نقل است که شیخ گفت: «اول بار که به حج رفتم، خانه‌ای دیدم. دوم بار که به خانه رفتم، خداوند خانه را دیدم. سوم بار نه خانه دیدم و نه خداوند خانه»؛ یعنی چنان در حق گم شده بودم که هیچ نمی‌دانستم. اگر می‌دیدم، حق می‌دیدم. و دلیل بر این سخن، آن است که یکی به در خانه او رفت و آواز داد. شیخ گفت:« که را می‌طلبی؟». گفت:«بایزید را». گفت:«در خانه جز خدا نیست». و یک بار دگر کسی به در خانه او رفت. شیخ گفت:«که را می‌طلبی؟» گفت: «بایزید را». گفت: «بیچاره بایزید! سی سال است من بایزید را می‌طلبم و نام و نشان او نمی‌یابم». این سخن با ذوالنون گفتند، گفت: «خدای ـ عزوجل ـ برادرم بایزید را بیامرزاد که [با] جماعتی که در خدای عزوجل گم شده‌اند، گم شده است».
تذکره الاولیاء - عطار نیشابوری