در هفته گذشته نمایش فیلمهای منتخب جشنواره در سینمای مخصوص اتحادیه تهیهکنندگان سینمای ایران با استقبال روبهرو شد. این جشنواره کوچک و خودمانی، فضای گرم، صمیمی و خاطرهانگیزی را به وجود آورد و علاوه بر نمایش فیلم، به محلی برای دیدارها و گپ و گفتهای دوستانه و نزدیکی و همدلی اهالی سینما تبدیل شد؛ چیزی که سینمای بحرانزده ما این روزها بشدت به آن نیاز دارد. دیدن همکارانی از طیفهای مختلف، با دیدگاهها و نظرات متفاوت و گاه متضاد، در حالی که مشغول نوشیدن چای یا قهوه، دوستانه با یکدیگر حرف میزنند و نظرات خود را بیان میکنند، برای علاقهمندان به سینمای ایران و سرنوشت آن بسیار نویدبخش است. در حقیقت این فضایی است که باید بر کلیت روابط و تعاملات سینمای ما و اهالی فرهیخته و دلسوز و مسؤولیتپذیر آن حاکم باشد، نه آنچه در سال گذشته شاهد آن بودیم و موجب تاسف و تحیر و حتی شرم تکتک اعضای خانواده سینمای ایران شد! همانطور که در مکتوب پیشین متذکر شدم، معضلاتی فرهنگی و اخلاقی، برخی روابط و رفتارهای ما را تحت سیطره خود گرفتهاند و موجب میشوند ما به رغم خواست درونی و فطرت حقیقی خودمان، کارهایی را انجام دهیم که به کلی از شخصیت و کاراکتر هر یک از ما به عنوان هنرمند و سینماگر دور باشد. این معضل فرهنگی، تکروی و خودمحوربینی است؛ نقطه ضعفی که موجب میشود هر یک از ما خود را محق بدانیم تا بدون توجه به عواقب کارها و رفتارهایمان، صرفا به خاطر ارضای برخی کمپلکسها و عقدههای روحی و شخصیتی خود، تمام منافع و حیثیت گروهی و صنفی حرفه خود و همکارانمان را قربانی کنیم تا چند روزی عنوان رئیس یا مدیر را یدک بکشیم یا خوشحال باشیم که «انتقام شخصی» خود را از فلان شخص گرفتهایم! شاید باور این نکته برای خوانندگان این مکتوب، که به دور از ماجراهای اتحادیه تهیهکنندگان هستند، سخت باشد، اما حقیقتا تمام مشکلات و گرفتاریهای یک صنف، به عظمت و اهمیت اتحادیه تهیه کنندگان سینمای ایران، به خاطر همین مسائل بوده است: قضیه به این صورت شروع شد که عدهای از همکاران و اعضای شورای مرکزی اتحادیه، به دلایلی از عملکرد و رفتار عده دیگری از اعضای این شورا گلهمند شدند. گروه معترض ابتدا تصمیم به برکنار کردن گروه دیگر گرفتند، تا اینجای قضیه هیچ مشکلی نبود و در ساختار دموکراتیک قابل حل و فصل مینمود، اما اشکال از جایی شروع شد که گروه معترض در انتخابات دموکراتیک رای نیاوردند و با وجود اینکه تا پایان انتخابات و شمارش آرا به امید انتخاب شدن در محل حضور داشتند و حتی خودشان در شمارش آرا کمک کردند، اما پس از اطمینان از عدم انتخاب خود، شروع به سمپاشی و ایرادگیری کردند و سعی داشتند بازی را به هم بزنند و انتخابات را مخدوش اعلام کنند! ولی حضور اکثریت قاطع اعضا در پروسه انتخاب و همینطور نظارت و تایید قطعی ناظران رسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، هیچگونه شکی بر سلامت انتخابات باقی نمیگذاشت و تلاش این عده بیثمر ماند. اما دوستان معترض با اینکه همیشه شعارهای دموکراتیک میداده و میدهند، متاسفانه بدون توجه به اصول و قواعد دموکراسی، شروع به شانتاژ و جوسازی کردند؛ اعضای اتحادیه را بدون هیچ دلیل و مدرک مستندی متهم به تقلب در انتخابات و حتی اتهامات ناجوانمردانه دیگر کردند! اعلام انشعاب و شکاف در اتحادیه کردند! اعضای دیگر اتحادیه را به روشهای خدعهآمیز و به دور از جوانمردی - و متاسفانه باید بگویم شرم آور - مورد هجوم و فشار تبلیغاتی قرار دادند تا از اتحادیه جدا شوند! با دشمنان قدیمی و قسم خورده اتحادیه و بخش خصوصی - که سالها خودشان با این اشخاص به دلیل دیدگاههای تنگنظرانه و فاشیستی آنها مبارزه کرده بودند -همسو و کمکم هم قسم شدند! و کمر به نابودی اتحادیه به عنوان تنها پایگاه بخش خصوصی سینما بستند...!! اما خوشبختانه اتحادیه تهیه کنندگان سینمای ایران، به دلیل فراگیر و قوی بودن، پیشکسوت بودن، پیروی عملی از دموکراسی، برخورداری از اعضا و مدیرانی که منافع صنف را مقدم بر منافع شخصی خود میدانند و مهمتر از همه به دلیل برحق بودن، این بحران و آزمایش را نیز به سلامت و با قدرت بیشتر از سر گذراند و در جهت خدمت به سینمای ملی و رشد و تعالی فرهنگ و هنر این سرزمین، همچنان با صلابت و قدرت به پیش خواهد رفت. انشاءالله....
برگزيدگان هفدهمين
كنگره شعر دفاع مقدس
فارس:
برگزيدگان هفدهمين كنگره شعر دفاعمقدس در چهار بخش عاشورايي، دفاع مقدس، مقاومت و كودكونوجوان معرفي شدند. برگزيدگان بخشهاي فوق عبارتند از: بخش عاشورايي (جايزه ادبي سيدحسن حسيني): سيداصغر صالحي، عاليه محرابي، حسين حاجيهاشمي، احمدرضا الياسي، خدابخش صفادل، امير سنجوري و سيدحميدرضا برقعي. بخش دفاعمقدس (جايزه ادبي قيصر امينپور): محمدمجتبي احمدي، مجيد سعدآبادي، حامد عسكري، علي اسداللهي و بهمن ساكي. بخش مقاومت (جايزه ادبي قدس): پيام يوسفي، مرتضي حيدريآلكثير، بهمن ساكي و احمدرضا خاناحمد. بخش كودك و نوجوان: سعيده موسويزاده، احمد گودرزي، مريم هاشمپور، حامد محقق، طيبه شاماني و منيژه هاشمي.
كاغذ بيخط
استاد:
برای نوشتن، بیخودی دنبال موضوع خوب نگردید. همه موضوعها خوبن. موضوع بد اصلا وجود نداره. نویسنده بد زیاده.
*دیالوگ رویا و استاد در اتومبیل /کاغذ بیخط / کارگردان و نویسنده: ناصر تقوایی