افشین قطبی سومین مربی تیم ملی فوتبال ایران از روز بازی با عربستان تا به حال است.بسیاری به او امیدوارند چون با نام‌های بزرگ کار کرده و در دو جام جهانی حضور داشته است.او با بحث آنالیز ویدئو بازی‌ها وارد کره شد و در سال 2007 توانست تا سمت کمک مربی بالا بیاید.در کره جنوبی مردم او را دوست دارند چون بخشی از موفقیت بزرگ سال 2002 بوده است. کره‌ای‌ها می‌گویند او ما را یاد خاطرات خوبی می‌اندازد. قطبی تلاش می‌کند تا همین ذهنیت را این بار در مقام سرمربی در ایران بسازد. افشین قطبی با سایت کنفدراسیون فوتبال آسیا گفت‌وگوی داشته است که متن کامل آن به این شرح است:
شما وقتی به ایران فراخوانده شدید که فوتبال با ناامیدی همراه بود. برای تغییر این شرایط چه برنامه‌ای دارید؟
سعی کردم حس اتحاد بوجود بیاورم. سعی کردم به همه مربیان، بازیکنان، طرفداران و باشگاه احترام ویژه‌ای نشان دهم. ما به حمایت همه احتیاج داریم و باید نزدیک‌تر باشیم. الان هم تلاش می‌کنم همه احساس کنند یک تیم دارند، یک تیم که متعلق به خود آنها است.
البته افشین قطبی محبوبیت قابل ملاحظه‌ای در بخشی از طرفداران هم دارد اما یک شکست در کره شمالی می‌تواند همه چیز را عوض کند.آماده روزی هستید که طرفداران از شما رو گردان شوند؟
ما باید از لحاظ ذهنی آماده باشیم.ما فقط مربی و بازیکن نیستیم. منظورم رسانه‌ها و طرفداران و اهالی فوتبال هم هست.گرفتن حداقل شش امتیاز ضروری است.ما 270 دقیقه بازی داریم نه فقط 90 دقیقه برابر کره شمالی.کار ما در پیونگ یانگ تمام نمی‌شود.آنجا آخر جهان نیست و این دیدار مرگ و زندگی نخواهد بود پس بازی ادامه خواهد داشت و باید ظرفیت خود را بالا نگه داریم.
البته این داستان می‌تواند به پلی‌آف هم بکشد.
من امیدوارم کار را در همین گروه تمام کنیم اما خودمان را برای هر دو بازی در پلی‌آف هم آماده کرده‌ایم و نگرانی نداریم. من هم ازبکستان را می‌شناسم که ممکن است تیم سوم گروه یک شود و هم نیوزیلند را.با تمریناتی که در تهران داشتیم من خیلی امیدوارم و ذهنیت مثبتی دارم.
و اگر در هر صورت ایران به جام جهانی نرسید در ایران خواهید ماند؟
من تا روزی که فدراسیون فوتبال و میلیون‌ها طرفدار بخواهند در خدمت تیم ملی خواهم بود. کار در فوتبال ایران برایم افتخار است.
ادامه همکاری شما به طور رسمی منوط به چه چیزی شده است؟
من و فدراسیون فوتبال ایران خیلی سریع به توافق رسیدیم البته فکر آینده را هم کرده‌ام.قرار است وقتی بازی‌های انتخابی تمام شد بنشینیم و با فدراسیون صحبت کنیم و شاید تا یک‌سال دیگر همکاری را تمدید کنیم.
مشکل فوتبال ایران نبود گلزن است یا همین مساله روانی؟
هیچ‌کدام. مشکل گلزنی ایران، میدان ندیدن گلزن‌های متفاوت در سال‌های اخیر است. به اندازه کافی گلزن فوق‌العاده تربیت نشده است اما باید بگویم که کیفیت مهاجمان ایرانی با شرق آسیا خیلی فرق دارد. ایرانی‌ها از موقعیت صفر به گل می‌رسند و نبوغ خاصی دارند.
حالا که به گذشته فکر می‌کنید مشکل تیم ملی در بازی‌های قبلی را در چه چیز می‌بینید؟
نمی‌خواهم درباره قبل صحبت کنم.اجازه بدهید در گذشته جا نمانیم. ایران پتانسیل بالایی دارد.ایران حتی به جام جهانی 2006 هم رسید اما بازهم حداکثر توانش را نشان نداد. بگذارید به آینده و موفقیت‌های بزرگ‌تر فکر کنیم .
شما تا پایان جام ملت‌های 2007 با کره بودید.این شناخت شما از آنها چه کمکی به ایران می‌کند؟
من و وربیک بعد از جام جهانی 2006 بازیکنان جوان‌تری به تیم آوردیم تا برای بازی‌های آسیایی دوحه 2006 و المپیک 2008 آماده شویم. من خودم «کیم سون یو» که شماره 16 می‌پوشد را از اف سی سئول به تیم ملی آوردم. خیلی از آنها اینک بازیکنان ثابت هستند. ما آنها را با تاکتیک‌های جدیدی آشنا کردیم که به عنوان برنامه‌های تیم کره جنوبی جا افتاده است.
و البته از سال 1999 در آن کشور زندگی کردید.خود کره‌ای‌ها اعتراف می‌کنند که شما آنها را خیلی خوب می‌شناسید.
با فرهنگ و طرز تفکرشان خوب آشنا هستم. می‌دانم که در شرایط مختلف بازی چطور فکر می‌کنند و چه احساسی دارند. البته کره‌جنوبی شش بار مداوم است که به جام جهانی رفته و تجربه فوق‌العاده‌ای دارد. امیدوارم بازی در سئول آن قدرها مشکل نباشد و تکلیف صعود آنها تا آن روز روشن شده باشد.
ولی این تجربه درباره کره شمالی نزدیک به صفر است. جام جهانی فقط بخشی از خاطره آنهاست و بس.
برای همین زیر فشار زیادی هستند. آنها در فوتبال همان تفکر سنتی جنوبی‌ها را دارند. ما در بازی‌های دوحه آنها را در یک‌چهارم 3-صفر بردیم. فکر می‌کنم با خوردن یک گل در زمین خودی تمرکزشان مختل شود. می‌دانم که آنها در پیونگ یانگ اگر یک گل عقب بیفتند چه حالی پیدا می‌کنند؛ مقابل تماشاگرانی که دارند. امیدوارم بتوانیم زودتر گل اول را بزنیم.