شکست همواره تلخ است، بویژه اگر صد هزار هوادار برای سرودن شعر پیروزی آمده باشند اما در انتها تنها آوای اعتراض باشد که از سوی آنها شنیده شود. شکست یک بر صفر پرسپولیس مقابل بنیاد کار به‌رغم همه سختی‌هایش چند وجه مثبت خواهد داشت؛ دیگر همه چیز تمام شد و لازم نیست مردان قرمزپوش هر روز در زمین خیریه عمل یکدیگر را تحمل کنند، دیگر لازم نیست شاهد درگیری کاپیتان با سرپرست تیم باشیم و در نهایت شگفتی ببینیم آنها در آستانه یک نبرد حساس به جان هم افتاده‌اند، دیگر لازم نیست باقری را در سن سی و هفت سالگی ببینید که پولش را تمام و کمال از پرسپولیس می‌گیرد اما ترجیح می‌دهد به بهانه مصدومیت یک ماه فقط نظاره‌گر تمرینات و مسابقات این تیم باشد تا روی نیمکت ننشیند. دست کم تا چند ماه خبری از بازیکنی نیست که با خودروی آخرین مدل خود به سمت دفتر باشگاه می‌رود و با مدیر عامل گلاویز می‌شود، آن هم تنها برای مبلغی که یک دهم قیمت اتومبیل گرانقیمت او نیست. باری همه چیز تمام شد تا ترکش‌های فصل کابوس وار پرسپولیس دیگر هیچ هواداری را آزار ندهد. آنها بدون هیچ چشم داشتی چهارشنبه ششم خرداد ماه، ورزشگاه آزادی را لبالب از رنگ قرمز کردند اما پرسپولیس به آنها هیچ نداد جز غم و اندوه شکست. فصل شوم این چنین به پایان رسید و حالا با خیال راحت می‌توان دست کم دو ماه off بود و اخبار پر حاشیه پرسپولیس را نشنید. چه هدیه‌ای از این والاتر؟ چه ارمغانی از این بهتر؟
پایان وینگادا
وقتی پیرمرد پرتغالی مقابل دوربین تلویزیون اعتراف می‌کند عملکرد مثبتی در پرسپولیس نداشته است دیگر چه چیزی برای دفاع از او باقی می‌ماند؟ او در طول چهار ماه حضور در تهران هرگز نتوانست تحول شگرفی در نوع بازی سرخپوشان به وجود بیاورد و مصیبت بار‌تر از همه، هیچ گاه به ترکیب و سیستم واحدی نرسید. مصاف با بنیاد کار، برشی بود از همان کیک سرگیجه‌آور وینگادا و پرسپولیس. او دو روز قبل از این نبرد حساس تنها برای اجرای دیسیپلین، قلم قرمز خود را روی نام ابراهیم توره کشید تا بدون در نظر گرفتن مصلحت به فرهاد خیرخواه و نمایش نا امید کننده او برسد. نکته جالب این تصمیم به جایی بر می‌گردد که کریمی و نیکبخت به رغم درگیری با سرپرست و مدیر عامل جواز حضور در ترکیب اصلی را پیدا کرده بودند اما توره برای چند دقیقه تاخیر روی سکوها منتقل شد. دیگر انتقاد از مردی که سرمربی پرسپولیس نیست هیچ ثمره‌ای ندارد اما باید از او پرسید چطور در همه دیدار‌های داخلی به هادی نوروزی میدان داد و درست در سخت‌ترین مصاف آسیایی به خیرخواه رسید؟ آیا با حضور او پرسپولیس قادر به عبور از بنیادکار بود؟ هوادار پرسپولیس خشمگین بود و اعتراض می کرد چون نلو وینگادا در وضعیتی که تیمش محتاج خون تازه بود به حسین بادامکی میدان داد که چند ماه روی سکو پرچ شده بود. وقتی سوت پایان دیدار پرسپولیس و بنیادکار توسط داور کره‌ای به صدا در آمد دیگر مشخص بود کار برای نلو تمام شده است، او در سالن کنفرانس خبری، صحبت از رفتن کرد و انصاری فرد بلافاصله خروج او را تایید کرد: «با توجه به اینکه وینگادا دو روز قبل از بازی با بنیادکار، کناره‌گیری خود را از پرسپولیس اعلام کرده بود پس از اعلام رسمی این موضوع در کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی با نظر ایشان موافقت می‌شود و او می‌تواند تهران را ترک کند و ما به طور قطع یک سرمربی خوب خارجی به جای او خواهیم آورد».
