آیتالله محمد یزدی، رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در گفت‌وگو با هفته‌نامه
پنجره مباحثی از اتفاقات پشت پرده مجلس خبرگان رهبری و برخی شخصیت‌های سیاسی را بیان کرد. به گزارش پنجره، وی با اشاره به بحث انتخاب حضرت‌آیت‌الله‌‌العظمي خامنه‌ای بهعنوان رهبر انقلاب اسلامی و مخالفت برخی از اعضای جامعه مانند آذری قمی، گفت: مخالفت داشتن، یک مساله و فکر تشکیل شورای رهبری مساله‌ای دیگر است که بیشتر از طرف آقای هاشمی سرچشمه گرفته بود و در این رابطه، همان زمان، اکثر اعضای جامعه مدرسین مخالفت کردند. در حال حاضر هم که دوباره آقای هاشمی این مباحث را مطرح می‌کند، باز هم ما مخالفیم و بعدا هم مخالف خواهیم بود. به این علت که مساله تشکیل شورای رهبری مبنای فقهی و علمی ندارد، بلکه مبنای روشنفکری دارد، چون یک مجتهد هیچوقت نمی‌تواند مقلد باشد و با نظر شورایی بحث کند. آیتالله یزدی درباره نحوه عملکرد هاشمی در بعد از انتخابات ریاستجمهوری دهم تصریح کرد: در جریان فتنه، سران فتنه به پشتیبانی آقای هاشمی خیلی کارها کردند و آقای هاشمی اساسا یک نوع تفکر داشته و دارد که هیچ ربطی به جامعه مدرسین ندارد. ایشان هیچ وقت عضو جامعه مدرسین نبوده و همیشه عضو جامعه روحانیت مبارز بوده و در آنجا نیز همیشه این بحث‌ها با ایشان وجود داشته است. وی درباره علت عدم شرکت در اجلاسیه خبرگان سال 88 پس از فتنه اظهار داشت: عدم حضور بنده به علت اختلاف با آقای هاشمی بود. در حقیقت شبی که صبحش اجلاس مجلس خبرگان رهبری آغاز به کار می‌کرد، طبق رسمی که از زمان آیتالله مشکینی، رئیس پیشین مجلس خبرگان بود، صحبتی با رئیس مجلس برای تعیین محورهای سخنرانی افتتاحیه می‌شد. همه اعضا آن شب بودند و بنده به ایشان گفتم که جناب آقای هاشمی رسم بوده که شب قبل از شروع اجلاس، دوستان هیات رئیسه، محورهای سخنرانی را از رئیس پرسیده و نظر می‌داده‌اند. آقای هاشمی یکسری مسائل را مطرح کرد که از دید ما دست سوم و چهارم بود، بنده گفتم آقای هاشمی هیچ تعارفی نداریم، این سخنان بیانش در مدرسه درست است ولی شما باید فاصلهتان را با رهبری کم کنید، فاصله شما با رهبری زیاد است، در این شرایط اگر شما فاصلهتان را با رهبری کم کنید، بهخصوص در جلسه و قبل از نطقتان، حتما می‌توانید جلسه را خوب اداره کنید و بنده با توجه به ارتباطی که با اعضا دارم و گفت‌وگوهای تلفنی و حضوری، پیشبینی می‌کنم جلسه فردا خالی از تشنج نخواهد بود؛ به این دلیل که شما با رهبری فاصله گرفتهاید و در حقیقت یک نوع برداشتهایی از این فاصله و سکوتتان شده. شما در نطق افتتاحیه، فاصلهتان را با رهبری کم کنید. بالاخره آن شب در کمیسیون سه‌نفره‌ای که بنده عضو آن بودم و این مباحث با آقای هاشمی طرح شد، به علت اینکه بنده ناراحت شدم، آخرش ایشان گفت که ادبیات فلانی را قبول ندارم و به یک شکلی مطلب را خواهم گفت که این مساله‌ای که شماها می‌گویید حل شود. بنده همان شب از سر سفره نتوانستم بلند شوم و در حقیقت دچار بیماری شدم که هنوز هم آثار آن باقی مانده. ولی خوشبختانه مقام معظم رهبری تدبیرهای بسیار خوبی داشتند و تبیین کردند که حساب ایشان از سران فتنه جداست و در نهایت این اواخر دوستان گفتند که شما حسابتان را از فرزندانتان جدا کنید زیرا شما یک موقعیت و فرزندانتان موقعیت دیگری دارند. یزدی همچنین درباره وضعیت فعلی ناطق نوری تصریح کرد: آقای ناطق امروز، غیراز آقای ناطق 5 سال پیش است، مثل آقای هاشمی که غیراز آقای هاشمی 10 سال پیش است و الان روش آقای ناطق نوری را تأیید نمی‌کنم.
