داوود توحیدپرست در نامه‌ای خطاب به مدیرعامل خانه سینما نوشت: آقای عسگرپور! ای کاش کشور و سینمای ایران چند ابوذر داشت و با استخوان شتر به سراغ معاویه‌ها می‌رفت و از دل تاریکی‌های بایگانی تاریخ و فارابی، سندهای ظلم و تبعیض و نابرابری را بیرون می‌کشید تا چهره واقعی دوست و دشمن معلوم می‌شد. در بخش دیگری از نامه این سینماگر می‌خوانیم:
آقای عسگرپور! آیا می‌دانید پس از دادگاه بدوی، دادگاه تجدید‌نظر نیز درباره شکایت اینجانب از آقای عبدالرضا ساعتچی‌فرد، تهیه‌کننده سینما و نهایتا درخواست ابطال آرا هیات داوری در زمان ریاست شخصی قلدر و خودرای به نام قاسم قلی‌پور و شورایعالی داوری در زمان ریاست آقای کمال تبریزی به نفع من‌رای داد و آرای صادره بسیار ظالمانه این حضرات را ابطال کرد؟! آقای عسگرپور! به یاد می‌آورید که در زمان ریاست آقای جعفری‌جلوه و آقای محمود اربابی که فیلم من بی‌دلیل توقیف شده بود، چقدر به شما مراجعه کردم و نامه نوشتم و از شما خواستم که به مشکل صنفی من رسیدگی کنید؟ آیا کوچک‌ترین حرکت مثبتی انجام دادید که مشکل فیلم من که همه زندگی‌ام وابسته به آن بود، حل شود؟ در ادامه این نامه آمده: آقای عسگرپور! یادتان هست زمانی که مدیرعامل فارابی بودید، چقدر رفتم و آمدم و چقدر سختی کشیدم تا به فیلمنامه پروانه ساخت گرفته «شیرین» حداقل وام را بدهید اما ندادید و باعث شدید که به‌رغم ثبت فیلمنامه و گرفتن پروانه ساخت که در آن سال‌ها شبیه معجزه بود من نتوانم فیلم فوق را بسازم؟ یادتان هست چگونه آقای جعفر پناهی بدون ثبت فیلمنامه و بدون گرفتن پروانه ساخت همان موضوع و محتوا را ساخت و اعتراض‌های من در خانه سینما و بنیاد فارابی و ارشاد به جایی نرسید؟ سکوت مرگبارتان در آن زمان را به یاد می‌آورید؟! در بخش دیگری از نامه توحیدپرست می‌خوانیم: آقای عسگرپور! به خاطر دارید که چقدر به شما درباره روابط غیرقانونی حاکم بر معاونت فرهنگی و ترویج تبعیض و نابرابری در فارابی نامه نوشتم و به رانت‌خواری‌ها اعتراض کردم ولی شما هیچ پاسخی ندادید و به شکل کاملا غیرقانونی و غیرانسانی، تعداد تهیه‌کنندگان و کارگردانان بیت‌المالی را زیادتر کردید و بعدها با همین فیلمسازان بیت‌المالی دسته و گروه و جریان تشکیلاتی بدون ثبت تشکیل دادید و همان روش‌های غیر‌توحیدی و غیرانسانی را در سایر نهادهای فرهنگی و هنری بویژه سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران ادامه دادید و منابع عمومی کشور را در اختیار عده‌ای خاص از همفکرانتان قرار دادید؟ آقای عسگرپور! من و امثال من در خانه سینما و لشکر عظیمی از دانشجویان هنر در این کشور با امید به کار کردن شرافتمندانه زنده هستیم اما وجود مدیران تبعیض‌گرایی مثل حضرتعالی که منابع عمومی کشور را در اختیار فقط 10 درصد از فیلمسازان بیت‌المالی می‌گذارند، باعث می‌شود که از طبیعی‌ترین حق حیاتمان که کار کردن شرافتمندانه و کسب رزق و روزی حلال است، باز بمانیم و زندگی خانوادگی‌مان احتمالا متلاشی بشود... . متلاشی شدن خانواده‌ها آن هم به خاطر بیکاری، می‌دانید یعنی چه؟