امیرمنصور رنجبرنیا:
نشریه بینالمللی و معتبر «فوربس» هر ساله «ترینهای» مال و ثروت را در همه عرصهها معرفی میکند. استناد بسیاری از موسسات و نهادهای اقتصادی جهان بر اساس اطلاعات جمعآوری شده توسط این ژورنال است. این دادهها بر مبنای آخرین آمارهای رسمی منتشر شده توسط افراد حقیقی و حقوقی صاحب ثروت و ادارات کل مالیات بر درآمد کشورهای مختلف تنظیم و تعریف میشود. مطالعات و بررسیهای آماری نشان میدهد، کماکان باشگاههای متمول، پولدارتر میشوند و بر درآمدها و سرمایهشان اضافه میشود و دلیل اصلی آن بالا رفتن مبلغ قراردادهای اسپانسری تلویزیون هاست که یکی از راههای افزایش ثروت تیم است. علت دیگر این روند صعودی، زیاد شدن ارزش افزوده باشگاهها از راه فروش محصولات گوناگون با برند (علامت ویژه یا نشان) تیم و نیز تاسیس ورزشگاه جدید و مدرن یا مجموعههای تفریحی و تجاری در کنار استادیوم و ساختمان اداری باشگاه است. بهطور مثال مجموعههای عظیمی مانند اولدترافورد منچستر، سانتیاگو برنابئو مادرید و نوکمپ بارسلونا محدود به ورزشگاه و زمین تمرین نمیشوند و دارای امکانات پیشرفته و مدرن رفاهی – تجاری مانند رستوران، فروشگاههای زنجیرهای، هتل، استخر، سالن سینما، شهربازی و حتی موزه هستند و از راه جذب توریست و فعالیت تورهای مسافرتی در سال درآمدهای کلانی دارند. جالب است بدانید برخی باشگاههای بزرگ در زمینه سرمایهگذاری، فعالیتهای بانکی و بازار بورس هم کارآمدی خود را ثابت کردهاند. بدین ترتیب هر ساله بر اندوختههای باشگاههای درجه اول جهان اضافه میشود و تنها خطری که آنها را تهدید میکند بازپرداخت وامها و قرض های احتمالی به نهادهای مالی است که آن هم با مدیریت صحیحی که بیشتر تیمهای بزرگ از آن برخوردارند قابل چشمپوشی است.
ثروتمندترین باشگاههای فوتبال جهان در سال 2009
1) منچستریونایتد:
شیاطین سرخ با گسترش اولدترافورد و بالا بردن ظرفیت ورزشگاه اختصاصی خود و نیز خریدهای ارزان و فروشهای گرانقیمت بازیکن رکورد شگفتانگیز ثروت خالص 87/1 میلیارد دلار را برجای گذاشتند. سهامداران اصلی یونایتد خانواده گلیزر هستند.
2) رئالمادرید:
لوس بلانکوس باوجود خریدهای گرانقیمت در تابستان، به خاطر بنیان محکم اقتصادی خود و 7 قرارداد بزرگ تلویزیونی، اندوخته خالصی در حدود 353/1 میلیارد دلار را داراست. صاحبان اصلی سهام این تیم مردم هستند که در بازار بورس این سهمها را خرید و فروش میکنند و فلورنتینو پرس هم یکی از همان سهامداران است که توسط دیگران انتخاب شده است.
3) آرسنال:
شاید برای خواننده عزیزی که این مطلب را مطالعه میکند این عجیبترین خبر باشد. بله توپچیهای لندن در مقام سوم ردهبندی هستند. آرسنالیها با تاسیس ورزشگاه و مجموعه تفریحی – تجاری « امارات» بر ارزش افزوده باشگاه اضافه کردند و متعاقب آن با صرفهجویی در هزینهها و وسواس در خرید و فروش بازیکن، ثروتی حدود 2/1 میلیارد دلار بهدست آوردهاند. بیشترین درصد سهام آرسنال از آن «الیشر عثمانف» روس است.
4) بایرنمونیخ:
سرخهای باواریا با رعایت نظم آلمانی و پشتیبانی شرکتهای قدرتمند کشور خود و اعمال سیاستهای کاسبکارانه در بازار نقل و انتقالات، سرمایه هنگفتی بالغ بر 11/1 میلیارد دلار جمعآوری کردهاند و سهامداران تیم اعضای باشگاه و مردم هستند.
5) لیورپول:
آقایان جورج ژیلت و تامس هیکس سهامداران اصلی سرخها با تحمل زیانی بالغ بر 45 میلیون پوند در جریان ترانسفرهای فصل قبل که از سیاستهای غلط بنیتس سرچشمه گرفته است جایگاه چهارم سال گذشته در ردهبندی پولدارها را به مونیخیها سپردند و هماکنون با01/1 میلیارد دلار سرمایه در مکان پنجم
قرار دارند.
6) آ.ثمیلان:
تیم نخست وزیر ایتالیا، سیلویو برلوسکنی با سرمایه 990 میلیون دلار با قرارداد جدید تلویزیونی که با شبکه ماهوارهای «برلوسکنی مدیاست» بسته، به آینده دلخوش کرده است.
7) بارسلونا:
باشگاه بزرگ کاتالونیا بهدلیل فعالیتهای کمتر در زمینه بیزینس و نگرفتن اسپانسر روی پیراهن به خاطر اعتقادات خاص (تبلیغ یونیسف روی تیشرت بارسا منفعت مالی ندارد و فقط جنبه خیریه برای این نهاد سازمان ملل دارد) با 960 میلیون دلار در مقام هفتم سرمایهداران فوتبال قرار میگیرد و سهامداران این باشگاه نیز مردم هستند.
8) چلسی:
آبیهای آبراموویچ با 800 میلیون دلار در میان 10 تیم اول ردهبندی قرار دارند.
9) یوونتوس:
خانواده آنلی صاحب 600 میلیون دلار ثروت راهراه پوشان تورین هستند.
10) شالکه 04:
باشگاه دیگری از آلمان با510 میلیون دلار متعلق به ولتینز بلیوری در این رده بندی قرار دارد.
11) آ. اس رم
12) تاتنهام هات اسپورز
13) المپیک لیون
14) اینترمیلان
15) بورسیا دورتموند
16) نیوکاسل یونایتد
17) هامبورگ اس . وی
18) وردربرمن
19) والنسیا
20) سلتیک
حضور باشگاههای آلمانی در میان ثروتمندترین باشگاههای جهان بسیار جالب است و نشاندهنده دید بسیار اقتصادی ژرمنهاست.
شاید فعالیتهای سرمایهای و مالی باشگاهها از نتایج بهدست آمده برای صاحبان تیمها مهمتر باشد ولی آنچه اهمیت ویژه دارد این است که اگر باشگاه عنوان و نتیجه نگیرد، سوددهی پایینی
خواهد داشت.