تعداد مجموعه‌هایی که در ایران در ارتباط با مسائل علمی و تحقیقاتی ساخته می‌شود بسیار اندک است. بیشتر این مجموعه‌ها هم بنا به دلایلی آن‌طور که باید، نمی‌تواند با مخاطب خود ارتباط برقرار کند. عمده مشکل چنین مجموعه‌ها یا حتی فیلم‌های سینمایی مربوط به تحقیقات پیرامون موضوعی است که دستاویز ساخت فیلم مورد نظر قرار می‌گیرد. اکثر اوقات این تحقیقات بسیار ناقص است، به طوری که افرادی که در آن رشته فعالیت دارند شدیدا نسبت به آن مجموعه و اشتباهات عجیبی که ممکن است در چنین مجموعه‌هایی وجود داشته باشد خرده می‌گیرند. بحث مشاغل در فیلم‌های ایرانی بحثی قدیمی است و در بسیاری از موارد شغل فرد تنها وسیله‌ای است برای خالی نبودن عریضه در فیلم وکارکرد دیگری ندارد. بسیار کم پیش می‌آید که یک فیلم بتواند معرفی درستی از افرادی که در یک رشته خاص اشتغال دارند را برای جامعه نمایش دهد. این در حالی است که مشابه چنین مجموعه‌هایی را - ساخت دیگر کشورها - سالهاست که از تلویزیون شاهد هستیم. حکایت این نوع مجموعه‌ها تا حد زیادی به ساخت مجموعه‌های پلیسی در ایران شباهت دارد (مانند مجموعه‌های پلیسی که ساختشان هنوز هم تجربه غریب در تلویزیون است و در اکثر موارد به سختی مخاطب سختگیر خود را راضی می‌کند). مجموعه «فاکتور 8» که مدتی است یک شب در میان از شبکه اول سیما پخش می‌شود نیز از جمله مجموعه‌هایی است که در ارتباط با یک موضوع علمی و ساخت یک نوع داروی خاص در ایران ساخته شده است. مشکلات پیرامون ساخت این دارو و سنگ‌اندازی‌هایی که یک سری افراد بدخواه علیه شخصیت اصلی انجام می‌دهند، مهم‌ترین داستان این مجموعه است. اگر مقایسه‌ای میان این مجموعه با دیگر مجموعه‌هایی از این دست داشته باشیم تا حد زیادی فاکتور 8 را می‌توان کاری موفق و قابل تأمل دانست. تلاش سازندگان این مجموعه برای نمایش زندگی واقعی از یک زن محقق و داروساز در ایران تا حد زیادی موفق بوده و از کلیشه‌های مرسوم در این مورد دور بوده است. نخستین چیزی که موجب تفاوت این مجموعه با دیگر مجموعه‌هاست، فیلمنامه چندوجهی و تا حد زیادی حساب شده فیلم است. شخصیت‌هایی که در فیلم حضور دارند بیشتر خاکستری هستند و فقط کمی این رنگ خاکستری تیره‌تر یا روشن‌تر است. به طور مثال «مائده»، شخصیت اصلی یک فرد کاملا سفید و بی‌نقص نمایش داده نشده است. مائده هم دچار خطا و لغزش می‌شود و گاهی خودخواهی‌های او به اطرافیانش ضربه می‌زند یا مهدی داماد خانواده در ابتدا شخصیتی خنثی است و در ظاهر نقش چندانی در مسائل پیش آمده ندارد اما در ادامه داستان او نیز نقشی موثر در پیشبرد حوادث می‌یابد و این نقش به مرور زمان پررنگ‌تر می‌شود. «سهیل»، همسر سابق مائده نیز با گذشت زمان از شخصیتی حاشیه‌ای نقشی پررنگ می‌یابد. این روند تا حد زیادی درباره همه شخصیت‌ها وجود دارد، به غیر شخصیت پدر که بر خلاف تصور که مرگش را زمینه‌ساز حوادث مهم جدیدی می‌شد حدس زد اما این اتفاق نیفتاد. حتی مرگ پدر روی فرزندان آن طور که باید، تأثیرگذار نبود و خیلی زود به فراموشی سپرده شد. یکی دیگر از دلایل موفقیت این مجموعه که می‌توان آن را مهم‌ترین دلیل هم دانست، حضور بازیگران خوب و قدرتمند در این مجموعه تلویزیونی است. بازیگرانی چون ستاره اسکندری، پژمان بازغی، هومن برق‌نورد، ناصر ممدوح و حسن جوهرچی تا حد زیادی در موفقیت این مجموعه و جذب مخاطب تأثیرگذار بوده‌اند. بویژه حضور قدرتمند قطب‌الدین صادقی در نقش پیچیده و مشکل دکتر جلایر که یکی از نقاط قوت این مجموعه است و البته در باورپذیر شدن شخصیت منفی این مجموعه نقش بسزایی داشته است. نقش دکتر جلایر با وجود منفی بودن و بسیار زیرک بودنش با سعی این بازیگر بیشتر تبدیل به نقشی چندوجهی شده است و از همان ابتدا نمی‌توان حکم به بد بودن این شخصیت داد. رودست خوردن جلایر از دکتر کامران و مهدی نیز بر پیچیدگی این نقش افزوده است؛ موضوعی که قطب‌الدین صادقی با توجه به سابقه درخشان تئاتری خود به خوبی از عهده آن برآمده است و این شخصیت را به خوبی فیلمنامه توانسته است برای تماشاگر تصویر کند. با وجود یک سری از ضعف‌هایی که این مجموعه داشت اما ساخت مجموعه‌هایی چون فاکتور 8 می‌تواند تا حد زیادی این تفکر که سریال ایرانی تنها باید در محیط خانواده محدود باشد را نفی می‌کند و ثابت مي‌کند سریال‌های از این دست هم می‌تواند باورپذیر و واقعی باشد و مخاطبان سخت‌گیرتر را هم راضی نگه دارد.