ارغوان رضایی، دختر تنیس‌باز ایرانی‌الاصل یک گام مهم دیگر در تنیس حرفه‌ای برداشت و نام خود را به‌عنوان نخستین ایرانی در جمع 16 تنیسور برتر اوپن فرانسه ثبت کرد. این بانوی 22 ساله که با تابعیت فرانسوی در رقابت‌های تنیس حرفه‌ای شرکت می‌کند، روز جمعه سومین پیروزی متوالی خود در معتبرترین تورنمنت خاکی جهان را کسب کرد تا اولین ایرانی‌ای باشد که در بالاترین سطح تنیس روی زمین خاک رسی به مرحله یک‌هشتم نهایی می‌رسد؛ البته اگر ادعای مبهم آندره آغاسی، تنیسور آمریکایی تحت فشارهای سیاسی را بپذیریم که اصلیت خود را ارمنی دانسته بود نه ایرانی. ارغوان رضایی که از پدر و مادری ایرانی در شهر استراسبورگ فرانسه متولد شده است، حالا چهار سالی می‌شود که تحت نام «فرانسه» در رقابت‌های حرفه‌ای زنان شرکت می‌کند اما او به اصرار پدرش که نخستین معلم تنیسش هم بوده است، هرگز اصالت فارسی خود را فراموش نکرده و در سالهای اخیر چندین بار برای کمک به رشد و توسعه تنیس بانوان به کشورمان سفر کرده است. او حتی در سالهای 2001 و 2005 به نمایندگی از جمهوری اسلامی ایران در رقابت‌های تنیس مسابقات اسلامی زنان شرکت کرد و هر دو بار موجب به اهتزاز درآمدن پرچم سه‌رنگ ایران بر فراز بيرق كشور‌هاي مسلمان شد. مهم‌تر از آن نحوه حضور او در زمین‌های تمرین و مسابقه کشورمان بود که با رعایت کامل پوشش اسلامی، راهی مناسب برای حضور پررنگ بانوان ایران در این رشته جذاب پیش پای آنها گذاشت. رضایی روز جمعه گذشته در سومین دیدار خود در مرحله مقدماتی رولان گاروس (اوپن فرانسه) با حمایت اکثریت تماشاگران که فرانسوی بودند، توانست به یک پیروزی ارزشمند در مقابل پدیده جوان رقابت‌ها، میشل لارشه دبريتو دست یابد؛ دخترک 16 ساله پرتغالی‌الاصل که ضربات مهلک فورهند و بک‌هند او در هفته‌های اخیر چشمان بسیاری از اهالی تنیس را خیره کرده است.
بیش از دو ماه پیش رضایی در آن رویارویی نخستین طعم جسارت دختر پرتغالی را چشیده بود اما توانسته بود به سادگی در دو ست (1-6 و 2-6) او را در مرحله مقدماتی اوپن سونی – اریکسون امارات شکست دهد اما این بار نبرد سخت‌تری درگرفت به طوری که رضایی در ست اول به زحمت و با نتیجه 6-7 از پس دبريتو برآمد و سرانجام در ست دوم (2-6) کار «دختر شرک» را یکسره کرد.
این لقبی است که این روزها رسانه‌ها به لارشه دبريتوی 16 ساله داده‌اند و دلیل آن شباهت بسیار چهره و جثه درشت و زمخت او با کاراکتر کارتون «شرک» است. کارشناسان معتقدند این دختر بهترین تنیس‌باز 16 سالهای است که تاکنون پا به عرصه گذاشته و آینده او را حتی درخشان‌تر از مونیکا سلسی و ماریا شاراپوا می‌دانند، یعنی دیگر بانوان تنیسوری که رقابت حرفه‌ای را از سنین نوجوانی آغاز کردند.
سبک بازی دبريتو بر زمین سرخ کورت اصلی رولان گاروس پاریس به قدری چشم‌نواز بود که اکثریت حاضر فرانسوی با وجود پیروزی نهایی نماینده کشورشان (ارغوان رضایی) نتوانستند همدردی‌شان با حریف نوجوان پرتغالی را که بشدت از شکست متاثر شده بود پنهان کنند. شرک در پایان بازی جمعه که پایان سومین گرنداسلم زندگی حرفه‌ای‌اش هم محسوب می‌شد، فریادی بلند و گوشخراش برآورده بود که حذف او در مرحله سوم رولان گاروس را تراژیک‌تر می‌کرد.
رضایی در واکنش به سر و صدای بی‌وقفه حریفش در طول مسابقه می‌گوید: «دشوار است که در مقابل کسی که اینچنین جیغ می‌کشد بازی کنی. این واقعا مرا عذاب می‌داد». حتی در جریان ست اول، رضایی به محمد الجنتی، داور مسابقه هم اعتراض کرد: «ممکن است این برای شما عادی باشد ولی برای من آزاردهنده است». پس از مسابقه هم او از مقامات رسمی اوپن فرانسه درخواست مقابله با چنین رفتاری را در زمین مسابقات کرد.
دبريتو تمام تلاشش را می‌کرد تا جوان‌ترین تنیسور زنی لقب بگیرد که از سال 2005 به دور چهارم یک تورنمنت معتبر راه می‌یابد اما حرکت حماسی او از مراحل پایین رقابت‌های مقدماتی دیگر ادامه پیدا نکرد و او پشت سدی به نام ارغوان رضایی متوقف شد.
رضایی که هفته گذشته طعم نخستین قهرمانی‌اش در یک تورنمنت معتبر تحت نام «WTA» (اتحادیه حرفه‌ای تنیس) را در زادگاهش استراسبورگ چشیده است، پس‌فردا مقابل دینارا سافینا مي‌ايستد تا بلکه برای نخستین‌بار در یک گرنداسلم در جمع هشت بانوی برتر تنیس قرار گیرد اما حقیقت این است که او با قرعه‌ای بسیار دشوار مواجه شده است.