«قضیه طلب من از فدراسیون فوتبال مربوط به سال 76 است و تعجب من از کفاشیان این است که چطور به موضوعی که ارتباطی به او ندارد، ورود کرده است.» این حرف را داریوش مصطفوی رئیس اسبق فدراسیون فوتبال می‌زند. او که مدعی است از فدراسیون فوتبال طلبکار است اسناد و مدارک طلبش را رو می‌کند اما در همان ابتدای صحبت‌هایش علی کفاشیان را مورد انتقاد قرار می‌دهد و می‌گوید: «در اول دی سال 1376 فائقی با من تماس گرفت و از من خواست به دفتر امور مشترک فدراسیون‌ها بروم. من هم به سازمان تربیت بدنی رفتم. فائقی به من گفت در هیات دولت مطرح شده که من از فدراسیون فوتبال کنار بروم. او در حالی این حرف‌ها را می‌زد که بسیار ناراحت بود و قطرات اشک هم در چشمانش مشخص بود. من گفتم ما تازه تیم را به جام جهانی برده‌ایم و در کجای دنیا پس از آنکه رئیس فدراسیونی تیمی را به جام جهانی می‌برد، برکنارش می‌کنند؟ او گفت این دستور خاتمی است و باید نفر دیگری جایگزین من شود. پس از صحبت‌های فائقی با توجه به عجله‌ای که دولت وقت برای رفتن من داشت، روی سربرگ دفتر امور مشترک فدراسیون‌ها استعفا دادم».
مصطفوی که این حرف‌ها را به «وطن امروز» می‌زد کپی اسناد و مدارکش را به همراه دارد و با اشاره به مستندات موجود در آن گفت: «من همان جا گفتم که مبالغی را شخصا از طریق اجازه‌ای که از شما گرفتم خرج کردم که این مبلغ چیزی حدود 200 هزار دلار است. این در حالی بود که من تمام اسناد و مدارکش را به سازمان تربیت بدنی، اداره کل امور مالی سازمان تربیت بدنی و... تحویل داده بودم و همان جا فائقی به من گفت این پول ظرف 48 به شما پرداخت خواهد شد. او همچنین نامه‌ای را به رئیس وقت فدراسیون فوتبال نوشت و رئیس وقت فدراسیون در حضور من و فائقی قول داد که این پول پرداخت شود اما در نهایت رئیس فدراسیون گفت که باید این پول توسط سازمان تربیت بدنی پرداخت شود و نه فدراسیون.با توجه به اینکه تیم به جام جهانی صعود کرده بود، فیفا 3 میلیون فرانک سوییس به فدراسیون فوتبال ایران داد. آنها می‌توانستند از همان پول طلب من را بدهند ولی این کار سیاسی شد و این پول را پرداخت نکردند. با این حال من چون مطمئن بودم حق فراموش نشدنی است این مساله را پیگیری کردم».
وی در پاسخ به این سوال که چرا شما در زمان حضورتان در کمیته انتقالی طلب‌تان را از فدراسیون فوتبال نگرفتید، گفت: زمانی که در کمیته انتقالی بودم، می‌توانستم این کار را انجام دهم اما به حرمت قانون و اینکه این طور برداشت نشود که می‌خواهم از قدرت سوء استفاده کنم این کار را انجام ندادم. با این حال در روز 20 فروردین سال 86 فائقی نامه‌ای را به علی‌آبادی نوشت. در این نامه او ضمن اینکه تکرار کرد باید این بدهی پرداخت شود، در زیر این نامه نوشت که «به اصرار و خواهش اینجانب، جناب آقای مصطفوی از قضایی شدن این موضوع خودداری کرده و مجددا اصرار عاجزانه دارم دستور لازم برای پرداخت این بدهی صادر شود.» در 14 مرداد 86 هم کیومرث هاشمی نامه‌ای را به علی‌آبادی نوشت و اعلام کرد با توجه به اسناد و مدارک موجود، تسویه حساب با بنده صورت گیرد.
مصطفوی که یک بار به میخ می‌زند یک بار به نعل دوباره روی صحبتش را به کفاشیان می‌کند و می‌گوید: «من بزرگ شده ورزش هستم. من از گوشه ادارات دولتی به فدراسیون فوتبال نیامدم بلکه از توپ جمع کنی به ریاست فدراسیون فوتبال رسیدم. پس از اینکه سال‌ها به ادارات مختلف مراجعه کردم، در نهایت با اجازه علی‌آبادی که صریحا به من گفت به دادگستری برو و این موضوع را پیگیری کن به دادگستری پناه بردم چرا که هنوز معتقد بودم قضاوت در این مملکت زنده است و قضات ما به شایستگی تصمیم می‌گیرند. من رئیسی بودم که با 45 میلیون تومان، تیم ملی را به جام جهانی بردم و این طور نبود که با 6 میلیارد و 800 میلیون تومان از رساندن تیم ملی به جام جهانی عاجز باشم».