عقیده من این است که بازی با تیم‌هایی مثل برزیل می‌تواند به رشد فوتبال ایران کمک کند، علاوه بر این تیم‌های مطرح دنیا هم پس از این مسابقه راحت‌تر می‌پذیرند که با ایران بازی کنند. فکر می‌کنم در برگزاری چنین بازی‌هایی ما برنده هستیم. به نظرم امكان برگزاری بازی تدارکاتی با تیمي بزرگ‌تر از برزیل وجود ندارد. ملی‌پوشان ایران با قرار گرفتن مقابل این تیم دیگر به انتهای خط رسیدند و ترسشان کاملا ریخته است. بدون شک پیش‌بینی خیلی‌ها این بود که ایران مقابل برزیل با 8-7 گل بدرقه می‌شود اما هرگز این اتفاق نیفتاد. ما همیشه ثابت کرده‌ایم که مقابل تیم‌های بزرگ بهتر بازی می‌کنیم. نمونه‌اش بازی با آلمان بود که کسی باور نمی‌کرد ایران آن عملکرد خوب را به نمایش بگذارد.درباره بازی با برزیل هم باید بگویم که ایران نسبت به بازی با کویت عملکرد بهتری داشت. اگر ترس بازیکنان قبل از بازی با برزیل ریخته بود تمام عملکرد‌ها مثبت می‌شد. بازیکنان ما خوب دویدند و خوب هم تلاش کردند ولی ترس از باخت روی عملکردشان تاثیر منفی گذاشته بود. این مشکلی است که سال‌ها گریبان ایران را گرفته است. ما همیشه به فکر نتیجه هستیم و اصلا در دیدارهای تدارکاتی به دنبال رفع نقاط ضعفمان نیستیم. نتیجه‌گرایی مشکل بزرگی در فوتبال ایران است که دست و پای تیم‌های ملی و باشگاهی را بسته است. متاسفانه همیشه دنبال آن هستیم که در هر بازی گل‌های کمتری دریافت کنیم که همین مساله باعث می‌شود در حمله از توانایی و خلاقیت‌های موجود در بازیکنان استفاده نکنیم. این استرس و نگرانی تاثیر منفی در بخش هجومی تیم ایران داشته است.درباره تیم برزیل هم باید بگویم که آنها برزیل همیشگی نبودند. تغییرات در ترکیب این تیم و جوانگرایی باعث شده بود تا مثل همیشه نباشند. آنها از حالا به فکر جام جهانی 2014 در برزیل و قهرمان شدن در کشور خودشان هستند. برنامه‌ریزی آنها برای 3 سال آینده است و شک نکنید که جواب این برنامه‌ریزی را خواهند گرفت. بازی با برزیل یک اتفاق بزرگ برای فوتبال ایران بود. فکر می‌کنم ما هم مثل برزیل باید به فکر آینده باشیم. باید مسؤولان بیشتر تلاش کنند و با برنامه‌ریزی دقیق‌تر و بهتر شرایط را برای انجام چنین مسابقاتی فراهم کنند. ضمن اینکه از امروز باید به فکر آینده بود و حتی برای دیدارهای تدارکاتی ایران با تیم‌های مطرح دنیا پس از جام ملت‌ها در روزهای فیفا برنامه‌ریزی کرد.
* كارشناس و مربي فوتبال