در حالی که کمتر از 10 روز تا آغاز اکران عمومی فیلم سینمایی «کشتیگیر» باقیمانده است از سوی مسؤولان سینمایی کشور و رسانهها واکنش مناسبی نسبت به توهینهای صریح این فیلم خطاب به ملت و پرچم جمهوری اسلامی ایران صورت نگرفتهاست. باوجود این سکوت داخلی اما روزنامه انگلیسی زبان گاردین در گزارشی، ضمن شرح برخی توهینها در این فیلم حمایت داوران و منتقدان غربی از این فیلم را ناشی از بیاطلاعیشان از «جریانهای سیاسی پشت سر این داستان» تفسیر کردهاست. گویا اینبار گاردین تلاش کرده است تا دست پیش بگیرد و قبل از اعتراضهای احتمالی ایرانیان این موضوع را به حساس بودن مردم ایران، پیشداوری و بزرگنمایی آنها ربط دهد. کلید این پروژه هم چند روز پیش و با چاپ مقالهای در گاردین به قلم رابرت تیت زده شد و او از واکنش احتمالی رسانههای ایرانی به فیلم «کشتیگیر» به کارگردانی دارن آرنوفسکی (که در چند رسانه معدود صورت گرفته اما گویا به خوبی رصد شدهاست) خبر داد. به گزارش این روزنامه، صحنههایی در این فیلم وجود دارد که«میکی رورک» ستاره اصلی کشتیگیر یکی از پرچمهای کنار زمین را برمی دارد(که به طور اتفاقی! پرچم ایران است) و با شکستن میله پرچم به حریفش حمله ور میشود و هم زمان تماشاگران فریاد «آمریکا، آمریکا» سر میدهند.
«کشتیگیر»توهینی جدید به ایران
فیلم سینمایی«کشتیگیر» داستان ورزشکاری پا به سن گذاشته و بیمار است که برای آخرین بار پا به میدان نبرد میگذارد و در این نبرد نمادین ابتدا شخصی ملبس به پرچم ایران را از پا درآورده و با شکستن میله پرچم ایران تماشاگران را به تشویق خود با شعار «USA…USA» ترغیب میکند! اما روزنامه گاردین در پرداخت گزارشگونه خود به این فیلم مینویسد: از دید کارگردان، بازیگران و منتقدان با تجربه، این فیلم داستان پایان یافتن انتظار یک ورزشکار برای رسیدن به قله افتخار را بیان میکند؛ داستانی مشابه داستان فیلم راکی، با این تفاوت که اینبار کشتیگیری پا به سن گذاشته بخت خود برای بازگشتی نامحتمل به صحنه ورزش را میآزماید. روزنامه گاردین با این جملات تلاش کردهاست ساخته دارنآرنوفسکی را که به اعتراف رابرت تیت(گزارشگر این روزنامه) «باعث تحریک احساسات رسانههای داخل ایران شدهاست» فیلمی کاملاً طبیعی و داستانی(!) تصویر کند. رابرت تیت در اظهارنظری جالب مینویسد: «برای رسانههای به شدت حساس ایران، این فیلم تازهترین نمونه از مجموعه توهینها و پیش داوریهای ضد ایرانی هالیوود(!) قلمداد میشود که رسانههای ایرانی با «بزرگنمایی»(!!) صحنهای از فیلم که میکیرورک(هنرپیشه نقش اول) با خشونت میلهای را که پرچم ایران به آن آویزان شده با زانو میشکند، سعیکردهاند آن را حضور قریب الوقوع «یک فیلم ضد ایرانی» دیگر تعبیر کنند.» گاردین باوجود تصریح براینکه«صحنه شکستن میله پرچم در شرایطی رخ میدهد که تماشاگران نبرد در سالن مسابقه فریاد «آمریکا، آمریکا» سر دادهاند» اما در تحلیل خود مینویسد: این فضا قرار است بر اهمیت آخرین موفقیت کشتیگیر تاکید کند! که با وجود ناراحتی پس از حمله قلبی برای آخرین رویارویی با
«آیت الله» (نامی که به هیچعنوان انتخاب آن برای شخصیت منفی و مغلوب فیلم نمیتواند اتفاقی تعبیر شود)، رقیب روزهای اوج خود، به رینگ کشتی آمدهاست.
جریانی مشهود اما مغفول
نکته جالب توجه در گزارش گاردین از اکران «کشتیگیر» این است که گزارشگر با ذکر این مساله که این فیلم جایزه بهترین فیلم جشنواره ونیز را گرفته است تصریح میکند: منتقدان غربی متوجه جریانهای سیاسی پشت سر این داستان نشدهاند و برخی به تمجید از این «محصول سینمایی» پرداختهاند. اعتراف نشریه انگلیسی زبان گاردین به وجود چنین جریان مشهودی در حمایت از آثار ضدایرانی در هالیوود در حالی صورت میگیرد که با نزدیک شدن به روز اکران سراسری فیلم «کشتیگیر» نهتنها مراجع مسؤول که رسانههای داخلی نیز (جز در مواردی اندک) هنوز به این فیلم نپرداختهاند.