بازگشت دوباره؛ امیر قلعه‌نویی سرمربی تیم ملی می‌شود؟! در حالی که در چند روز گذشته بازی روی اسم‌هایی چون محمد مایلی‌کهن، افشین قطبی و فیلیپ تروسیه گردش داشت اما آخرین اخبار حاکی از آن است که یک بار دیگر ژنرال بر کرسی سرمربیگری در تیم ملی می‌نشیند. این خبر آنقدر به واقعیت نزدیک است که باید از همین حالا روی قلعه‌نویی حساب کرد و او را سرمربی تیم ملی دانست.
البته فدراسیون فوتبال در شرایطی در انتخاب سرمربی جدید تیم ملی با تردیدهایی روبه‌رو شده که فوتبال ایران شرایط حساسی دارد و همین شرایط کار را برای انتخاب جانشینی علی دایی سخت کرده است. مسؤولان فدراسیون فوتبال که تلاش دارند بهترین انتخاب را برای تیم ملی داشته باشند، هنوز نتوانسته‌اند به گزینه‌ای ایده‌آل برسند و با برگزاری نشست‌های مختلف سعی در محدود کردن تعداد گزینه‌ها دارند.
با این حال و طبق خبر‌هایی که از فدراسیون فوتبال به گوش می‌رسد، به نظر، قلم فدراسیون زیر نام قلعه‌نویی خط کشیده شده است اما از آنجا که هیچ چیز در فوتبال ما قابل پیش‌بینی نیست، نمی‌توان از نام بقیه کاندیداها براحتی عبور کرد، شاید در آخرین لحظات اتفاقی بیفتد و ورق به نفع آنها روی زمین برگردد!
1- محمد مایلی‌کهن: صبح روزی که قرار بود برنامه نود در تعطیلات نوروز پخش شود، محمد مایلی‌کهن در گفتوگویی با خبرگزاری مهر اعلام کرد که تنها حاضر است تا سرمربیگری تیم ملی را برای مدت دو سال قبول کند. پیش‌شرطی که در کمتر از چند ساعت با مخالفت رئیس فدراسیون فوتبال روبه‌رو شد. همان شب و در برنامه نود وقتی عادل فردوسی‌پور در این‌باره از رئیس پرسید، او موضع خودش را حفظ کرد و با رد شرط مایلی‌کهن گفت: «ما فقط برای همین سه بازی باقی مانده در مرحله مقدماتی جام جهانی قرارداد می‌بندیم و پس از این سه بازی تازه تصمیم می‌گیریم که با مربی مذکور قرارداد بلندمدت امضا کنیم یا نه».
همین یک بهانه کافی بود تا انتخاب محمد مایلی‌کهن به عنوان سرمربی تیم ملی بیشتر رنگ شایعه به خودش بگیرد. با این حال او همچنان جزو یکی از گزینه‌هاست و شانس این را دارد که روی نیمکت تیم ملی بنشیند. مایلی‌کهن آمار خوبی با تیم ملی دارد که شاخص‌ترین آن برد 2-6 مقابل کره جنوبی است.
2- افشین قطبی: پیش از این یک بار دیگر بحث آمدنش به تیم ملی مطرح شده بود اما در آن زمان و بنا به دلایلی که برای خود فدراسیونی‌ها محفوظ است آنها علی دایی را انتخاب کردند تا قطبی به ابقا در همان پرسپولیس کفایت کند. در بین گزینه‌های مطرح شده برای سرمربیگری ایران، افشین تنها گزینه‌ای است که خودش با فدراسیون فوتبال تماس گرفته و اعلام آمادگی کرده تا هدایت تیم ایران را برعهده بگیرد. او حتی حاضر شده تا برای این سه بازی باقی‌مانده بدون دستمزد کار کند و تمام شرایط فدراسیون ایران را بپذیرد. قطبی برای اینکه نظر فدراسیونی‌ها را جلب کند قول صعود به جام جهانی را هم داده است اما مصاحبه‌ای که او تقریبا دو ماه پیش با شبکه بی‌بی‌سی فارسی انجام داد و در آن یکسری حرف‌ها علیه فدراسیون فوتبال ایران و سازمان تربیت بدنی زد، شانسش را برای پذیرفتن این پست کم کرد. نه اینکه افشین دیگر هیچ شانسی نداشته باشد اما مسلما فاکتور‌هایی که برای او در نظر گرفته شده است ریسک بالایی را می‌طلبد. ضمن اینکه حاج باقر، مدیر برنامه‌های قطبی در گفتوگویی اعلام کرده که افشین به دلیل حضور در ایران به پیشنهاد عراقی‌ها برای نشستن روی نیمکت تیم ملی این کشور پاسخ منفی داده است!
3- فیلیپ تروسیه: مثل اینکه اسمش را از قوطی درآورده باشند. در حالی که همه روی گزینه‌های ایرانی بحث می‌کردند یکدفعه نام تروسیه ورد زبان‌ها شد تا این مربی فرانسوی هم کاندیدای سرمربیگری تیم ملی ایران شود. تروسیه که بارها و بارها اعلام کرده عاشق مربیگری در ایران است قول داده اگر سرمربی ایران شود تیم را به جام جهانی می‌برد. با این حال سه مشکل برای حضور او در ایران وجود دارد.
