مهدی طاهرخانی:
تا نقطه شروع فاصله زیادی نمانده، اما با این وجود تا لحظه نرسیدن به آن نمی‌توان دوید و به سوی هدف قدم برداشت. پرسپولیس مدل 88 چگونه تیمی خواهد بود؟ سال قبل در چنین روزهایی که سرخپوشان مدعی شماره یک قهرمانی بودند، تجسم پرسپولیس لیگ هشتم چندان سخت نبود؛ آنها سرانجام بر ریسمان تصاحب جام هفتم چنگ انداختند و بعد از آن بود که تئوری تقویت تیم قهرمان خوش‌باورانه شکل گرفت و حتی با مدد به آمار و ارقام هزینه شده می‌توان مدعی شد یکی از گران‌ترین تیم‌های تاریخ لیگ برتر بسته شد، اما نتیجه چیزی نبود جز یأس، البته در لیگ برتر.
درست در لحظاتی که جشن آتش بازی و مواد محترقه سیمای شب تهران را نورانی کرده بود، شاگردان وینگادا در نمایشی نسبتا دلپذیر موفق به متوقف کردن الشباب عربستان شدند. آغاز فریب بزرگ در آن شب کلید خورد؛ پرسپولیس 88 تیمی است سخت جان و زهردار. این انگاره‌ای بود که در تمام طول تعطیلات نوروز در ذهن میلیون‌ها پرسپولیسی جریان داشت تا اینکه در قم همه چیز رنگ و روی دیگری به خود گرفت؛ باخت 2 بر صفر مقابل صبا و سقوط به خانه ششم جدول. نتیجه؛ هنوز تا ترسیم پرسپولیس مدل جدید در ذهن فاصله وجود دارد و تحول این تیم از گذرگاهی می‌گذرد به نام تغییر. این مهم‌ترین پیامی بود که در صحبت‌های روز گذشته عباس انصاری‌فرد رصد می‌شد. مدیر عامل پرسپولیس که مثل بیشتر هواداران این تیم از دومین باخت متوالی در لیگ برتر، شوک‌زده به نظر می‌رسید، وعده پرسپولیس نوین را در لیگ نهم داد البته با چاشنی تغییرات:«امسال برای پرسپولیس برنامه‌های مهمی در نظر داریم که اصلی‌ترین آنها بحث خودکفایی باشگاه در هزینه‌هاست که باید منابع درآمدزایی باشگاه را کانالیزه کرده و راهکارهای مختلف را سازمان‌دهی کنیم. از دیگر برنامه‌های مهم ما جذب بازیکنان قدرتمند جدید و تقویت کامل تیم است که باعث به‌وجود آمدن تغییرات عمده‌ای در تیم خواهد شد.» درباره بخش نخست نمی‌توان پیش‌بینی صریحی را ارائه داد چرا که این ادعای تکراری قدمتی دارد به اندازه همه تاریخ پرسپولیس، اما عمل کردن به آن به
«پیر جنینی» می‌ماند که گویی قصد جدایی از ناف مادر را ندارد. کدام ماما عاقبت موفق به این جدایی خواهد شد تا پرسپولیس خودکفا شود؟ آنچه مسلم به نظر می‌رسد در سال 88 نمی‌توان به دنیا آمدن این جنین را نگریست، اما بخش دوم حرف‌های مدیر عامل پرسپولیس وعده‌ای است که می تواند تحقق یابد و پیشینه سرخ‌ها می‌گوید آنها بعد از طی کردن یک دوره رخوت، در خانه‌تکانی اساسی قدرت لازم را دارند. انصاری‌فرد در ابتدا از نوع فوتبال پرسپولیس و عملکرد بازیکنان اسم و رسم‌دار این تیم انتقاد می‌کند، سپس به نتایج ناامید کننده نلو وینگادا در لیگ برتر اشاره دارد:« فکر می‌کنم نکته اصلی در به‌وجود آمدن شرایط فعلی پرسپولیس، نحوه فوتبال بازیکنان ما است؛ بسیاری از بازیکنان پرسپولیس مدعی پوشیدن پیراهن تیم ملی هستند، اما نمی‌دانم چرا در تیم ما توانایی و کیفیت واقعی‌شان را بروز نمی‌دهند. هنوز دلیل این مساله را به وضوح نمی‌دانیم که چرا بی‌انگیزه بازی می‌کنند. وینگادا در آسیا خوب بوده، اما در لیگ برتر چندان نه. به هر حال تصمیم‌گیری نهایی درباره بقای این مربی در پرسپولیس را به پس از مسابقات لیگ، جام حذفی و هفته‌های بیشتری از لیگ قهرمانان آسیا موکول کردیم. مطمئنا در آن زمان می‌توان نظر دقیق‌تری درباره او داد.» حرف‌های او به پایان می‌رسد و از اینک می‌توان پرسپولیس 88 را با کد‌های اعلام شده بهتر پیش‌بینی کرد. جدایی بازیکنان نیمکت‌نشین محتمل‌تر از هر زمان دیگری است؛ حسین بادامکی نخستین گزینه‌ای است که حتی اعتراضش را روز گذشته علنی کرد و افشاگری را به پایان فصل موکول کرد. فرانک آتسو به احتمال زیاد دیگر مرد منفک شده خواهد بود، مدافع ملی پوش توگو که نه قطبی به او اعتماد کرد، نه پیروانی و نه وینگادا. ابراهیم توره وضعیتی مبهم دارد، آفریقایی مرموز که هنوز دلیل قانع کننده‌ای برای افت او یافت نشده و شاید با ادامه این روند مدیر برنامه‌های او در آغاز لیگ نهم با مدیر دیگری به توافق برسد.
البته بازیکنان نیمکت نشین دیگری هم وجود دارند که دانه درشت‌ترین آنها محمد منصوری است. با این وجود وقوع این اتفاقات در گرو نتایج پرسپولیس در سه جام پیش روست و هر چه دوز ناکامی بیشتر باشد این زلزله با ریشتر بیشتری پیکره قرمزها را در می‌نوردد. حتی عظمت آن می‌تواند تا آنجا پیشروی کند که لرزشش به پایه‌های صندلی مدیر عامل هم برسد.