حسن جوهرچی سال 1367 با حسن جوهرچی سال 1387 چه تفاوتی کرده است؟
20 سال بزرگ‌تر شده‌ام و به قاعده این 20 سال تجربه‌های زیادی کسب کرده‌ام اما نمی‌توان گفت به آن جایگاهی که مدنظرم است رسیده‌ام، چراکه هنر انتهایی ندارد حتی عزت‌الله انتظامی هم نمی‌تواند چنین ادعایی کند. هنر مثل علم پزشکی و علوم فنی- مهندسی نیست که با دکتر و پروفسور شدن به حداکثر برسد.
پس با این حساب سوپراستارها هم به هیچ چیز نرسیده‌اند؟
بله، دقیقا به این دلیل که سوپراستار جزیی از یک طبقه‌بندی است. به نظر من یک سوپراستار هنوز به مرحله بازیگری هم نرسیده است. افراد زیادی این عنوان را داشته‌اند اما ستاره‌ها خیلی زود افول می‌کنند، به قول ثریا قاسمی «هر سینمایی به سوپراستار نیاز دارد اما بار فرهنگی سینما بر دوش بازیگر است» به همین دلیل هم بازیگرها می‌مانند و ستاره‌ها می‌روند. من می‌خواهم، بمانم نمی‌خواهم استار باشم.ترجیح می‌دهم آرام حرکت کنم اما خوب بمانم.
حسن جوهرچی با «در پناه تو» به نوعی به مخاطبان تلویزیون معرفی شد، نظرتان چیست؟
من برخلاف خیلی از بازیگرها از سینما به تلویزیون آمدم و در تلویزیون چادر زدم چون به نظر من تلویزیون رسانه بسیار پیچیده و عجیبی است و کار کردن در آن بسیار سخت است.
من و تمام بچه‌های «در پناه تو» با این سریال معروف شدیم و آن سریال عالی بود چون فیلمنامه‌اش از همه لحاظ بدیع و جذاب بود. برای نخستین بار در تلویزیون چهره‌ها جوان بودند. از کارگردانی حمید لبخنده هم نمی‌توان به‌سادگی گذشت. او با قدرت «در پناه تو» را ساخت و حق فیلمنامه خوب آن را ادا کرد و مثل خیلی از کارگردانان از فیلمنامه خوب، اثری بد نساخت.
محمد، آرام و معصوم بود و این معصومیت و پاکی خالص در وجود جوهرچی ثابت مانده است، تا جایی که نمی‌تواند نقش منفی را آنطور که باید، بازی کند؟
سال‌هاست که کاراکترهای ما سیاه یا سفید محض هستند و یا همه خاکستری‌اند. در قدیم همه تیپ بودند اما در حال حاضر به این شکل نیست و من می‌توانم به شما بگویم که از آن شخصیت ها هم در کارنامه‌ام دارم که «غریبانه» مثال واضح آن است و شخصیتی خاکستری همچون بهزاد طاهری در «او یک فرشته بود» نمونه این ادعاست.
در «مشق عشق» هم مثبت ظاهر شدید؟
در «مشق عشق» قرار بود که آدمی مثبت باشم اما شما دیدید که همین آدم مثبت موجب ایجاد مشکلاتی برای دیگران می‌شود. من دیگر دلم نمی‌خواهد نماینده تیپ‌های خیلی خوب باشم چون آن آدم‌ها دیگر برای من جذاب نیستند.
پس چه نوع شخصیتی را دوست دارید، بازی کنید؟
برایم آرزو شده است که نقش آدمی لمپن و لات را ایفا کنم و من آمادگی آن را دارم. جالب است بدانید که حتی قرار بود که این کار را انجام دهم اما متاسفانه آن کار به دلایلی متوقف شد. ولی مطمئن باشید یک روز لات می‌شوم. (می‌خندد)
در « هویت»، فواد صبا بسیار خشن و خشک و منضبط است، چرا در این شخصیت این‌قدر غلو شده است؟
کسی که حافظ امنیت و جان و مال مردم است باید جدی باشد، قبول دارم که فواد جدی و منضبط است اما خشن نیست.
اما این فرد در مناسبات خانوادگی خود هم دچار مشکل است؟
این مشکل به این دلیل است که مدتی معمای «هویت» ذهن او را مغشوش کرده و شبانه‌روز به آن فکر می‌کند و دغدغه زندگی‌اش این است که کلید معما را بیابد و اما درباره جدیت او باید بگویم، جدیت لازمه کاراکتر پلیس است و این جدیت حتی در نگاه او هم رخنه کرده است.
این تاکید بیش از اندازه تصویربردار روی اجزای صورت شخصیت‌ها به چه دلیل است. به نظر شما کمی آزاردهنده نیست؟
موجی در صنعت سینما ایجاد شده که از هالیوود نشأت گرفته است و آن این است که با دوربین حرکات عجیب و غریب می‌کنند، چون کارگردان دوست دارد کارش متمایز باشد اما من تصورم این است که در «هویت»، این امر بیش از اندازه شده و دل مخاطب را می‌زند.
«هویت» در ابتدا ضرباهنگی تند داشت اما این اواخر کش و قوس فراوانی در کار دیده می‌شود. به نظر شما بهتر نبود برای جلوگیری از تک‌بعدی بودن داستان، چند داستان دیگر هم به زمینه معمای «هویت»
اضافه می‌شد؟
چرا قبول دارم. به نظرم بهتر بود که زندگی نازنین تاجیک و امیر احدی جعلی یا کیارش دربندی هم مورد توجه قرار می‌گرفت که دلایل متعددی وجود دارد که این کار انجام نشد، مثل بودجه‌ای که به این سریال اختصاص یافته بود یا فشردگی زمان برای به انجام رساندن کار. به نظر من با این بودجه و این زمان ما معجزه کردیم.
