هوشنگ جاوید در گفت‌وگو با خبرنگار موسیقی روزنامه «وطن‌امروز» درباره متوقف شدن جشنواره موسیقی نواحی از 3 سال پیش گفت: مهمترین عامل تأثیرگذار در برگزار نشدن جشنواره موسیقی نواحی، کم‌کاری انجمن موسیقی ایران است. این محقق و پژوهشگر موسیقی افزود: برای ترویج موسیقی نواحی باید طرح‌های نو ارائه شود که این طرح‌ها از سوی موسیقی‌دان‌ها و پژوهشگران ارائه می‌شود. متأسفانه مشکل این است که اغلب این طرح‌ها رد می‌شود و مورد حمایت قرار نمی‌گیرد.
وی ادامه داد: حتی در مورد چند دوره از جشنواره موسیقی نواحی که قبلا برگزار شده است حقوق داوران را هم پرداخت نکرده‌اند. با این حال چطور می‌شود انتظار داشت که جشنواره موسیقی، هر سال برگزار شود؟هوشنگ جاوید که ناراحتی از لحن صحبت هایش مشخص بود، در مورد کمرنگ شدن فعالیت در حوزه موسیقی نواحی افزود: دیگر برایم مهم نیست بیندیشم و وقت بگذارم که سنت‌ها حفظ شود.وی گفت: البته نفس قضیه برایم مهم است. حتی حاضرم تمام وقتم را برای این کار بگذارم و طرح‌های جدیدی بدهم. اما وقتی حمایت نمی‌شود، چه دلیلی دارد که وقتم را بیهوده تلف کنم.وی رسانه را یکی از عوامل موثر در ترویج موسیقی نواحی خواند و ادامه داد: من تاکنون دو جشنواره موسیقی آیینی برگزار کرده‌ام که صدا و سیما هیچ تبلیغی برای آن انجام نداد. آن‌وقت مثلا خواننده‌ای مانند سامی یوسف را آنقدر بزرگ می‌کنند که همه فکر می‌کنند او بزرگترین هنرمند عرصه موسیقی مذهبی است. جاوید خاطرنشان کرد: مسوولین به همه هنرمندها می‌گویند از تکرار آثار قدیمی پرهیز کنید که گمان نمی‌کنم کار درستی باشد و اغلب هنرمندها از این مساله رنج می‌برند. این در حالی است که برای مثال سامی یوسف آهنگ قدیمی «ملا محمدجان» را با شعر «الله الله» به عنوان یک کار مذهبی اجرا کرده است و این را به‌عنوان یک شاهکار موسیقی معرفی می‌کنند.هوشنگ جاوید در باره تاثیر برگزاری جشنواره موسیقی نواحی گفت: ما اگر این بنا را درست بگذاریم و هزینه کنیم، موسیقی خوبی خواهیم داشت و یکی از دلایلی که باعث پسرفت موسیقی ایران می‌شود بی‌توجهی به موسیقی نواحی است.جاوید، یکی دیگر از تأثیرات برگزاری جشنواره موسیقی نواحی و ترویج اینگونه از موسیقی را گرايش جوان‌های استان‌ها و مناطق دیگر کشور به سوی موسیقی‌های مبتذل دانست و افزود: هدف ما از برگزاری جشنواره موسیقی نواحی این بوده است که هر سال 4 یا 5 جوان را معرفی کنیم و از آنها حمایت کنیم و مثلا تربیت یک «عاشیق» از آذربایجان و یک «هوره»گو از مناطق کردستان و... همه باعث دلگرمی اهالی موسیقی نواحی می‌شود و هویت موسیقی ایرانی با برگزاری این جشنواره‌ها حفظ می‌شود. وی در رابطه با وضعیت موسیقی نواحی گفت: همه منتظر نشستیم که ببینیم چه اتفاقی می‌افتد. با شورا درست کردن، مشکل ما حل نمی‌شود. به یک طراحی دقیق و درست احتیاج داریم.وی در مورد برنامه‌هایش افزود: باید هزینه زیادی صرف جلسات پژوهشی، تحلیل و بررسی شود و در مرحله آخر، تولید با بالاترین کیفیت از جمله برنامه‌های من است که همیشه در کارهایم لحاظ می کنم.
گزارشی از سخنرانی دادبه درباره «حافظ و فلسفه»
اگر سعدی نبود...
گروه فرهنگی:
نشست «حافظ و فلسفه» عصر یکشنبه در پژوهشکده اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس و با سخنرانی اصغر دادبه، عضو هیأت علمی دایرهًْ‌‌المعارف بزرگ اسلامی برگزار شد. در ابتدای نشست، ابراهیم خدایار، رئیس مرکز تحقیقات زبان و ادبیات فارسی، قسمتی از کتاب دهم افلاطون را خواند. وی موضوع اصلی ده‌گانه افلاطون را عدل عنوان کرد که در مدینه فاضله‌اش به آن پرداخته و در کتاب دهم به‌طور ویژه در بحث تاریخ فلسفه هنر این مساله را مطرح کرده است. خدایار در بخشی از سخنانش تأکید کرد: به لحاظ پی‌ریزی اندیشه، در علوم انسانی به ویژه در نقد ادبیات و هنر و اندیشه‌های انتقادی، تردیدی نیست که بنیانگذار فلسفه هنر، افلاطون است.
اصغردادبه نیز در ابتدای سخنان خود با اظهار این مطلب که اگر حافظ نبود، سعدی بود، ولی اگر سعدی نبود، حافظ هم نبود، گفت: با توجه به این اگر در مدرسه‌ها فقط به شاگردان، سعدی بگوییم کافی است، اما نمی‌توان منکر هنر حافظ شد. دادبه با اشاره به اهمیت فلسفه تصریح کرد: قصه فلسفه چیزی است که قرن‌هاست فراموش کرده‌ایم. فلسفه جزوی از زندگی است. «برتراند راسل» درست می‌گوید که فلسفه علم پرسش‌هاست و نه علم پاسخ‌ها. پس اگر به پاسخ‌ها دست نیافتیم باز هم نباید از پرسش‌ها دست برداریم. دادبه ادامه داد: اگر مطالعات و معلمی کردن فلسفه را دنبال کنیم خواهیم دید که به عنوان یک انسان اندیشمند، فلسفه جزئی از زندگی ما می‌شود. مدیر گروه ادبیات دایرهًْ‌‌المعارف اسلامی درباره واژه فلسفه هنر گفت: در کشور ما یک جعل اشتباه صورت گرفته که مثلا به فلسفه هنر می‌گوییم فلسفه مضاف. یعنی فلسفه را مضاف قرار می‌دهیم و هر علمی را که به آن اضافه می‌کنیم می‌گوییم مضاف‌الیه است؛ مثل فلسفه فیزیک و یا فلسفه شیمی. به گزارش فارس اصغر دادبه با بیان اینکه سه پرسش کلی در فلسفه‌های مضاف مطرح می‌شود، بیان داشت: پرسش‌های «چیست»، «از کجاست» و «برای چیست» این سه پرسش مهم در فلسفه‌های مضاف است و تمام آنچه بعد از آن گسترش می‌یابد ذیل همان سه پرسش است. وی تاکید کرد: این بحث‌ها از قرن 19 به بعد استقلال یافته اما موضوع مستقل بودن یک بحث است و موضوع نطفه در علوم دیگر داشتن یک بحث.