اوزیل در برابر سرزمین مادری

در ادامه گردونه صعود به یورو 2012، جمعه شب ژرمن‌ها و ترک‌ها یک دیدار بسیار حساس و سنتی را در برلین برگزار می‌کنند، شهری که پایتخت نخست آلمان و البته به کنایه پایتخت دوم ترکیه به حساب می‌آید. مثل گذشته بزرگ‌ترین معضل آلمان در بازی‌های خانگی مقابل ترک‌ها، غیرقابل پیش‌بینی بودن جو ورزشگاه به نفع یا به ضرر میزبان رسمی این بازی است، طوری که واقعا معلوم نیست با توجه به حضور بیش از 3 میلیون ترک‌تبار متعصب در آلمان آیا جمعه‌شب در ورزشگاه المپیک برلین شاگردان یوآخیم لو میزبان مردان گاس هیدینک خواهند بود يا میهمان آنها؟ فدراسیون فوتبال آلمان (DFB) دیروز اعلام کرد که 30 هزار قطعه بلیت این مسابقه به‌طور جداگانه به هواداران ترک اختصاص یافته اما آیا بسیاری از ترک‌تبارهای ساکن آلمان برای مابقی 72 هزار و 244بلیت این مسابقه نقشه نخواهند کشید تا بار دیگر مثل بازی 8سال پیش در خاک آلمان دست به یک نمایش قدرت بزنند؟ اگرچه شمار ترک‌تبارهای ساکن آلمان بیش از 3میلیون نفر برآورد می‌شود و حتی کارشناسان اتحادیه اروپا رقم واقعی ترک‌های دوملیتی در حال رفت و آمد بین 2 کشور را حدود 5 میلیون نفر ارزیابی می‌کنند اما طبق آمار رسمی وزارت کشور ژرمن‌ها این رقم به 66/1 میلیون ترک‌ اصیل و 700 هزار ترک‌تبار که متولد آلمان هستند محدود می‌شود اما از ترس مرموز یوآخیم لو پیش از این مسابقه می‌توان دریافت که چندان نمی‌توان به آمار رسمی اتکا کرد. این مسابقه به قدری داغ و پرتنش است که از همین حالا تمام نیروهای ضربتی امنیتی در اطراف و داخل برلین به حالت آماده‌باش درآمده‌اند. برای ترک‌ها، حساسیت بازی با آلمان به حداکثر خود رسیده است چرا که جدای از حیثیتی بودن مسابقه با صاحبکارهای نیم‌قرن اخیر موبورشان، شرایطی خاص و ویژه بر آتش این معرکه افزوده‌اند. نخست اینکه بازی جمعه شب ورزشگاه المپیک برلین از گروه A مقدماتی یورو 2012 در حالی برگزار می‌شود که تیم ملی ترکیه با وجود آغاز به کار پرطمطراق گاس هیدینک روی نیمکتش اصلا حال و روز خوشی ندارد و آنها بشدت به امتیاز گرفتن از صدرنشین گروه و نایب قهرمان جام جهانی و یورو 2008 برای امیدوار شدن به صعود نیازمند هستند. از طرف دیگر این نخستین آلمان – ترکیه در مستطیل سبز پس از بازی جنجالی و پرالتهاب و البته مشکوک دو تیم در نیمه‌نهایی یورو 2008 است، جایی که برق ورزشگاهی که در قلمروي ژرمن‌‌زبان‌ها (اتریش) قرار داشت مدتی قطع شد و مشکلاتی هم در تصاویر ارسالی مسابقه به جهان به‌وجود آمد. آن بازی را «پسران کاردیاک»- لقبی که ترکیه تحت هدایت فاتح تریم به خاطر بالا رفتن دیوانه‌وار ضربان قلب هواداران و بازیکنانش در دقایق سرنوشت‌ساز واپسین به آن مشهور شده بود – با وجود شایستگی 3-2 به آلمان باختند و حالا از نگاه هواداران ترک «گاس هیدینک» مردی است که توانایی ستاندن انتقام آن شکست را دارد. اما در کنار این انگیزه‌ها، باید به نام مسعوت اوزیل اشاره کرد که بغضی است در گلوی ترک‌ها. این استعداد درخشان 21 ساله وقتی که به خاطر پوشیدن پیراهن تیم ملی آلمان به ملیت و اصالتش پشت کرد دل خیلی از هموطنان واقعی‌اش در فلات آناتولی را شکست. او حالا برای نخستین‌بار در مقابل سرزمین مادری‌اش قرار می‌گیرد و این می‌تواند مهم‌ترین عامل به جوش آمدن غیرت ترک‌ها و غیرقابل پیش‌بینی شدن جو بازی روز جمعه برلین باشد.

