پس لیست میهمان‌ها را بی‌خیال می‌شویم. اما از میهمان اصلی نمی‌توان چشم‌پوشی کرد. او «ریموند فورد» است و عدم حضورش، میهمانی را به کام دختر تلخ کرده. همین می‌شود که راه می‌افتد تا ببیند علت عدم حضور او چیست. حضور «کورین» در خیابان محل اقامت دوستش، همزمان می‌شود با بیرون کردن «ریموند و مادرش» از خانه. خانه که نه! رستوران. التماس «ریموند» به مادرش صحنه تلخی است که «کورین» با آن روبه‌رو می‌شود: «مادر، بیا دیگه. تو رو خدا. مگه نمی‌بینی که بهت نمی‌ده؟» ریموند و مادرش با «کورین» و راننده همراه می‌شوند و این آخرین دیدار است. آخرین تصویری هم که «کورین» از «ریموند» در ذهن دارد، تصویر پسربچه‌ای است که روی برف‌های یخ‌زده زمین می‌خورد. بعد سال‌‌هاست که سپری می‌شود بی‌آنکه 2همکلاسی یکدیگر را ببینند. دختر در این سال‌ها اتفاقات بسیاری را پشت سر گذاشته، پدرش فوت کرده، خانه پدری از دست رفته و او در یک نشریه مسؤول وصل کردن عناوین خبر به یکدیگر شده است؛ مسؤولیتی که با گذشت سال‌ها ارتقا یافته. «کورین»، حالا نه تنها گزارشگر و ویراستار کاملا خبره‌ای است، بلکه حتی به منتقد خوب درام هم تبدیل شده. در همین زمان است که او هدیه‌ای دریافت می‌کند؛ یک کتاب شعر که نام نویسنده‌اش آشناست؛ «ریموند فورد». این اتفاق، فریبتان ندهد. «جنگل واژگون»، داستان تلخی است.

جنگل واژگون/ جی. دی. سلینجر/ ترجمه: بابک تبرایی، سحر ساعی/ انتشارات نیلا/ قیمت: 1600 تومان.