مدت‌هاست من درباره وجود ساخت و پاخت و تبانی در فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا) صحبت می‌کنم. از بس در این باره صحبت کرده‌ام دیگر خسته شده‌ام، اما متاسفانه گوش شنوایی وجود ندارد و فوتبالی‌ها از جمله میشل پلاتینی که رئیس اتحادیه فوتبال اروپاست سکوت کرده و پرچم سفید را بالا برده‌اند. پلاتینی و دیگر فوتبالی‌ها با وجود پیرمردهایی چون بلاتر و گراندونا تسلیم شده‌اند و کاری انجام نمی‌دهند. به کسانی که در فیفا کار می‌کنند می‌گویم کاسه صبر ما از این رفتارهای غیر‌ورزشی و ناجوانمردانه شما لبریز شده است. امیدوارم فوتبال از رشوه و تبانی پاک شود و به حالت طبیعی خود برگردد تا همه از دیدن آن لذت ببرند. باید بگویم رشوه در فیفا بیداد می‌کند و باید هر مسؤولی در فیفا بازخواست شود و پاسخگو باشد بویژه درباره پرونده میزبانی جام‌جهانی 2022 قطر که گمانه‌زنی‌های زیادی درباره آن وجود دارد. باید همگان بدانند این همه پول به جیب چه کسانی رفته است. واضح و مبرهن است که بعضی از مسؤولان انگار در یک کافه نشسته‌اند و هر نوع نوشیدنی را که بخواهند می‌خورند و فوتبال را آنگونه که می‌خواهند اداره می‌کنند و می‌چرخانند. آنها چیزی از فوتبال نمی‌دانند و هیچ شناختی از آن ندارند و بدون هیچگونه تلاشی پول به جیب می‌زنند. بسیاری از تصمیماتی که در فیفا گرفته می‌شود به خاطر پول است. متاسفم که بعضی از فوتبالی‌ها که به فیفا وارد شده‌اند سکوت کرده‌اند و نمی‌توانند کاری انجام دهند بلکه آنها هم به این پروسه ناجوانمردانه روی آورده‌اند.
بلاتر فکر می‌کند ما دیوانه‌ایم!
اگر بلاتر خود را بار دیگر نامزد کند این نشان می‌دهد که همه ما دیوانه هستیم. اختلاف من با بلاتر بیش از اندازه است و البته اختلاف شخصی نیست چرا که بلاتر به فوتبال به عنوان یک بیزینس نگاه می‌کند اما من معتقدم باید در فوتبال به بازیکنان و طرفداران آن توجه کرد. برای اینکه یک بازیکن جوان به ستاره تبدیل شود و همگان را شگفت‌زده کند کارهای زیادی می‌توان انجام داد. پول بسیار زیادی در مناطق مختلف جهان از جمله قاره آفریقا صرف می‌شود بدون آنکه نتیجه‌ای وجود داشته باشد. اگر بلاتر نگاه بیزینس‌گونه به فوتبال نداشت بدون شک این مبالغ هنگفت کمک زیادی به بازیکنان جوان و بااستعداد می‌کرد. اگر بلاتر گزارشی درباره این پول‌ها و نحوه مصرف کردن آنها بدهد بسیار از او تشکر خواهیم کرد.
گل دست خدا
از پیتر شیلتون و انگلیسی‌ها به خاطر آن گلی که به ثمر رساندم هرگز عذرخواهی نخواهم کرد همچنین از طرفداران تیم‌ملی فوتبال ایتالیا. وقتی طرفداران ایتالیا سرود آرژانتین را شنیدند فریاد تمسخر سر دادند و من هم برابر دوربین‌های زیادی خشمگین شدم و فریاد زدم و به آنها دشنام دادم. وقتی این حرکت آنها را دیدم اشک در چشمانم جاری شد چرا که من عاشق کشورم هستم و اصلا نمی‌توانم توهین به سرود ملی را قبول کنم به همین خاطر چنین واکنش فی‌البداهه‌ای به خاطر عشق به کشورم انجام دادم و اصلا پشیمان نیستم.
