زانو بزن مرد!

شبی که شیاطین سرخ با لباس‌های دوم خود به رنگ سفید برابر آبی و اناری‌های کاتالان به میدان رفتند، شب ناکامی شاگردان «سرالکس فرگوسن» بود.

ساعاتی پیش از مصاف منچستر‌یونایتد برابر بارسلونا در ورزشگاه المپیکوی شهر رم که به شکست 2 بر صفر تیم انگلیسی منجر شد، در جریان نشست خبری یکی از روزنامه‌نگاران اسپانیایی به زبان طنز خطاب به سرمربی 67 ساله یونایتدها گفت: «فراموش نکنید آخرین‌باری که یک تیم سفیدپوش (رئال مادرید) برابر بارسلونا به میدان رفت با قبول شکست 6 بر 2 زمین را ترک کرد». فرگوسن هم لبخند به لب در پاسخ به روزنامه‌نگار اسپانیایی گفت: «این را هم فراموش نکنید که ما بهتر از رئال‌مادرید هستیم». شاید اگر آمار و ارقام این فصل را مرور کنیم حق با سرالکس باشد اما براستی مردان فرگوسن نمایش قابل قبولی برابر بارسا نداشتند. از همان دقیقه نخست واضح بود که یونایتدها با اضطراب خاصی پا به زمین المپیکو گذاشته بودند. هیچ‌کس حتی خود بازیکنان منچستر‌یونایتد احساس نکردند که این تیم در دیدار نهایی معتبرترین جام باشگاهی فوتبال جهان بازی می‌کند. فرگوسن با 67 سال سن و عناوین بسیار زیادی که از سال 1986 تاکنون به همراه تیمش موفق به کسب آنها شده هنوز هم با همان شور و انگیزه همیشگی تیمش را به میدان می‌فرستد، گویی درصدد به دست آوردن نخستین عنوان خود به همراه یونایتدها است. با این حال، در دیدار برابر بارسا این شور و انگیزه به هیچ وجه به شاگردان فرگوسن منتقل نشده بود و به جرات می‌توان گفت که پسران فرگوسن در فینال رم به مرز اشباع رسیده بودند. گاهی شاهد این بودیم که یونایتدها حتی در ساده ترین پاس‌های خود هم بی‌دقتی کرده و توپ را تقدیم حریف می‌کردند. در این میان، تنها راه فرار از فشارها در دقایق نخستین بازی، ضربه آزادی بود که نصیب یونایتدها شد و «کریستیانو رونالدو» توانست با شوت نسبتاً خوب خود از بار فشارها بکاهد اما این مساله دقایقی بیشتر به طول نینجامید.

تاکتیک‌های سرالکس عملی نشد

باید اعتراف کرد که سرالکس در دیدار نهایی اندیشه‌های نوینی در سر داشت. این اندیشه‌ها ما را به یاد فینال 1999 یونایتدها برابر بایرن‌مونیخ می‌اندازد. فرگوسن در آن دیدار هم با قرار دادن «دیوید بکام» در مرکز خط میانی (متمایز به سمت چپ) و «رایان گیگز» در سمت راست همگان را متعجب کرد و فراموش نکنیم که در همان دیدار هم توپ دوبار با تیر دروازه «پیتر اشمایکل» برخورد کرد اما با این همه شیاطین سرخ با خوش اقبالی بسیار دو گل نامتعارف در دو دقیقه پایانی به ثمر رسانده و توانستند جام را بالای سر ببرند. به هر حال، مقابل تیمی همچون بارسلونای این فصل که به عقیده بسیاری بارسای رویایی تلقی می‌شود، چیزی به نام بخت و اقبال معنای چندانی ندارد. فرگوسن تیمش را با شیوه 1-2-3-4 به میدان فرستاد. در قلب خط دفاعی طبق معمول شاهد زوج «ویدیچ- فردیناند» بودیم که به‌راستی کمتر از حد انتظار ظاهر شدند. در سمت راست «جان اوشی» حضور داشت که همواره ثابت کرده مدافع قابل اطمینانی نیست. او با سرعت بسیار کم خود به هیچ‌وجه توان پیکار با تیری آنری سرعتی را نداشت. در خط میانی «مایکل کریک» به عنوان هافبک دفاعی عمل می‌کرد و اندرسون جوان به همراه رایان گیگز با تجربه کمی جلوتر در دو طرف وی حضور داشتند. «پارک جی‌سونگ» به عنوان هافبک راست و «وین رونی» به عنوان هافبک چپ انجام وظیفه می‌کردند و جالب ترین نکته حضور «کریستیانو رونالدو» به عنوان مهاجم نوک بود. در حقیقت، فرگوسن به نوعی Plan B یا برنامه دوم آنچه را دنبال کرد که «گاس هیدینک» در مصاف با بارسلونا از آن استفاده کرده بود. تنها تفاوت در این بود که سرمربی اسکاتلندی منچستر‌یونایتد خیلی زود پیش از آنکه بتواند شاهد عملی شدن اندیشه‌های خود باشد نتیجه بازی را یک بر صفر به سود بارسلونا دید. همین مساله باعث شد تا فرگوسن در پایان نیمه نخست به ضعف تیمش در کارهای تهاجمی پی برده و با آغاز نیمه دوم «کارلوس ته‌وس» مهاجم آرژانتینی خود را به میدان بفرستد اما حتی با حضور «ته‌و‌س» و متعاقب آن «دیمیتار برباتوف» در زمین هم «سرالکس» به اهدافی که در سر داشت، دست پیدا نکرد. شاید توصیف بهتر این باشد که تاکتیک‌های فرگوسن با ذائقه بازیکنانش سازگاری نداشتند. حضور «پل اسکولز» در زمین را هم می‌توان بی‌تاثیر‌گذارترین تعویض این فصل از رقابت‌ها از سوی فرگوسن دانست که تنها حاصل آن خطای بسیار خشن هافبک انگلیسی و دریافت کارت زرد از سوی «بوساکا» بود. در آن سوی میدان، بارسلونا از حضور «دنی آلوس»، «اریک آبیدال» و «رافائل مارکس» در خط دفاعی بهره‌ای نمی‌برد. «گوآردیولا» از «جرارد پیکه» و «یحیی توره» که پست اصلی‌اش هافبک دفاعی است به عنوان دو مدافع میانی استفاده کرده و «کارلس پویول» و «سیلوینیو» را در سمت راست و چپ خط دفاعی قرار داده بود.  شاید یکی از بزرگ‌ترین اشتباه‌های فرگوسن این بود که قدر فرسودگی مدافعی همچون «سیلوینیو» را ندانست.

پس از پایان دیدار دو تیم، کریستیانو رونالدو با مقصر دانستن تاکتیک‌های سرالکس فرگوسن برابر بارسلونا در اظهار‌نظری گفت: «تاکتیک‌های ما خوب نبود و همه چیز بد پیش رفت. باید اعتبار بسیاری برای بارسلونا قائل شویم اما آنها کمی هم خوش اقبال بودند، چرا که در مرحله نیمه نهایی چلسی مستحق شکست نبود و هیچ‌کس صحبتی دراین باره نکرد».