شاید برای خیلی از ما نام «الهلال» مترادف با یک رقیب خطرناک عربی باشد که گاه ساقدوش موفقیت‌های باشگاهی‌مان نام گرفته و گاه گربه سیاه بهترین تیم‌هایمان. اما حقیقت این است که جلال و جبروت آسیایی الهلال در لیگ قهرمانان آسیا رنگ باخته است، درست مثل استقلال و پرسپولیس خودمان. دوران افتخار آبی‌های ریاض مربوط به یک دهه پیش است و جام باشگاه‌های آسیا. امسال تنها برای دومین‌بار بود که الهلال از گروهش صعود می‌کرد آن هم پس از 4تایی شدن در مقابل یک حریف ایرانی به نام مس کرمان اما امروز وقتی شاگردان اریک گرتس، سرمربی بلژیکی الهلال برای گرم‌کردن، پا بر چمن ورزشگاه فولادشهر اصفهان بگذارند، این شانس را دارند که مهدی رجب‌زاده را در حال گرم کردن نبینند. قاتل الهلال در کرمان البته با پیراهن نارنجی مس، 2 هفته پیش هم در اصفهان با پیراهن سپید و سبز ذوب‌آهن گل برتری را وارد دروازه پوهانگ استیلرز کره جنوبی، فاتح دور قبل لیگ قهرمانان آسیا کرد اما ستاره قدیمی اصفهانی‌ها به خاطر دریافت کارت قرمز در دیدار برگشت با پوهانگ نیست تا عربستانی‌ها را وحشت‌زده کند اما منصور ابراهیم‌زاده هنوز هم در خط آتش خود محمد خلعتبری، ایگور کاسترو، محمد قاضی، اسماعیل فرهادی و جلال رافخایی را دارد. به لطف زهردارترین خط حمله خاورمیانه هم هست که تیم او بر صدر جدول لیگ برتر ایران تکیه زده و در یک قدمی تکرار حماسه 3 سال پیش سپاهان است. الهلال نیز اگرچه با سرمربی سابق مارسی فرانسه فوتبالی چشم‌نواز ارائه می‌دهد اما آبی‌های ریاض با وجود مالکیت توپ بی‌نظیر‌شان برای تبدیل به یک بارسای آسیایی با معضلی بزرگ به نام شکنندگی دفاعی مواجه هستند. جمعه گذشته آنها پنجمین پیروزی پیاپی را در لیگ سعودی‌ها دشت کردند ولی همه می‌دانند که فوتبال سعودی از سرعت فوتبال آسیا بی‌بهره است. امروز همچنین ذهن 2 فوق ستاره آبی‌ها یعنی کریستین ویلهمسون، بال راست سوئدی و میدل رادوی، هافبک میانی رومانیایی درگیر بازی‌های ملی‌شان در چارچوب مقدماتی یورو 2012 هستند که تنها 48 ساعت بعد برگزار می‌شود. مشکل دیگر گرتس، غیبت بازی‌ساز برزیلی‌اش «تیاگو ئه‌دوس» و مصدومیت بزرگ‌ترین مهاجم عربستان «یاسر القحطانی» است. با این حساب ذوب‌آهن با یک الهلال نصفه و نیمه روبه‌رو می‌شود نه آن غول آبی که رسانه‌ها از قهرمان سعودی‌ها ساخته‌اند.