یوآخیم لو نگران آمادگی بازیکنان بایرن

لوکاس پودولسکی و میروسلاو کلوزه، فصلی بسیار ضعیف را پشت سر گذشتند اما توانستند در جام جهانی بدرخشند. مهاجمان کلن و بایرن‌مونیخ در تمرینات آماده‌سازی تیم ملی برای جام جهانی سخت تلاش کردند. کلوزه وزن کم کرد و تارهای عنکبوتی که یک فصل روی نیمکت بایرن به دست و پایش بسته شده بود را زدود تا در آفریقای‌جنوبی بیشتر از تمام فصل گذشته بوندس‌لیگا گل بزند. منتقدان می‌گویند این 2 نفر نماینده مشکل عجیبی هستند که فرم باشگاهی آنها را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد اما هنگامی که پیراهن سفید تیم ملی را به تن می‌کنند از بین می‌رود. یوآخیم لو، مربی تیم ملی آلمان معمولا نیازی ندارد نگران اوضاع بازیکنان اصلی‌اش که دعوتشان می‌کند باشد؛ او بازیکنان خود و سیستم خود را دارد که معمولا هم جواب می‌دهد. اما فرم آغاز فصل بایرن تنها دغدغه لوئیس فان‌خال نیست بلکه دغدغه لو هم باید باشد. مربی تیم ملی آلمان برای دیدارهای مقدماتی یورو 2012 مقابل ترکیه و آذربایجان، تیمش را مانند همیشه پر از بازیکنان بایرن می‌کند و دشوار بتوان بازیکنی ملی‌پوش از بایرن را حتی اندکی آماده دانست. اینجا دیگر خبری از اردوی پرفشار آماده‌سازی نیست و بازی‌های دوستانه هم برای اتو کردن چین و چروک‌های لباس تیم ملی برگزار نمی‌شود. آلمان باید مقابل ترکیه در دیدار جمعه عالی باشد و خیلی احتمال دارد که آنها هم مانند بایرن تسلیم شوند. شکست این هفته مقابل بورسیا دورتموند، سومین باخت بایرن بود. آنها با 8 امتیاز در رده 12 جدول جای دارند. بایرن فصل پیش تنها 4 شکست داشت. آنها راهی طولانی تا ماینس صدرنشین فاصله دارند و بازیکنان کلیدی‌شان، چه آلمانی باشند و چه غیرآلمانی، خوب بازی نمی‌کنند. مساله تنها نداشتن آمادگی نیست، آنها خسته هم هستند و تیم کوچک و کم‌تعدادی هم در اختیار دارند. کلوزه و ماریو گومز که دو سوم گزینه‌های تهاجمی تیم ملی هستند در این فصل هیچ گلی نزده‌اند. اگر گومز مانند بازی با دورتموند خودخواهانه به توپ ضربه بزند بعید است طلسم گل‌نزدنش بزودی شکسته شود. فیلیپ لام و هولگر بدشتوبر در خط دفاعی بایرن کارآیی چندانی نداشته و نتوانسته‌اند بر حریفان غلبه کنند. باستین شوآین‌اشتایگر در خط میانی نمایش متوسطی داشته و مانند همیشه پرانرژی نبوده است. او تنبل به نظر می‌رسد و در بازی با دورتموند، نوری شاهین– بازیکنی که به تیم ملی ترکیه راه نیافته– به راحتی بر او چیره شد. تونی کروس هنوز در آلیانس آر‌نا جانیفتاده، هرچند فصل پیش در دوران قرضی حضور در بایر لورکوزن درخشان و آینده‌دار نشان داد و به نظر می‌رسد در بایرن راحت نیست. شاید تنها بازیکن آلمانی بایرن که می‌تواند از انتقاد جدی بگریزد توماس مولر است. البته او هم در بهترین فرم خود تنها خوب بوده است. این بازیکن 20 ساله انعطاف‌پذیر، تلاش کرده بار خلاقیت و گلزنی تیم فان‌خال را در غیاب آرین روبن و فرانک ریبری به دوش بکشد اما او که یک‌تنه نمی‌تواند کاری از پیش ببرد. مولر، شوآین‌اشتایگر و لام، به احتمال فراوان در ترکیب ثابت تیم مقابل ترکیه به میدان خواهند رفت و گومز یا کلوزه هم وظیفه گلزنی را خواهد داشت. احتمال حضور کلوزه بیشتر است که همیشه با پیراهن تیم ملی انگیزه داشته است.