رحلت فقیه، محقق و عالم امامی «سیدمیرزا علی‌آقا شیرازی» (1315 ش)
آیت‌الله سیدمیرزا علی‌آقا حسینی شیرازی فرزند عالم مجاهد و مرجع کبیر میرزا محمدحسن شیرازی معروف به میرزای بزرگ و صاحب فتوای تحریم تنباکو، در حدود سال 1248 ش (1287ق) به دنیا آمد. وی در کودکی به همراه پدر بزرگوارش راهی سامرا در عراق شد و پس از طی مقدمات و سطوح، در درس عالمان نامداری همچون سیدمحمدتقی شیرازی و سیدمحمد فشارکی و دیگران حاضر شد تا اینکه شایستگی حضور در حوزه درس خارج پدر عالمش را یافت و در بیست سالگی به درجه اجتهاد رسید. اجتهاد میرزاعلی آقا شیرازی از طرف دو استاد مذکور و نیز آخوند ملامحمدکاظم خراسانی تایید شد و ایشان از آن پس به تدریس پرداخت. میرزا علی‌آقا نه‌تنها در فقه و اصول و علوم نقلی تبحر داشت بلکه در کلام، حکمت، طب، تاریخ و فنون ادبی نیز دارای مهارت و استادی بود. او را به زهد و تقوا و پرهیزگاری و اخلاق کریمه ستودهاند. این عالم ربانی سرانجام در هجدهم خرداد 1315ش برابر با هجدهم ربیعالاول 1355ق در 67 سالگی به لقای معبود شتافت و در نجف اشرف مدفون شد.
درگذشت «ذبیح‌الله منصوری» نویسنده و مترجم معاصر (1365ش)
استاد ذبیح‌الله حکیم الهی رشتی مشهور به ذبیح‌الله منصوری فرزند انتخاب‌الدوله از رجال رشت، در سال 1288 ش در این شهر زاده شد. پس از گذراندن دوره ابتدایی برای ادامه تحصیل به همراه پدر راهی فرانسه شد و پس از بازگشت به ایران، به کار ترجمه پرداخت. استاد منصوری نویسنده و مترجم فعالی بود و بیش از صد و پنجاه کتاب و نزدیک به هزار مقاله که اغلب در مجله خواندنیها چاپ میشد، توسط او ترجمه شدهاست. بعضی از آثار منصوری، نه ترجمه مستقیم بلکه اقتباس و تحریر تازه و مفصلتری از متن اصلی بود. دامنه فعالیت استاد منصوری شامل زمینههای گوناگونی از جمله رمان پلیسی، تاریخی، زندگینامه و نیز همکاری با مجلاتی نظیر کوشش، ایران ما، ترقی، تهران مصور و... بود. ذبیح‌الله منصوری همچنین نخستین کسی بود که آثار موریس مترلینگ، نویسنده بلژیکی را به فارسی ترجمه کرد. وی سرانجام در 18 خرداد 1365ش در 77 سالگی بر اثر ناراحتی قلبی درگذشت.
اعدام «واسکونونیز دو بالبوآ» دریانورد اسپانیایی و کاشف اقیانوس آرام (1517م)
واسکونونیز دو بالبوآ دریانورد اسپانیایى در بیست و چهارم دسامبر 1475م در دهستانی واقع در جنوب اسپانیا به دنیا آمد. چون والدین او بیبضاعت بودند، اسکونونیز ناگزیر از سن 16 سالگی در سلک ملازمان یکی از اشراف اسپانیایى درآمد و مدت هشت سال در خدمت او به سر برد تا اینکه به درجه سرهنگی ارتقا یافت. وی از آن پس با هدف دست یافتن به طلا که انگیزه اصلی بسیاری از مردم آن زمان بود و در جریان آن خطرات و توفانهای مخوف دریا را تحمل میکردند، به سفر پرداخت. بالبوآ وقتی به سواحل آمریکای مرکزی و جنوبی رسید، نامههایى برای پادشاه اسپانیا نگاشت و متذکر شد در آنجا، مروارید و طلای فراوانی وجود دارد. او در این سفرها خطرات بیشماری را به جان خرید و جنگهای بسیار نمود و بر برخی از آن نواحی، حکمرانی کرد. او در 29 سپتامبر 1513م از پاناما عبور کرد و اقیانوس کبیر را دید و ادعای مالکیت آن را کرد. از این رو، بالبوآ کاشف اقیانوس کبیر یا آرام میباشد. وی پس از کسب غنائم و افتخارات قصد مراجعت به اسپانیا را داشت ولی چون ارتباط او با پادشاه اسپانیا تیره گردید، این پیروزیها را نادیده گرفتند. بالبوآ سرانجام به اتهام خیانت به شاه محاکمه و در 8 ژوئن 1517م در 42 سالگی اعدام شد.
وقوع زلزله شدید در لیسبون، پایتخت کشور پرتغال (1855م)
در هشتم ژوئن سال 1855م لیسبون، پایتخت کشور پرتغال بر اثر یک زلزله شدید و آتشسوزیهای مهیب ناشی از آن، ویران شد و حدود چهل هزار تن از ساکنان این شهر کشته شدند و دوسوم خانهها و تاسیسات اقتصادی پایتخت پرتغال نیز از بین رفت. علاوه بر این حدود 2 هزار کشتی، ناوچه و قایق که در بندرگاهها لنگر انداخته بودند، غرق شدند. این زلزله یکی از شدیدترین زلزلههای پرتغال محسوب می‌شود.