جام‌جهانی 2014
جام‌جهانی رویداد بزرگی است و باید از این رویداد نهایت استفاده را برد. منظورم این نیست که تنها از حوادث شیرین آن از جمله گل‌زدن و دیدن ستاره‌ها لذت ببریم بلکه باید مربیان و بازیکنان جوان از اشتباهات ساده اما تاثیرگذار خود درس گیرند. این اشتباهات اگرچه ساده هستند اما می‌توانند مرگبار باشند مثل اشتباه من در جام‌جهانی 2010. نباید خط دفاعی اشتباه کند. تیمی که می‌خواهد قهرمان شود باید بدون اشتباه باشد.
روزگاری در بارسلونا
با هیچ‌کس در بارسلونا دشمنی نداشتم، اما مدیری در بارسلونا وجود داشت که دوست داشت در هرکاری دخالت کند. او اصلا با کارهای اداری آشنا نبود و دخالت‌هایش کاملا بی‌مورد بود و اصلا به تیم کمک نمی‌کرد. ما بازیکنان به او گفتیم در کارهای فنی دخالت نکند اما او گوش نداد و این زمینه جدایی من شد. پیشنهاد تمدید 6 ساله قرارداد به من داده شد اما اختلافم با خوزه لوئیس نونیز، رئیس باشگاه بارسلونا باعث شد تا این تیم را ترک کنم، این درحالی بود که من در اوج دوران فوتبالی خود بودم و بازی‌های زیبایی را به نمایش می‌گذاشتم. روزهای بسیار خوبی را با بارسلونا پشت‌سرگذاشتم. بارسلونا در آن وقت بهترین تیم جهان بود. انتقال من به ناپولی در آن زمان بزرگ‌ترین چالش برای من بود، چرا که این تیم برای سقوط نکردن می‌جنگید. در نظر بگیرید که من از بهترین تیم جهان جدا شدم و به تیمی پیوستم که برای سقوط نکردن می‌جنگید. من توانستم با کمک هم‌تیمی‌هایم تیمی را بسازییم که همگان را شگفت‌زده کند. ما توانستیم قدرت‌های بزرگی چون یوونتوس، رم و میلان را زمین بزنیم و این اصلا آسان نبود. من بهترین دوران لژیونری خود را با ناپولی گذراندم. در تیمی بازی می‌کردم که طرفداران آن عاشق فوتبال بودند. وقتی چندی پیش از این شهر دیدن کردم دیدم مردم این شهر هنوز عاشق من هستند. بچه‌ها در هتل محل اقامت من جمع شده بودند و این برایم بسیار جالب بود. این بچه‌ها چیزی درباره من نمی‌دانستند و پیدا بود که پدرهای آنها درباره افتخارات من با ناپولی سخن گفته بودند.
دوستان و همبازی‌های قدیمی
اختلاف زیادی با پله و پلاتینی داشتم. پله دوست دارد به سیاستمداران نزدیک شود اما بارها در این هدف خود شکست خورد. او دوست دارد به کرسی در فیفا دست یابد اما در این کار هم ناموفق بوده است. درباره پلاتینی باید بگویم که او بسیار متفاوت با پله است. او انسانی بسیار باهوش است و در کار خود در اتحادیه فوتبال اروپا موفق بوده است اما درباره بکن باوئر نمی‌توانم قضاوت کنم و اصلا علاقه‌ای به آشنایی با او ندارم. درباره والتر زنگا هم باید بگویم که او دروازه‌بانی بزرگ و مربی است. زنگا انسانی خوب هم هست و من او را دوست دارم.
مصیبت در فدراسیون آرژانتین
آنچه در فدراسیون فوتبال آرژانتین اتفاق می‌افتد یک مصیبت است. باید گراندونا هرچه زوتر برود چرا که هدف اول و آخر افرادی که در فدراسیون کار می‌کنند تنها و تنها پول است. آنها اصلا به مصلحت کشورشان توجه نمی‌کنند.