چطور شد که وارد پروژه «منظومه آتش» شدید؟
در روزهای آخر تصویربرداری سریال «هویت» پیشنهاد کار در «منظومه آتش» از سوی آقای متولی به من شد که پس از انتخاب دیگر بازیگران به عسلویه رفتیم.
از کار راضی بودید؟
کارگردانی و متن آن خوب بود اما این چندپاره بودن داستان کمی از کیفیت کار کم کرد و مخاطبان آنطور که باید نتوانستند، ارتباط برقرار کنند.
چطور شد سر از اجرا درآوردید؟
نخستین کارم در این زمینه «قاصدک» بود که به نظرم عالی بود و الان که فکر می‌کنم متوجه می‌شوم که خیلی از آن کارهایی که بعدها انجام دادم، اشتباه بودند و واقعا انگیزه‌ام را در آن برهه نمی‌دانم.
فریدون جیرانی عقیده دارد که بازیگر باید در یک کاراکتر شناخته شود و عالی بماند، نظر شما چیست؟
یعنی او معتقد است بازیگر باید کلیشه شود؟
بله، او از اینکه بازیگر تمام شخصیت‌ها را تجربه کند، انتقاد می‌کند.
اما به نظر من این برای بازیگر آفت است و نباید تیپ شد. گاهی باید شجاع بود و گاهی ترسو. هم باید پزشک شوی هم دزد. همین است که برای بازیگر جذاب است. بزرگ‌ترین بازیگر‌های دنیا مثل هافمن و آل‌پاچینو هم انسان‌هایی هستند که ابعاد متفاوتی از شخصیت‌ها را بازی می‌کنند.
شما چطور به این شخصیت‌های متفاوت می‌رسید؟
مشاهده می‌کنم.
یعنی شما که می‌خواستید نقش لمپن را بازی کنید با مشاهده به این کاراکتر می‌رسید؟
من بچه شمیران نیستم. بچه میدان خراسان هستم و در دوران جوانی تا دلتان بخواهد رفیق لات داشتم (می‌خندد). علاوه بر اینها تجربیات شخصی و دقت بازیگر هم برای رسیدن به نقش او را کمک می‌کند.
در ارتباط با نقش‌هایتان شدیدترین انتقادی که به شما شده، چه بوده است؟
دوستان صاحب اندیشه، انتقادات‌شان خوب است. آنها به من گفتند بسه دیگر، این‌قدر خوب نباش و کلیشه نشو.
و شما هم پذیرفتید؟
شما می‌توانید به کارنامه چند سال اخیر من نگاه کنید و ببینید که همه‌جور شخصیتی در آن هست.
در کارنامه کاری شما اثری تاریخی به نام جابربن‌حیان وجود دارد که مثل حضرت یوسف(ع) انتقادات فراوانی را در پی داشت؟
اما من اثر و کارگردان را دوست داشتم. جواد افشار انسان بسیار شریفی است. ولی درباره جابربن حیان ما با یک سری اطلاعات اندک روبه‌رو بودیم.
چه لزومی داشت که با این اطلاعات کم اثر را بسازید؟
پیشنهاد شبکه الکوثر بود که این اثر را کار کنیم. علاوه بر این، او یک فرد ایرانی بوده و ما موظفیم که بر روی بزرگان و مشاهیرمان کار کنیم. ضمن اینکه بودجه تخصیص یافته هم بسیار کم بود و مناسب این چهره بزرگ (جابربن حیان) نبود. در حالی که ما می‌بینیم که کارهای بی‌کیفیتی را با بودجه‌های کلان می‌سازند. این ناعدالتی‌ها در تلویزیون زیاد است.
پس چرا این قدر به تلویزیون علاقه‌مندید؟
مخاطب گسترده تلویزیون را دوست دارم. من وقتی «در پناه تو» را کار کردم به من گفتند که در رشت تعداد پسران سر به زیر زیاد شده و یا به هنگام پخش «او یک فرشته بود» به من خبر رسید که در زندان، زنان مجرم نماز می‌خوانند.
تلویزیون و سینما برایتان فرقی هم می‌کند؟
خیر، اصلا به این مساله معتقد نیستم. حمل برخودستایی نشود ولی من از خیلی از بازیگران سینما معتبرترم. من اصلا دوست ندارم مثل بعضی از دوستان جلوی دوربین هندی برقصم.
خب، تلویزیون را به سینما ببرید؟
اگر کار خوب باشد، حتما این کار را می‌کنم اما اصلا حاضر نیستم کارهایی که در شأنم نیست را انجام بدهم. بخش عمده‌ای از فیلم‌های سینمای ما در حد سخیف‌ترین کارهای تلویزیونی است وگرنه دلم برای پرده نقره‌ای تنگ شده است. ولی من با قطره چکان آبرو جمع کردم و نمی‌خواهم به‌خاطر دلتنگی آبرویم را از دست بدهم. شما می‌بینید که استاد پرستویی هم وقتی می‌بیند در سینما خبری نیست به تلویزیون می‌آید یا مهران مدیری بهترین آثارش را در تلویزیون ساخته است.
چه کاری آماده پخش دارید؟
فیلم «فاکتور 8» به کارگردانی رضا کریمی که داستان زنی دانشمند است که دارویی را برای بیماران هموفیلی تولید می‌کند. من نقش همسر این زن را بازی می‌کنم که آن نقش را ستاره اسکندری بازی می‌کند. بازیگران دیگری هم مانند ایرج راد و پژمان بازغی در این کار حضور دارند.
تله فیلم چطور؟
3 کار آماده پخش دارم که بزودی بر روی آنتن خواهد رفت.