درست پنج روز قبل از انتخابات ریاست جمهوری در ایران، رای دهندگان لبنانی نیز قرار است برای انتخاب نمایندگان پارلمان خود پای صندوقهای رای بروند، اما آنچه این دو انتخابات را به هم پیوند میزند، احتمال پیروزی گسترده طرفداران ایران در لبنان است که میتواند سرنوشت معادلات سیاسی منطقه را به طور گستردهای تحتالشعاع قرار دهد. حال اگر واقعا طرفداران ایران به رهبری جنبش حزبالله در لبنان پیروز شوند، دولت فعلی باراک اوباما در برابر چالش حیاتی و مهمی در خاورمیانه قرار خواهد گرفت، به عبارت بهتر، آیا آمریکا حاضر خواهد بود کمکهای میلیاردی مالی و نظامی خود را به دولتی که احتمالا در کنترل کامل دشمنان دیرینه اسرائیل قرار میگیرد، ادامه دهد؟
درست به همین دلیل است که در روزهای باقیمانده تا انتخابات این کشور، دخالتهای خارجی در لبنان شدت گرفته و حامیان دو طرف تمام تلاش خود را برای تاثیرگذاری بر نتایج انتخابات به کار بستهاند. نخستین حرکت بسیار مهم در هفتههای گذشته مقالهای بود که در مجله محافظهکار اشپیگل آلمان منتشر شد و طی آن ادعا شد، بازرسان پرونده رفیق حریری به تازگی به این نتیجه رسیدهاند که در حادثه ترور نخستوزیر لبنان، سوریه متهم اصلی نیست بلکه حزبالله عامل اصلی بمبگذاری بوده است. آنچه در این مقاله اهمیت فراوانی دارد، تبرئه ظاهری سوریه نیست بلکه نسبت دادن اتهامات به حزبالله در روزهای برتری این جنبش در لبنان است و از آنجایی که در خود گزارش نیز ادعا شده بانیان این دادگاه قصد داشتهاند نتایج جدید خود را در اواخر ژوئن یعنی بعد از انتخابات اعلام کنند، درز این خبر توسط اشپیگل معنایی ندارد مگر تحتالشعاع قرار دادن موقعیت و جایگاه فعلی حزبالله در روزهای باقیمانده به انتخابات لبنان. در مقاله اشپیگل چنین آمده: «بنابر اخبار موثقی که اشپیگل از منابع نزدیک به دادگاه بینالمللی ترور رفیق حریری به دست آورده و صحت آن نیز از سوی تعداد زیادی از افراد سرشناس لبنانی تایید شده، به نظر میرسد، تحول عمدهای در فرضیات پیشین پرونده حریری به وجود آمده است، به طوری که پس از تحقیقات فشرده بازرسان این پرونده در لبنان مشخص شده بهرغم تصورات موجود، سوریها متهم اصلی ترور رفیق حریری نیستند بلکه این نیروهای ویژه سازمان شیعی حزبالله هستند که این ترور را برنامهریزی و اجرا کردهاند. این طور که از شواهد پیداست، بلمار، دادستان ویژه این پرونده و دیگر قضات همکار با او تقریبا حدود یک ماه است که از این مساله اطمینان پیدا کردهاند اما ظاهرا بنا دارند این اطلاعات را منتشر نکنند، اینجاست که باید پرسید بلمار و همکارانش از چه میترسند؟»
این سوال اشپیگل که آنها از چه میترسند در ظاهر سوال جالبی است اما سوالی که اهمیت بیشتری دارد این است که انگیزه آنهایی که این اطلاعات فوق سری را در این مقطع از اوضاع جامعه لبنان منتشر میکنند، چیست؟ این تازه در شرایطی است که دو سوال مهم دیگر نیز در این میان وجود دارد، اول اینکه اصولا آیا خبر اشپیگل صحت دارد که سازمان ملل، حزبالله را مسؤول ترور حریری میداند؟ و سوال دوم: اگر چنین باشد، آیا اصولا این نتیجه، نتیجه درستی است؟ جان حنا، مشاور سابق دیک چنی و یکی از متفکران شدیدا اسرائیلی مشغول در دولت بوش پس از انتشار این گزارش در نوشتهای در نیویورک تایمز تا آنجایی که میتوانست این فرضیات جدید را تبلیغ کرد و در این باره چنین نوشت: «همه بدانید که پیروزی حزبالله در انتخابات آتی لبنان یک شکست جبران ناپذیر برای آمریکا در تقابل نه با لبنان بلکه با ایران خواهد بود. اگر چه در ظاهر آمریکا قصد دارد باب تعامل با ایران را باز کند و برای توقف فعالیتهای هستهای این کشور با تهران مذاکره کند، اما اگر حزبالله در لبنان پیروز شود، نه تنها این مذاکرات محقق نمیشود بلکه ایران از طریق قدرتی چون حزبالله سیطره خود بر جهان عرب را از عراق و مصر گرفته تا مراکش تکمیل
خواهد کرد».
از مصر تا مراکش! میبینید که چه بازارگرمیهایی بر سر انتخابات لبنان و روابط ایران با حزبالله به راه افتاده و چگونه اسرائیلیها میخواهند به هر طریقی به سیاست «ایرانهراسی» خود ادامه دهند. اینها همه در شرایطی است که در هفتههای گذشته ژوزف بایدن و هیلاری کلینتون، هر دو، سفرهای مهمی به بیروت برای حمایت از جناح تحت رهبری سعد حریری داشتهاند و در کنار اینها عربستان و مصر نیز به تزریق میلیونها دلار پول بیهدف خود به جیب 14 مارسیها ادامه میدهند، و ایران و سوریه نشانی از دستپاچگی از خود بروز ندادهاند و اوضاع به این شدتی که حنا میگوید نیز نیست. علاوه بر این شاید حنا بهتر است همانطور که جروزالم پست اخیرا نوشته بود، بداند که حزبالله؛ چه پیروز انتخابات لبنان شود و چه نشود، رهبری فکری و معنوی لبنان را در اختیار خواهد داشت. حزبالله در حال حاضر قویترین نیروی حاضر در لبنان است، جمعیت شیعیان در این کشور هر روز در حال افزایش است، مسیحیان شمال لبنان هر روز ضعیفتر از قبل میشوند و دروزیها در مرکز این کشور حاضرند با هر کسی که در راستای منافع آنان حرکت کند همکاری کنند، علاوه بر این هیچکس نمیتواند حزبالله را از سلاحش که سابقه 2 بار شکست دادن اسرائیل را دارد، جدا کند و این جنبش همچنان به تعمیق نفوذ و اعتبار خود در لبنان ادامه خواهد داد. تنها سوال دیگری که در این میان باقیمانده، این است که آیا آمریکاییها حاضرند با دولتی به رهبری حزبالله در لبنان مذاکره کنند یا اینکه میخواهند رفتار دوگانهای در برابر این جنبش مانند حماس به کار گیرند. جواب این سوال را نیویورک تایمز در سرمقاله هفته پیش خود به روشنی اعلام کرد: «چه بخواهیم و چه نخواهیم، حزبالله در غرب مشروعیت یافته است».
منبع: The Nation