تحولات انصاری فرد در صورت ابقا
از چهره سعیدلو و علی‌‌آبادی که در ورزشگاه حضور داشتند، کاملا هویدا بود آنها از وضعیت به وجود آمده ناراضی‌اند بنابراین احتمال بازگشت سعیدلو به عنوان رئیس مجمع وجود دارد و در این صورت پرسپولیس تغییرات فراوانی را در بطن خود خواهد دید. با این وجود عباس انصاری فرد با امیدواری به مسیر پیش رو نگاه می‌کند. او درباره آینده می‌گوید: «اگر سازمان حکم به بقای من بدهد تحولات زیادی را مد نظر دارم و معتقدم باید جابه جایی‌های فراوانی را در پرسپولیس انجام بدهیم. تا به امروز نمی‌خواستم روحیه بازیکنان را پایین بیاورم اما این پرسپولیس نیاز به تغییر و تحول اساسی دارد و بازیکنان ما صد درصد باید ترمیم شوند. باید در آینده بازیکنانی را جذب کنیم که تاثیرگذار باشند و نقاط ضعف پرسپولیس را ترمیم کنند. اینکه می‌گویند بازیکنان در زمین راه می‌روند را قبول ندارم چون پتانسیل تیم ما همین است و نباید بیشتر از این از آنها انتظار داشته باشیم.» اوج بی‌انصافی هواداران پرسپولیس به جایی
برمی‌گشت که تیمشان خوب بازی نمی‌کرد اما آنها مدیری را نشانه رفته بودند که کوچک‌ترین نقشی در به وجود آمدن این وضعیت بغرنج نداشت. انصاری فرد که سیبل شعار‌های تند هواداران بود در این‌باره گفت: «در فصل جدید به این بی‌احترامی‌ها عادت دارم اما این موضوع برای من اهمیتی ندارد.
می‌دانم با این کارها قسمتی از خشم هواداران فروکش می‌کند اما من باید چکار می‌کردم که انجام ندادم؟ یعنی فقط مقصر این نتیجه من هستم؟ آنها بدانند که از دقیقه 85 که فریاد ناراحتی آنها را شنیدم تا مرز سکته پیش رفتم.» او در پایان صحبت‌هایش، تغییر در کادر مدیریتی را چاره‌ساز ندانست و با بحرانی خواندن وضعیت، ادله‌اش را چنین آورد: «هر مدیرعاملی جای من بیاید با این شرایط نمی‌تواند کار کند. من تا به امروز فقط به دنبال رفع مشکلات حاشیه‌ای بودم و اگر بخشی از آن را درست نمی‌کردم به دردسرهای دیگری برخورد می‌کردم. در این شرایط برنامه‌های بلندمدت لازم است که من هم آن را در اختیار دارم».
بازگشت پروین؟
یکی از تماشاگران ویژه این مصاف علی پروین بود، او برخلاف همیشه، این بار لباس رسمی بر تن داشت و انجام مصاحبه با خبرنگاران یکی دیگر از علائمی بود که خبر از بازگشت قریب الوقوع او به پرسپولیس را می‌داد. مدیرعامل باشگاه درباره بازگشت پروین، نظر سازمان را مهم دانست و بیان کرد: «صحبت‌هایی در این‌باره شده است اما هنوز مشخص نیست ایشان با چه سمتی به تیم خود باز می‌گردند و در این باره باید سازمان تربیت‌بدنی تصمیم گیری کند نه هیات مدیره پرسپولیس.» پروین هم صحبت‌هایش را با حمایت سفت و سخت از انصاری‌فرد شروع کرد: «در زمان ما هم عده‌ای بودند که به تماشاگران خط می‌دادند و آنها را علیه ما و مدیرعامل تیم تحریک می‌کردند، اما به نظر احترام تماشاگر تحت هر شرایطی لازم است، نباید به آنها بی حرمتی شود، چون آنها صاحب اصلی تیم هستند، اما وقتی این بازیکنان تو زمین راه می‌روند و فکرشان به پول است تقصیر مدیرعامل چیست که باید فحش ناموس بخورد؟» او سپس به وینگادا تاخت و نشان داد همچنان با مربی خارجی مخالف است: «این سرمربی که با این همه ناز و ادا و پول به تیم آورده‌اند به درد تیم‌های آماتور می‌خورد! این آقا حتی جای بازیکنان را هم در زمین مشخص نکرده بود و بازیکنان در زمین گیج می‌خوردند.» آیا پروین به پرسپولیس باز می‌گردد؟ او در این باره با سیاست پاسخ داد و اولویت را ترمیم پرسپولیس دانست تا بازگشت خودش: «اصلا بحث من یا کس دیگری نیست. بحث تیم است و باید سریع‌تر کاری به حال این تیم انجام داد تا بیشتر از این ویران نشود».