ترور به قصد خدمت به جامعه!
روزنامه
کیهان در ستون اخبار ویژه خود خبری از حسین موسوی تبریزی منتشر کرد که در آن رئیس گروه موسوم به «مجمع محققین و مدرسین حوزه» می‌گوید ترور و آدم‌کشی نیز اگر با قصد خدمت به جامعه انجام گیرد، در زمره جرم سیاسی است! کیهان در این زمینه نوشت: افراطیون مدعی اصلاح‌طلبی از زمان مجلس ششم، با پیش کشیدن بحث «جرم سیاسی» تلاش کردند برای خود و هم‌قطارانشان درعرصه براندازی، حاشیه امنیت ایجاد کنند و ضمن جا زدن برخی جرائم امنیتی به عنوان «خطا و جرم سیاسی» از مجازات بگریزند. اکنون حسین موسوی تبریزی -که درجریان فتنه سال گذشته از فتنه‌گران حمایت می‌کرد- در گفت‌وگو با شرق می‌گوید: «زمانی که فرد در عمل سیاسی جرمی مرتکب می‌شود، مرتکب جرم سیاسی شده و این جرم نیز با جرائم عادی متفاوت است چرا که شخصی نیست و به دلیل مسائل سیاسی صورت گرفته است. البته ممکن است فرد به واقع برای خدمت به جامعه و مردم بخواهد کاندیدا شود اما اقداماتی انجام می‌دهد که برخلاف امنیت جامعه است. به طور مثال اسلحه در دست می‌گیرد و ترور می‌کند یا با تهمت و افترا سعی می‌کند رقیب را از صحنه خارج کند. این فرد دنبال منافع شخصی نیست، شخصی نیز عمل نمی‌کند و می‌خواهد به جامعه خدمت کند و همچنین به دلیل آنکه این جرائم را به دلیل انجام عمل سیاسی انجام داده پس مرتکب جرم سیاسی شده و باید در دادگاه‌های ویژه مورد رسیدگی قرار گیرد».براساس این اظهارات توجیه‌آمیز، هر فرد دزد و آدم‌کش و قاچاقچی و مفسد سیاسی و اقتصادی می‌تواند مرتکب جرائم بزرگ شود و هنگامی که بازداشت شد با ادعای اینکه قصد خدمت سیاسی داشته، خواستار تخفیف‌ها و اغماض‌های ویژه جرم سیاسی شود! همچنانکه بسیاری از مفسدان گردن‌کلفت با ایجاد پوشش‌ها و مصونیت‌های «مطبوعاتی» و «حزبی» و «انتخاباتی» به انواع جنایت‌ها، زد و بندها، کلاهبرداری‌ها و تهدید منافع و امنیت ملی دست یازیده‌اند اما به هنگام تنگ شدن عرصه و گرفتار آمدن در پنجه قانون، مدعی شده‌اند قصد خیر و اصلاح جامعه داشته‌اند و تنگ‌نظری‌ها(!) نمی‌گذارد آنها اصلاح‌گری کنند. موسوی تبریزی در مصاحبه با شرق به موضوع «جرم سیاسی در کشورهای مترقی» اشاره کرد و گفت: «آنها به این امر دقت کرده‌اند که ممکن است در جرم‌های سیاسی دست‌هایی در کار باشد که مواردی را که جرم نیست جرم نشان داده یا با نفوذ خود از شدت جرائم بکاهند و آنها را کوچک جلوه دهند زیرا در جرم سیاسی معمولاً یک طرف حاکمیت است و جرم‌های سیاسی معمولاً علیه قدرت است و همین قدرت اگر بخواهد اینها را محاکمه کند ممکن است حقوق مردم را ضایع کند».