سفر جورج بوش رئیس‌جمهور آمریکا به خاورمیانه که با ورود وی به بغداد آغاز شده است را می‌توان به‌عنوان یک اقدام حساب‌شده از سوی دولتمردان این کشور برای بهبود چهره ایالات متحده در اذهان عمومی جهان بویژه خاورمیانه تلقی کرد. بحران تنفر از سیاست‌های کاخ‌سفید در میان کشورهای منطقه تنها مربوط به دوره 8 ساله بدترین رئیس‌جمهور این کشور که به اردک لنگ نیز شهرت دارد، نبوده و نیاز به بهبود وجهه آمریکا و آمریکاییها به‌عنوان یک نیاز ملی مطرح است تا آنجا بتواند وجاهت و اعتماد خود را بازسازی کند. دستگاه‌های حکومتی ایالات متحده در 8 سال گذشته با اقداماتی که در صحنه‌های بین‌المللی انجام داده‌اند، چهره زشتی را از آمریکا به نمایش گذاشتند و بی‌اعتمادی و تنفر در سطح کشورهای اسلامی و کشورهای عربی و خاورمیانه از سیاست‌های کاخ‌سفید به وجود آورده‌اند. جورج بوش می‌خواهد در فاصله زمانی 35 روز باقیمانده تا تحویل پست ریاست به باراک اوباما، وضعیت موجود را بهبود بخشد و سیاست‌های اجرا شده خود را در 8 سال گذشته به نحوی توجیه کرده و آنها را موفق و کارآمد معرفی کند. سفر بوش به عراق در حالی صورت می‌گیرد که اگرچه وی درباره اطلاعات غلطی که مبنای اقدامات دولت آمریکا در عراق بود، اظهار تاسف کرده اما به هر حال وی در تلاش است تا سیاست‌های کشورش در عراق را موفق جلوه داده و نشان دهد وجود دولت و امنیت در این کشور مرهون حمله نظامی آمریکا بوده است. بوش که در ادامه سفر خود روز گذشته به افغانستان سفر کرده است با استفاده از سناریوی تکراری پیشین خود در عراق، می‌خواهد بن‌بستی را که نیروهای نظامی بین‌المللی، سرویس‌های امنیتی انگلستان و ناتو با آن روبه‌رو هستند، کمرنگ نشان داده و اقدامات این نیروها را در جهت یک فرآیند مثبت تصویر کند. با این حال شرایط کنونی در افغانستان به گونه‌ای است که جریان‌های افراطی در این کشور تا بدانجا پیش رفته‌اند که دولت آمریکا اکنون سخن از مذاکره با این گروه‌ها را به میان آورده است. آنچه که درباره حمله ایالات متحده به منطقه قابل تامل است، دروغ‌پردازی مقامات واشنگتن برای دست‌اندازی به منابع منطقه و تحت فشار قرار دادن کشورهای همسایه عراق و افغانستان بوده و چیزی جز نفع اقتصادی در دستور کار این دولتمردان قرار نداشته است. نکته حائز اهمیتی که اکنون در دستور کار سیاستمداران کاخ سفید وجود دارد تلاش برای تغییر چهره طالبان از یک گروه شبه نظامی افراطی به یک حافظ منافع ایالات متحده است.
با توجه به کشتار مردم منطقه و نابودی زیرساخت‌های اقتصادی در عراق و افغانستان به وسیله نیروهای ایالات متحده، این نکته را نباید از نظر دور داشت که پروژه آمریکایی حمله به کشورهای خاورمیانه تنها در جهت تامین منافع آمریکاییها و دست‌اندازی به منابع طبیعی کشورها و ثروت‌های ملی این کشورها بوده است. سفر جورج بوش به منطقه را می‌توان از جهت دیگری نیز مورد ارزیابی قرار داد؛ دو جنگ پرهزینه در منطقه به‌عنوان اصلی‌ترین دغدغه‌های آمریکا شناخته شده و رئیس‌جمهور این کشور در تلاش است تا این دو پروژه را به‌عنوان طرح‌های موفق که در دولت وی آغاز شده‌اند، معرفی کند. این تلاش در حالی است که واکنش های مردمی نسبت به ورود رئیس‌جمهور آمریکا به عراق همان چیزی است که در کنفرانس خبری از طرف یک خبرنگار اتفاق افتاد. این در حالی است که سران کاخ سفید در داخل هم با مشکلات عدیده‌ای مواجهند. مردم آمریکا اعتمادی به دولتمردان خود نداشته و چهره این سیاستمداران همان چهره زشتی است که در طول هشت سال گذشته با مولفه‌هایی نظیر جنگ‌طلبی گره خورده است. یکی دیگر از دلایل سفر جورج بوش به منطقه را می‌توان برقراری تلاش‌های گسترده‌تر با کشورهای عربی دانست که این کشورها نیازمند حمایت‌های واشنگتن برای بقای خود هستند.
افت شدید قیمت نفت طرحی است که آمریکاییها درماه‌های گذشته آن را دنبال می‌کردند و این طرح با حمایت و کمک‌های کشورهای نفت‌خیز حوزه خلیج‌فارس میسر خواهد شد. تداوم پروژه کاهش قیمت نفت این فرصت را در اختیار آمریکاییها قرار می‌دهد که به دیگر کشورهای نفت‌خیز که تحت سلطه واشنگتن نیستند فشارهای فراوانی وارد کرده و از رشد اقتصادی این کشورها که با افزایش قیمت نفت روند رو به رشدی را دنبال می‌کرد، بکاهد. روسیه و ایران را می‌توان از اصلی‌ترین قربانیان چنین طرح‌‌هایی دانست. آمریکا همچنین در تلاش است تا کشورهای عربی صادرکننده نفت را برای اعطای کمک‌های بلاعوض به اقتصاد بیمار خود مجاب کرده و سرمایه‌های مردم منطقه را برای خروج از بحران مالری خود صرف کنند.
توافق جدید سوریه و اتحادیه اروپا
گروه بین‌الملل:
سوریه و اتحادیه اروپا پیش‌نویس توافقنامه همکاری‌های مشترک به امضا رساندند. عبدالله دردری، معاون نخست وزیر سوریه در امور اقتصادی، پس از امضای این توافقنامه در یک کنفرانس خبری اظهار داشت: متن این توافقنامه تمامی روند مربوط به اولین توافقنامه را که در سال 2004 به امضا رسیده بود، در بر می‌گیرد. وی تاکید کرد: این توافقنامه چارچوب روابط دو جانبه بین سوریه و اتحادیه اروپا را بر اساس عزم و اراده مشترک و منافع دو جانبه مشخص کرده است که گامی برای امضای نهایی توافقنامه در نیمه اول سال آینده محسوب می‌شود. دردری تمایل سوریه نسبت به گسترش روابط با اتحادیه اروپا و افزایش ایفای نقش اروپا در منطقه را اعلام کرد. وی بخش اقتصادی را مهم‌ترین بخش این توافقنامه دانست که با هدف ایجاد منطقه آزاد تجاری بین سوریه و اتحادیه اروپا در 12 سال آینده تنظیم شده است.