سحر قشقایی:
هفته گذشته و با تعطیلات سهروزه عید غدیرخم، تلویزیون باز هم نتوانست با برنامههایش مخاطبان خود را راضی کند.
پیش از تعطیلات، خبرهای متفاوت سیما، حاکی از این بود که در ایام عید غدیرخم با برنامههای متفاوت و شادی روبهرو خواهیم بود اما بازهم این خبرها، مانند اکثر برنامههای روزهای عید پوچ و غیرواقعی بود. اگرچه دستاندرکاران سیما کوشیدند که برنامههای قابل توجهی را روی آنتن بفرستند اما نهتنها موفق نبودند بلکه حوصله مخاطب را هم سر بردند.
البته در این میان برنامه «فیتیله تعطیله» در مقایسه با برنامههای دیگر سیما درخور توجه و قابل اهمیت بود. مجید قناد و همکارانش بار دیگر توانستند با برنامه شاد و مفرحشان نهتنها مخاطب کودک بلکه مخاطب بزرگسال را هم پای تلویزیون بنشانند.
فیلمهای سینمایی این ایام هم فاقد هرگونه جذابیت بودند. برای مثال فیلم سینمایی «شاهکلید» با بازی مجید مظفری مثلا طنز بود، ولی به جای خنده بیشتر مخاطب را به گریه وادار میکرد!
شبکه تهران طبق معمول روزهای عید، برای چندصدمینبار برنامه «لبخند 5» را پخش کرد. آن هم با بخشهایی از سریال قدیمی «پاورچین» که از بس تکرار شدهاند دیگر اکثر مخاطبان دیالوگهای آن را از حفظ هستند. شبکه دو نیز با پخش برنامه پردیس، سعی در جذب مخاطب و شاد کردن آنها داشت. اما غافل از اینکه نهتنها اجرای علیرضا خمسه و کاظم احمدزاده به هیچوجه جذاب نبود بلکه نبود هماهنگی آنها با یکدیگر به سرد شدن برنامه و سردرگمی مخاطب منجر شد.
به هر حال مشخص نیست که مسؤولان سیما از چه زمانی قصد دارند بالاخره این پروسه تکراری و کسالتبار را کنار بگذارند و به شیوههای جدیدتری برسند؟ کاش مسؤولان سیما باور میکردند که عصر امروز، عصر ارتباطات است و با پخش برنامههای اینچنینی نهتنها مخاطبانشان را از دست خواهند داد بلکه آنها را هم نسبت به خود بدبین میکنند.
تازه مخارجی هم که در این ایام برای برنامههای زنده و دکورهای آنها صرف شده است به جای خود. نمیدانیم میشود امیدوار بود که در عیدهای دیگری که در پیشرو داریم منتظر برنامههای جدیدتر و بهتر باشیم یا خیر؟ اما هرچه هست مسؤولان سیما باید بدانند که تلویزیون یکی از ابزارهای اصلی تفریحی مردم است و حتی میشود گفت یکی از اعضای خانواده آنها. بنابراین بهتر است این عضو خانواده را بیهوده و به حال خود رها نکنند.