
محمدحسین قربانی *: از نیمه اردیبهشتماه کار تازهای در نظام سلامت کشور آغاز شد که میتوان آن را انقلابی در حوزه سلامت جامعه دانست. این حرکت با ابلاغ سیاستهای کلان سلامت توسط رهبر انقلاب بنا نهاده شد و نمایندگان مردم در مجلس هم با همکاری هر چه تمامتر بودجه و منابع مالی این حرکت ملی را فراهم آوردند تا هر چه سریعتر مقدمات اجراییشدنش را مهیا کنند. به دنبال این موضوع متولی اصلی سلامت در جامعه وزارت بهداشت تعیین شد و به نوعی سکان هدایت طرح تحول سلامت به صورت تمام و کمال در اختیار این وزارتخانه قرار گرفت. از این رو وزارت بهداشت و درمان مسؤولیت مستقیم اجرا و پاسخگویی درباره شیوه عملیاتی شدن طرح، نقاط قوت و ضعف آن را عهدهدار است. هرچند مدت زیادی از اجرای این طرح با چنین حجم عملیاتی نگذشته است اما تا به همین زمان بازخوردها و مشاهده وضعیت بیماران در مراجعه به مراکز درمانی دولتی تا حدودی گویای نکاتی درباره طرح تحول سلامت است که به نظر میرسد لازم است مدیران وزارت بهداشت آن را بیشتر مورد توجه قرار دهند تا مسیر دستیابی به اهداف این طرح کوتاهتر و کمهزینهتر شود. نکته اول که از جمله نقاط قوت اجرای طرح تحول سلامت است کاهش پرداخت از جیب بیمار در مراجعه به بیمارستانهای دولتی است. به نحوی که بیماران حداقل 5 و حداکثر 10درصد هزینه بستری در مراکز درمانی دولتی را میپردازند. مورد دوم پرداخت هزینههای پروتز و عملهای جراحی سنگینی است که تا پیش از این تحت هیچ حمایتی نبوده و غیراز اتلاف وقت و تهیه انواع دارو و پروتزی که بیمار از خارج از بیمارستان تهیه میکرد بیشتر هزینهها هم از بیمار دریافت میشد و رفع این نگرانیها، رضایتمندی بسیاری از بیماران را در پی داشته است. اما با پیشرفت طرح نکاتی هم به عنوان نقاط ضعف در این برنامه جامع، نمایان میشود که باید وزارت بهداشت با رصد بهنگام راه پیشروی آنها را سد کند. از جمله نقاط ضعفی که از ابتدا همراه این طرح است میتوان به کمبود نیروی انسانی در مراکز درمانی و بویژه در شهرستانها اشاره کرد که به نظر من این مورد بزرگترین ضعف این طرح است. موضوع مقیم بودن پزشکان هم یکی از مواردی است که باید معاونت درمان برای آن چارهاندیشی کند و چارت لازم را ایجاد کند تا پزشکان در شهرستانها و مراکز درمانی مقیم باشند. تا زمانی که این دغدغه برطرف نشود نمیتوان تحول در نظام سلامت را مدعی شد. نکته دیگری هم که مغفول مانده تامین اقلام برخی مراکز پاراکلینیکی، داروخانهها و مراکز تصویربرداری پزشکی مانندMRI در شهرهای کوچک و شهرستانها است که دلیلی برای انتقال بیمار به شهرهای بزرگتر برای تهیه دارو یا گرفتن عکس و تهیه سونوگرافی شده است. این موارد از جمله نکاتی است که لازم است با مشورت و همفکری هر چه سریعتر مرتفع شود تا تحول واقعی در نظام سلامت محقق شود و این مهم اتفاق نخواهد افتاد مگر با نظارت و حضور مستمر مدیران وزارت بهداشت در مراکز درمانی و بویژه بیمارستانهای دولتی شهرستانها و شهرهای کوچک تا ضمن رصد مشکلات از نزدیک، راهکار پیشگیری از مشکل بدون بروکراسی اداری و به صورت مستقیم ارائه شود.
*عضو کمیسیون بهداشت مجلس