دیوید والش:
بعد از ظهر شنبه هیچ چیز قابل توجهی در ومبلی وجود نداشت، اگر بخواهیم از قهرمانی چلسی در جام اتحادیه فاکتور بگیریم تنها یک روز داغ بهاری است که در آن گاس هیدینک به تعطیلات پایان فصل رومانتیکش فکر می‌کند. او چهار ماه فراموش نشدنی و لذتبخش را در لندن سپری کرد، این اتفاقات برای مردی افتاد که بازیکنان این نغمه را برایش هم آوایی می‌کنند.
او از تیم ملی روسیه به برکت روابط آبراموویچ با تزارها به چلسی آمد و تمام کسانی که او را می‌شناختند، می‌دانستند که رابطه خوبی با بازیکنان برزیلی ندارد! و حالا باید چهره جدیدی از خودش را نمایان سازد. خب، جالب اینجاست که روابط گرم و دوستانه در عرض چهار ماه در لندن طوری ریشه کرد که هیچ‌کس انتظارش را نداشت. درست در پایان بازی بود که بازیکنان با تمام احساس او را در آغوش می‌گرفتند و این اتفاق برابر بازیکنان اورتون که شکست را نیز پذیرا شده بودند، کمی عجیب و غریب بود! آیا او واقعا در نزد بازیکنان تا این حد بزرگ است؟ آیا پسران گاس در گوش او نغمه تابستان عاشقانه را زمزمه می‌کنند؟
«صدای وزش باد برای من ... تابستان عاشقانه، چه زود همه چیز گذشت ...». همه آنها دقیقا مثل هم رفتار می‌کنند و کسی پیدا نمی‌شود که از این قاعده مستثنا باشد. درست اواسط فصل بود که با حضور گاس، چلسی جان دوباره‌ای گرفت؛ تیمی که در اولدترافورد تحقیر شده بود و شکست سنگین برابر لیورپول و تساوی مفتضحانه مقابل هال‌سیتی در استمفوردبریج را تجربه كرده بود اما مالک ثروتمند چلسی نمی‌توانست بیش از این را تحمل کند، بازی با بارسلونا در لیگ قهرمانان آنقدر برای او اهمیت داشت که از تمام رابطه‌ها و ضابطه‌هایش استفاده کرد تا گاس را به صورت قرضی به لندن بیاورد. با آمدن هیدینک اکثریت به تحولی اساسی در چلسی رای دادند و آمار و ارقامی که به‌وسیله او در مدت این چند ماه به دست آمد گویای این واقعیت است.
از 13 بازی در لیگ برتر، 11 پیروزی، یک تساوی و تنها یک شکست کارنامه چلسی زیر نظر مرد هلندی است و در پایان، فتح جام اتحادیه، نشان از این دارد که او یک «برنده» تمام‌عیار است.
خداحافظی‌اش از لندن با رنگ قهرمانی توأمان شد و اگر قرار باشد به روزهای اولی که او پایش را به استمفوردبریج گذاشت نقب بزنیم، خیلی مسائل برایمان به وضوح روشن می‌شود، شاید نخستین فاکتوری که او دست به تغییر آن زد، روحیه از دست رفته‌ای بود که پسران چلسی کمبود آن را احساس می‌کردند، همان موردی که در زمان «فیل بزرگ» هیچگاه در نزد بازیکنان دیده نشد، حالا اشکالات فنی و تاکتیکی تیم اسکولاری به جای خود! بعد از دمیدن روحیه جنگندگی و به دست آوردن اعتماد به نفس لازم، سازماندهی تیم دومین عاملی بود که هیدینک دست به اصلاح آن زد. ساختاری که خیلی زود تغییر پیدا کرد و ما شاهد فرمت جدیدی از آبی‌های لندن شدیم.
شاید باید به چند تغییر اساسی که در جزئیات این تحولات قرار گرفته اشاره کنیم، چون همین مسائل کوچک در کنار هم عوامل موفقیت این تیم را شکل دادند. تغییر ناگهانی و دراماتیک دیدیه دروگبا، حضور آلکس در دفاع وسط و پیشرفت این بازیکن زیر نظر هیدینک، حضور مالودا به عنوان یکی از مهره‌های تاثیر گذار در ترکیب و .... در این رابطه خود مالودا اعتقاد دارد: «با آمدن هیدینک همه چیز به‌طور واضح مشخص شد، ما دیگر می‌دانستیم که چه کاری را باید در زمین انجام دهیم. او بهترین مربی و بهترین مردی است که تا امروز دیده‌ام». اما تنها مالودا نیست که تاثیر حضور مرد هلندی را ستاش می‌کند، به‌طور قطع همه بازیکنان با نظر او موافقند. آنها می‌گویند: «هیدینک درست در زمانی به ما ملحق شد که احتیاج داشتیم تا باورهایمان را دوباره بسازیم، او به ما یاد داد تا چگونه به این اعتقاد برسیم که می‌توانیم بازی‌های پیش‌رو را با موفقیت پشت‌سر بگذاریم». اما متاسفانه داستان گاس و چلسی به همین جا ختم می‌شود. او باید هرچه سریع‌تر لندن را به مقصد مسکو ترک کند تا دوباره بالای سر تیم تزارها قرار بگیرد. شاید قهرمانی در جام اتحادیه برابر اورتون تا حدودی به این خداحافظی غم‌انگیز رنگ زیبایی ببخشد اما پسران آبی‌پوش لندن می‌دانند که چه مربی بزرگی آنها را ترک می‌کند و بدون شک پس از ترک لندن، تنها صدای زمزمه حضور کارلو آنچلوتی به گوش می‌رسد. بله، گاس بزرگ رفت... .
منبع: Tims