کمک‌های اطلاعاتی آمریکا به عراق
آتش‌افروزی در جنگ
پس از گسترش جنگ تحمیلی عراق علیه ایران و به موازات افزایش پیشروی نیروهای اسلام در مواضع دشمن بعثي، اقدامات آمریکا علیه ایران با هدف جلوگیری از پیروزی جمهوری اسلامی و شکست عراق تشدید شده و وسیع‌تر می‌گشت، زیرا پیروزی ایران بر عراق برای آمریکا غیرقابل قبول بود. از این‌رو علاوه بر ارسال تسلیحات پیشرفته نظامی به عراق، کمک‌های اطلاعاتی آمریکا به عراق از سال 1359 آغاز شد و در سال‌های پایانی جنگ نیز بیش از هر چیز دیگری مورد نیاز و درخواست حزب بعث بود. در این زمان، عراق از سازمان سیا (CIA) اطلاعات فوق‌العاده محرمانه‌ای از مراکز استراتژیک ایران دریافت کرد. همچنین سازمان جاسوسی آمریکا (سیا) بارها عراق را در حمله به تاسیسات اقتصادی و حیاتی ایران تشویق و در حمله هواپیماهای عراقی به تاسیسات و مناطق مهم کشور با آنان هماهنگی کرد.
انتشار روزنامه «اختر»
سبک نوین روزنامه‌نگاری
نخستین شماره روزنامه «اختر» به مدیریت آقا محمد‌طاهر‌تبریزی در 16 ذيحجه 1292 هجري قمري در استانبول منتشر شد. «اختر» تنها روزنامه ایرانی بود که در آن زمان به سبک نوین در خارج از ایران چاپ و منتشر می‌شد. در این روزنامه بسیاری از رجال و بزرگان آن دوره، مقالاتی به چاپ می‌رساندند. روزنامه اختر در ایران، قفقاز، قلمرو عثمانی، هندوستان و عراق از شهرت برخوردار بود. علاوه بر اینها این روزنامه در پیروزی نهضت تنباکو علیه استعمار انگلیس و در روشنگری و آگاه کردن مردم ایران نقش داشته است.
اولین کمک‌رسانی به جنگ‌زدگان
اساسنامه «آیرو»
کمک به پناهندگان در سطح بین‌المللی برای نخستین‌بار در سال 1921 میلادی آغاز شد و با آغاز جنگ جهانی دوم، اولین کارگزاری مهم بین‌المللی برای پناهندگان و آوارگان در نهم نوامبر 1943 میلادی تاسیس شد. اهداف این موسسه، امداد، نگهداری و مددیاری و در نهایت بازگرداندن اتباع دولت‌های عضو سازمان ملل متحد که در نتیجه جنگ آواره شده بودند را شامل می‌شد. این مردم و پناهندگان دوره جنگ و قبل از آن که هنوز اسکان داده نشده بودند، هسته اصلی مساله پناهندگان اروپا را در دوره بعد از جنگ جهانی دوم تشکیل می‌دادند. از این‌رو پس از پایان جنگ جهانی دوم سازمان بین‌المللی پناهندگان موسوم به «آیرو» به وجود آمد و اساسنامه آن در پانزدهم دسامبر 1946 میلادی به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسید. پس از آن کمیسیون تدارکاتی «آیرو» تاسیس شد و از ژوئیه 1947 میلادی وظایف و فعالیت‌های خود را آغاز کرد. 3 سال بعد از تصویب اساسنامه «آیرو» مجمع عمومی سازمان ملل، آن را به کمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد تغییر داد و این نهاد از اول ژانویه 1951 کار خود را با تحول آغاز کرد.
محمد گرشاسبي