بزرگ‌ترین ضربه‌ای که به پرسپولیس فصل قبل وارد شد، خمیر مایه‌اش در چنین ایامی شکل گرفت؛ آنها در حالی که هنوز سرمربی خود را نشناخته بودند شروع به جذب مهره‌هایی کردند که نه قطبی با آنها تیم کارآمدی ساخت و نه پیروانی و وینگادا. آیا قرار است باز هم همان معضل تکرار شود؟ عباس انصاری‌فرد که خیلی پیش‌تر از این شروع به فعالیت در بازار نقل و انتقالات کرده بود روز گذشته بنا به اعلام سایت رسمی این باشگاه با پنج بازیکن به توافق نهایی رسید؛ شیث رضایی از صبا، امیرحسین صادقی از مس، میثم بائو از ابومسلم و ابراهیم شکوری و اشپیتیم آرفی از پیام. اینکه آیا کیفیت بازیکنان فوق برای ساختن تیمی نوین کفایت می‌کند یا نه اصلا مطرح نیست، بلکه باید به این موضوع بها داد كه آیا خروجی و ورودی بازیکنان طبق نظر سرمربی است یا خیر؟ هنوز وضعیت ابقای انصاری‌فرد مشخص نیست با این حال او چاره‌ای ندارد جز پیش‌دستی در بازار نقل و انتقالات، چرا که در غیر این صورت مهره‌های مورد نظر باشگاه با تیم‌های دیگر به توافق می‌رسند. از یک سو خرید‌ها بدون در نظر گرفتن نظر کادر فنی انجام می‌شود و از سوی دیگر نمی‌توان تعلل کرد. بنابراین آنچه چاره‌ساز می‌نماید این است که در ابتدا باید از سوی سازمان ورزش وضعیت مدیریتی سرخ‌ها به شکل کامل مشخص شود تا آنها بدون هیچ دل‌مشغولی‌ای سرمربی فصل بعد را خیلی زود انتخاب کنند. در کیفیت امیرحسین صادقی، مدافع دو فصل قبل استقلال یا شیث رضایی که سال‌ها سابقه پوشیدن پیراهن پرسپولیس را دارد کوچک‌ترین تردیدی وجود ندارد اما اگر مرد شماره یک کادر فنی به آنها اعتقاد نداشته باشد، تکلیف چه می‌شود؟ گویا سناریوی ابراهیم توره، ایوان پتروویچ، محمد منصوری و... که با سر و صدای فراوان و مبالغ کلان به عضویت پرسپولیس درآمدند اما بنا به تفاوت سلیقه ميان مربیان تعویضی پرسپولیس، هیچگاه در حد و اندازه‌های خود ظاهر نشدند، این بار هم در حال تکرار است. پرسپولیس که می‌خواهد سال کم‌فروغش را جبران کند بهتر است در وهله نخست به انتخاب کادر فنی‌اش اهتمام بورزد چون امضاي قرارداد با يك سرمربی کارآمد در ابتدای امر واجب‌تر از استخدام هر ستاره‌ای است.