یوونتوس داربی سرزمین چکمهای را پشت سر گذاشت، آنها در فصل جدید با شمایلی متفاوتتر از سالهای گذشته اهدافشان را مشخص کردهاند و بهخوبی میدانند که برای رسیدن به افتخارات اروپایی باید بر اساس استانداردهای جهانی پیش بروند. بیانکونریها در نخستین قدم دست به یک خانهتکانی بزرگ زدند و با به خدمت گرفتن بازیکنان جوان ساختار اصلی تیم را دستخوش تغییرات اساسی کردند، البته این موضوع که آنها هنوز نتوانستهاند به صدر جدول برسند یا اینکه سیر سینوسی را در رقابتهایشان پیش گرفتهاند بحثی جداگانه است ولی اقدامی که مدیران یووه در ساخت ورزشگاه جدید دلآلپی صورت دادهاند گام بزرگی است در عرصه مدرنیته در فوتبال. این ورزشگاه قرار است در سال آینده به بهرهبرداری برسد و یوونتوس نخستین باشگاهی است در فوتبال ایتالیا که ورزشگاه اختصاصی خواهد داشت. معماری این ورزشگاه مرمت شده دقیقا با استانداردهای روز طراحی شده است. همه پسران بیانکونری برای رسیدن به ورزشگاه جدید لحظهشماری میکنند تا بتوانند با کسب یک عنوان قهرمانی در «دلآلپی جدید» به ناکامیهای گذشته پایان دهند.
دلنری و امید به استادیوم بزرگ
دوره سخت و حساسی بود، تغییرات بزرگی داشتیم و در این تغییرات موفق نشان دادیم، تمرینات زیاد و سخت را پشت سر گذاشتیم و حالا راه برای پیشرفت باز است. باید بهتر شویم و این مساله را بهخوبی میدانیم. خواستههایمان بیشتر شدهاند و به نتایج مهم فکر میکنیم، در این شرایط میتوانیم جدیتر به آنچه میخواهیم توجه داشته باشیم و با کار زیاد به هدف برسیم.
برای دیدن یوونتوس واقعی تغییراتی در نظر گرفتیم و این تغییرات در نحوه نمایش و نتیجه ما اثر کرد، در تلاشیم تا اين روند را تداوم بخشیم و با اعتمادی که داریم برای آینده قدم برداریم. تعادلی که میخواستیم را به دست آوردیم و میخواهیم با تمرین بیشتر توان بزرگی که داریم را نشان دهیم، اینجا برای رشد و بزرگی فضای مناسبي وجود دارد و همیشه نیز همینطور بوده، من پیشرفت را در ذهنیت و خواسته مجموعه دیدم و شما با کمی دقت به بازی بازیکنانم این مساله را درک میکنید، یووه در این فصل مانند بادی شدید خواهد وزید و پیش خواهد رفت. من با هیجان به کار خود ادامه میدهم، این لذت بزرگی برای من محسوب میشود، مسائل تاکتیکی و رقابتهایی که هریک مسائل خود را دارند برای من همیشه هیجانآور و زیباست، این احساسات مرا زنده نگه داشته و فکری که مرا امیدوار میکند،رفتن به استادیومی بزرگ با بازیکنانی است که هماکنون در یووه در اختیار دارم.
دلنری از مدیریت جدید میگوید
اما مدیر انیلی، باید واقعا تایید کنم که مدیر برای ما جلوه دیگر دارد و برای ما و رسیدن به خواستههایمان بسیار مهم است و یکی از عوامل اصلی. او با هیجان با ما صحبت میکند و با قدرت ذهنیای که دارد ما را به اوج میرساند. نمیدانم شاید بخشی از آن به نام بزرگی است که همراهش است که بخش بسیار زیادی از هویت یووه را برای این تیم آورد. او همیشه در کنار ما است؛ در کنار ما و تیم و همیشه به ما گفته که خواهان تیمی پیشرفته با خواستههای بزرگ است و این بازیکنانند که میتوانند تیم را پیش ببرند، ما همگی در کنار یکدیگر هستیم و مدیر مسائل ما را از نزدیک دنبال میکند.
دلآلپی و تیفوسیها
ورزشگاه دلآلپی متعلق به شهر تورین بود که هر 2 تیم یوونتوس و تورینو از آن استفاده میکردند. اما در سال ۲۰۰۳ یووه با پرداخت ۲۵ میلیون یورو به تورینو ورزشگاه را خریداری کرد. آلبرتو جیرائودو یکی از مدیران وقت یوونتوس طرح خرید و بازسازی این ورزشگاه را مطرح کرد و بعد از آماده شدن طرح پروژه در سال ۲۰۰۴، سال ۲۰۰۶ پروژه بازسازی شروع شد و یوونتوس به ورزشگاه30هزار نفری المپیک تورینو (این ورزشگاه متعلق به تیم تورینو است و تیفوسیهای تورینو این ورزشگاه را به اسم کومانوله میشناسند) نقل مکان کرد. دلآلپی چند ایراد مهم داشت؛ تماشاگرها از جایگاههای نامناسب و سکوهای بد این ورزشگاه گله داشتند. سکوهای پایین این ورزشگاه به علت پیست دوومیدانی بزرگ از زمین فاصله زیادی داشت (حدودا ۴۰ متر) و تماشاگران دید درستی نداشتند. بیشتر تماشاگرانی که در سکوهای پایین بودند از این مساله گله داشتند که به همه جای زمین دید ندارند و قسمتهایی از بازی را به درستی نمیبینند. با توجه به شهرتی که ایتالیاییها به عنوان «دیوانه»ی فوتبال دارند در فصلهای گذشته آمار عجیبی از تماشاگران دلآلپی به عنوان خانه بزرگترین تیم ایتالیايی دیده شد. مثل بازی حساس یوونتوس و سمپدوریا در جام حدفی ایتالیا (کوپا ایتالیا) که فقط ۲۳۷ نفر برای این بازی در ورزشگاه حضور پیدا کردند و این آمار برای تیمی مثل یوونتوس بسیار عجیب است.
بازسازی
سال ۲۰۰۴ با طرحی که جیرائودو مطرح کرد، قرار شد ورزشگاه دلآلپی که سال قبل از آن خریده شده بود بازسازی شود. این طرح سال ۲۰۰۶ آغاز شد. نکته جالب این بود که یووه تنها تیم بزرگ اروپایی است که هنگام بازسازی ظرفیت ورزشگاه خود را کم کرد. در ابتدا قرار بود این ورزشگاه بعد از بازسازی ۴۲ هزار نفری بشود ولی بعد از سقوط یووه برنامهها عوض شد و گنجایش ۵۰ هزار نفری برای دلآلپی در نظر گرفته شد. قرار شد سکوها به زمین نزدیکتر شوند و حالت کروی سکوها به مستطیل (۴ ضلع) تغییر پیدا کند. قرار شده سکوها تا ۵ متری زمین بازی جلو بیایند. این تغییر حالت در حدود ۳۵ هزار نفر از گنجایش ورزشگاه کم خواهد کرد که مدیران یووه سعی میکنند با امکانات رفاهی بیشتر هواداران را مدت بیشتری در مجموعه دلآلپی نگه دارند تا از این طریق سود بیشتری کسب کنند. در حال حاضر یووه پرطرفدارترین تیم ایتالیاست اما سود خیلی کمی از ورزشگاه نصیب این باشگاه میشود که حدودا
۱۵ میلیون یورو در سال است.