افتخار دیگری برای پر افتخارترین فرنگیکار ایران. این چهارمین مدال طلایی بود که سوریان تحت شرایط ویژهای به گردن انداخت. شرایطی که همهاش انتقاد بود و بس. در یک سال گذشته برخوردهایی با حمید شد که اصلا درخور شخصیت او نبود اما تلاش و ممارست او برای رسیدن به جایگاه واقعیاش در کشتی فرنگی سرانجامش این شد که سوریان با کسب یک مدال طلای دیگر در مسابقات جهانی پاسخ تمام منتقدان را بدهد و علاوه بر آن نامش را در کشتی ایران جاودانه کند. ملیپوش وزن 55 کیلوگرم ایران در اینباره میگوید: «پس از اينکه قانون عوض شد ميگفتند تبحر سوريان در کندهکشي است و ديگر نتيجه نخواهد گرفت. چون مدتي هم دور از ميدان بودم حرف و حديث زياد بود و ميگفتند او تمام شده و نبايد مليپوش شود اما به خودم ايمان داشتم که ميتوانم نتيجه بگيرم. در اينجا هم ثابت کردم که شکست المپيک تنها يک اتفاق بود و هنوز شايستگي اين را دارم که مدال بگيرم». حمید که از گرفتن این مدال بسیار خوشحال است محمد بنا را هم در گرفتن مدالش سهیم میکند و ادامه میدهد: «من و مربيان تيم ملي بویژه محمد بنا 10 ماه بود شبانهروز زحمت کشيده بوديم و حداقل از خودم انتظار داشتم که کشتيهاي خوبي بگيرم و پاسخ زحمات همه را بدهم». سوریان تنها فرنگیکاری بود که در این مسابقات حتی یک امتیاز هم به حریفانش نداد. او آنقدر سفت و محکم کشتی میگرفت که در همان ثانیههای نخست مسابقه چند امتیاز از حریفانش پیش میافتاد. خودش میگوید: «با اينکه در مسابقات امسال يک امتياز هم ندادم اما سختترين حريفم آمويان ارمني بود که از گروه سختي بالا آمد و انگيزه زيادي هم داشت. تا المپيک 2012 لندن مرتب تمرين خواهم کرد و تا آن زمان فکرم تنها رسيدن به موفقيت خواهد بود. میخواهم با موفقیت در المپیک هم جبران گذشته را بکنم و هم اینکه افتخاری دیگر برای تیم ملی کشورم کسب کنم». سوریان در این مسابقات طوری کشتی گرفت که دهان همه منتقدان را بست و آنها را وادار به تعریف و تمجید کرد. سوریان حالا لقب پدیده را به دنبال خودش یدک میکشد و بسیاری از بزرگان رشته فرنگی او را با این لقب صدا میزنند. مثل حسن رنگرز که خودش عنوان فنیترین کشتیگیر فرنگی در سالهای 2001 و 2002 را در کارنامه دارد. او درباره حمید یک اعتراف میکند و میگوید: «ايران به طلاي حميد سوريان عادت كرده است، چراكه او يك استثناست».