حمایت روز گذشته مراجع و علما از دولت نهم و توصیه‌های آنان به منتخب اول مردم قم در مجلس شورای اسلامی که وظیفه ریاست پارلمان هشتم را نیز برعهده دارد، هرچند موضوعی بدیع و رخدادی عجیب نیست اما در هنگامه تخریب دولت نهم می‌تواند رهیافتی به بستر مناسب دولت‌شناسی اسلامی باشد.
وظايف دولت اسلامی آنچنان كه در بدایت امر معرفی می‌شود تنظیم و تدوین سازوکارهای مدیریتی با اسلوب و قواعد اسلامی و تزریق آموزه‌های اصیل به مجاری این سازوکارهاست. در شناخت میزان پایبندی به این منش، البته گفتار کفایت نمی‌کند بلکه یافتن مصادیقی عینی و ملموس از پایبندی است که می‌تواند غلظت اعتقاد به این شیوه حکومتداری را شناسایی کند. ضمن اینکه بررسی تبعات و پیامدهای اجرا نیز از مولفه‌های بسیار موثر در درک این مهم است.
میزان پایبندی دولت‌ها در نظام جمهوری اسلامی ایران به این مقوله به راحتی قابل فهم است و همانگونه که گفته شد بررسی اجمالی مصادیق تصمیم‌گیری و نیز رصد پیامدهای این تصميمات در تنظیم نمودار اعتقاد به دولت اسلامی، قابل اعمال است.
فارغ از بررسی این موضوع در دولت‌های گذشته، عملکرد دولت فعلی در این مسیر که بیشترین واکنش‌ها و انعکاس‌های رسانه‌ای را به همراه داشته است، می‌تواند مرز اعتقاد به دولت اسلامی را از محدوده انحراف از آن مشخص کند.
هرچند تصریح و تاکید بزرگان مبنی بر انطباق جهت‌گیری‌های گوناگون دولت فعلی با گفتمان انقلاب و امام (ره) حاکی از اعتقاد مسوولان نهمین دولت به فرامین اسلامی است اما بوده و هست انتقادات و ادعاهایی که یا منکر این اعتقادند یا علاقه‌مند به انکار این واقعیت.
در این راستا برخی مواقع این انکارها تنه‌ای به خرافه و هجو نیز می‌زند و به عنوان مثال عدم حضور پرشمار فیزیکی روحانیت در دولت را نشانه صحت عدم موافقت دولت و نهادهای دینی می‌انگارند. اما این موضوع به‌واسطه فقر براهین ، قابل ارزیابی نیست.
جهت‌گیری‌های دولت نهم در مسائل مختلف و اثرات آن در حوزه‌های مختلف به‌راحتی قابل سنجش با مصادیق بارز اسلامی در بسترهای مربوطه است که واکاوی آن قطعا مجال و مقالی بیشتر می‌طلبد. اما می‌توان این موضوع را از طریقی دیگر پیمود. توصیه مراجع و علمای قم به منتخب خود در مجلس شورای اسلامی فراتر از باور آنان به دولت احمدی‌نژاد است.
پیام‌های آشکار و توصیه‌های مراجع حکایتگر آن است که اینک مرجعیت و نهادهای دینی خواستار توجه بیشتر مجلسیان به مطالبات واقعی مردم هستند و این مهم را در همکاری و همیاری مجلس با دولت تعریف می‌کنند. قطعا نهادهای دینی خواستار تقویت احساس کارآمدی دولت اسلامی در میان ملت هستند.