اول اینکه تروسیه هیچ شناختی از فوتبال ایران ندارد و در این مدت کوتاه (سه بازی) شاید عملا نتواند هیچ کاری برای تیم ملی انجام دهد. مشکل دوم این است که او در حال حاضر با فدراسیون فوتبال ژاپن قرارداد دارد و در پست مشاور فنی برای این فدراسیون فعالیت می‌کند.
اما حتی اگر این دو مشکل هم حل شود مشکل سوم و بزرگ‌تر این است که در جلسه روز جمعه اعضای فدراسیون با کارشناسان، همگی به این جمع‌بندی رسیدند که در شرایط فعلی انتخاب مربی ایرانی بهترین راهکار برای فرار از بحران است و مربی خارجی به درد زمانی می‌خورد که پای برنامه بلندمدت در میان باشد. البته دیروز خبر رسید که تروسیه با فدراسیون فوتبال عراق در حال مذاکره است و سایت الکوره خبر داد که این مربی فرانسوی با عراق به توافق رسیده است.
4- امیر قلعه‌نویی: اصلی‌ترین و در عین حال جدی‌تری گزینه فدراسیون فوتبال، معروف شده به مرد تحول. هر تیمی که هدایتش را برعهده می‌گیرد از این رو به آن رو می‌شود؛ از استقلال گرفته تا استقلال اهواز که از خطر سقوط نجاتش داد و البته مس کرمان. در همان نخستین روزهای برکناری دایی از تیم ملی نام امیر قلعه‌نویی هم برای هدایت تیم ملی مطرح شد اما در ادامه مشخص نشد که به چه طریقی اسم او از فهرست خارج شد. حتی در شبی که کفاشیان میهمان تلفنی برنامه نود بود نام قلعه‌نویی از زبان او خارج شد اما در ادامه خود کفاشیان تاکید کرد که هیچ صحبتی با او نشده است. وضعیت درست مشابه زمانی است که قرار بود دایی سرمربی تیم ملی شود. آن زمان هم دایی همین حرف‌ها را می‌زد و می‌گفت که از او نخواسته‌اند تا برنامه‌ای را به فدراسیون ارائه دهد! دیروز وقتی مصاحبه واعظي آشتیانی روی خبرگزاری‌ها آمد خیلی‌ها مهر تایید بر سرمربیگری قلعه‌نویی را کوبیدند. در حالی که هنوز هیچ کدام از رسانه‌ها خبر سرمربی شدن قلعه‌نویی را اعلام نکرده‌اند، آشتیانی پیش‌دستی کرده و موافقت خودش را با این اتفاق اعلام کرده است. تنها شرط آشتیانی هم این است که فدراسیون فوتبال اجازه دهد تا برای سه بازی باقی‌مانده در لیگ برتر، ژنرال روی نیمکت استقلال بنشیند. یک خبر دیگر اینکه قلعه‌نویی در جمعی دوستانه گفته اگر سرمربی تیم ملی شود آن را به جام جهانی می‌برد.
امیر قلعه نویی در گفت و گو با «وطن امروز»:
آماده خدمتم
قلعه‌نویی دوباره روی نیمکت تیم ملی می‌نشیند؟
تا این لحظه هنوز صحبتی با من نشده اما تیم ملی مقدس است. من هم مثل بقیه ایرانی‌ها دوست دارم به تیم ملی کشورم خدمت کنم و از این قاعده مستثنا نیستم. با توجه به موافقت واعظي آشتیانی در صورتی که صحبتی انجام شود من هم قبول می‌کنم.
در این صورت استقلال چه می‌شود؟
سه بازی در لیگ برتر باقی مانده است. اگر به تیم ملی بروم، پس از سه بازی باقی مانده از استقلال می روم.
کفاشیان در گفتوگویی اعلام کرده که فقط برای سه بازی با سرمربی تیم ملی قرارداد می‌بندند.
این اتفاق در هیچ جای دنیا مرسوم نیست. این باعث می‌شود که بازیکن از مربی حرف شنوی نداشته باشد. امیدوارم مسؤولان فدراسیون فوتبال دقت بیشتری روی این مساله داشته باشند. من هدفم خدمت به تیم ملی است و برای موفقیت آن همه کار انجام می‌دهم.
به نظر شما ایران تا چه اندازه شانس صعود به جام جهانی را دارد؟
وضعیت ایران دقیقا مثل یک مسابقه شطرنج شده است. عربستان دو بازی سخت با دو کره دارد. فکر می‌کنم آنها از پس کره شمالی برمی‌آیند اما مقابل کره جنوبی شانس زیادی ندارند. این یک فاکتور خوب است. ما سه بازی برای صعود به جام جهانی داریم. امارات را باید ببریم. بازی کردن مقابل کره شمالی هم کار ساده‌ای نیست اما می‌توان آنها را شکست داد. اگر این نتایج را بگیریم و در سئول با
کره جنوبی مساوی کنیم، می‌توانیم به عنوان تیم دوم به جام جهانی صعود کنیم.