۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۷:۲۸
معرفى بازیکنانى که در مقابل تیم زادگاهشان بازى کرده‌اند

داستان خیانتکاران

طناز احدی‌مقدم

مسعوت اوزيل ترك‌تبار در دیدار جمعه‌شب آلمان مقابل تركيه بازي كرد و اسکات سوتر بازیکن متولد انگلستان که تابعیت سوییسى را پذیرفته است مقابل انگلستان از اعضاى تیم ملى سوییس بود. به همین بهانه قصد داریم به بررسى بازیکنانى بپردازیم که با پیراهن تیم ملى کشورى دیگر مقابل تیم زادگاهشان بازى کرده‌اند.

۱۰- نانى

(متولد سنت کیپ ورد، بازیکن پرتغال)

سنت کیپ ورد جزیره‌اى است در اقیانوس اطلس شمالى و نزدیک ساحل غربى آفریقا که مدت‌ها مستعمره پرتغال بود و در سال ۱۹۷۵ از این کشور مستقل شد. پرتغال در یک بازى دوستانه با این تیم در میان شگفتى همگان به تساوى بدون گل رسید که یکى از نتایج شوک‌آمیز پرتغال پیش از آغاز جام‌جهانى ۲۰۱۰ بود. کارلوس کرش در این مسابقه ستارگانى چون کریستیانو رونالدو و نانى را از همان ابتدا به زمین فرستاد. نانى مهاجم جوان منچستریونایتد متولد پرایا مرکز این جزیره است. پیش از آنکه والدینش به پرتغال مهاجرت کنند وقتى نانى ۵ ساله بود پدرش براى تعطیلات راهى زادگاهش شد اما هرگز بازنگشت و چند سال بعد از این واقعه مادر نانى نیز راهى کشور هلند شد و او تحت سرپرستى عمه‌اش در لیسبون رشد و نمو یافت. نانى نخستین بازى ملى‌اش را در سال ۲۰۰۶ برگزار کرد و در شرایطى که آمادگى مطلوبى داشت جام‌جهانى ۲۰۱۰ را به خاطر مصدومیت از دست داد. دیگر ستاره جهان فوتبال که اصلیتى از این جزیره کوچک دارد هنریک لارسن مهاجم سرشناس سوئدى است که پدرش متولد آنجا بود.

۹- جوزپه روسى

(متولد آمریکا، بازیکن ایتالیا)

ممکن بود تقدیر براى روسى به گونه‌اى دیگر رقم بخورد. این بازیکن متولد نیوجرسى می‌توانست به عنوان یکى از اعضاى تیم ملى آمریکا در جام‌جهانى ۲۰۰۶ مقابل ایتالیا بازى کند. بروس آر‌نا مربى پیشین یانکى‌ها از روسى خواسته بود به اردوى این تیم بپیوندد اما این مهاجم جوان با رد پیشنهاد آر‌نا تصمیم گرفت براى ایتالیا بازى کند. ۳ سال بعد روسى در برد ۳ بر یک
لاجوردى پوشان مقابل آمریکا در جام کنفدراسیون‌ها درخشش زیادى داشت و ۲ گل به ثمر رساند.

۸- عمر سیورى

(متولد آرژانتین، بازیکن ایتالیا)

سیورى در اواخر دهه ۵۰ و اوایل دهه ۶۰ یکى از ستارگان جهان فوتبال بود و پیش از آنکه در سال ۱۹۵۷ به یوونتوس ملحق شود در لیگ داخلى آرژانتین بازى می‌کرد. بعد از مهاجرت سیورى به اروپا دولت آرژانتین او را از انجام بازى براى تیم ملى این کشور محروم کرد. سیورى در سال ۱۹۶۱ به تیم ملى ایتالیا دعوت شد و در برد ۴ بر یک لاجوردى پوشان مقابل آرژانتین در یک بازى دوستانه در ترکیب این تیم حاضر بود. چند سال بعد گیلرمو فرانکو نیز راه هموطنش را دنبال کرد و در جام‌جهانى مکزیک در بازى مقابل آرژانتین از بازیکنان ذخیره ایتالیا بود.

۷- برند کراوس (متولد آلمان، بازیکن اتریش)

کراوس فوتبال خود را در بورسیا دورتموند آغاز کرد اما نتوانست در راپیدوین چندان موفق باشد. کراوس در بازى آلمان غربى و اتریش در مرحله گروهى جام‌جهانى ۱۹۸۲ از بازیکنان اصلى اتریش بود. در این مسابقه شرم‌آور که لکه ننگی بر پیشانى فوتبال شرافتمندانه بود 2 کشور همسایه تبانى کردند و بازى با یک گل به سود آلمان به پایان رسید تا هر 2 تیم صعود کنند و تیم شایسته الجزایر حذف شود.

۶- استوارت مک کال

(متولد انگلستان، بازیکن اسکاتلند)

وقتى مک کال در بازى مقابل انگلستان در مسابقات یورو ۹۶ در ترکیب ابتدایى اسکاتلند قرار گرفت شاید با خود می‌اندیشید ممکن بود در تیم مقابل بازى کند. مک کال متولد لیدز است و در جوانى بازیکن بردفورد بود. او در سال ۱۹۸۴ به تیم زیر ۲۱ سال انگلستان دعوت شد اما وقتى در ترکیب اصلى قرار نگرفت حاضر نشد به عنوان بازیکن ذخیره به میدان رود و اردو را به حالت قهر ترک کرد. از همین رو هیچ وقت به تیم ملى بزرگسالان انگلستان دعوت نشد و ترجیح داد براى اسکاتلند بازى کند.

۵- یوزیپ سیمونیچ

(متولد استرالیا، بازیکن کرواسى)

سیمونیچ در جهان فوتبال یک بازیکن منحصر به فرد است. او در جام‌جهانى ۲۰۰۶ در ترکیب تیم شطرنجى پوش کرواسى در دیدار مقابل زادگاهش ۳ بار کارت زرد گرفت اما گویى گراهام پل انگلیسى فراموش کرده بود که کارت قرمز نیز همراه دارد.

سیمونیچ در کانبرا پایتخت استرالیا بزرگ شده است و پیش از عزیمت به اروپا در تیم ملبورن نایت بازى می‌کرد. او از سال ۲۰۰۱ بازیکن کرواسى است.

۴- میروسلاو کلوزه، لوکاس پودولسکى

(متولد لهستان، بازیکن آلمان)

آلمان در شرایطى در جام‌جهانى ۲۰۰۶ با یک گل لهستان را مغلوب کرد که 2 بازیکن لهستانى‌الاصل زوج خط حمله این تیم را تشکیل می‌دادند اگر چه گل پیروزى را اولیور نیوویل به ثمر رساند. کلوزه و پودولسکى هر 2 در خانواده‌هایى با سابقه ورزش حرفه‌اى بزرگ شده‌اند که در تیم هاى هندبال و فوتبال لهستان بازى کرده‌اند. این 2 در کودکى به آلمان مهاجرت کردند و تصمیم گرفتند براى ژرمن‌ها بازى کنند.

در سال ۲۰۰۱ کلوزه از طرف فدراسیون فوتبال لهستان به اردو فراخوانده شد اما چون پاسپورت آلمانى داشت ترجیح داد براى این کشور بازى کند. او در سال ۲۰۰۸ در یک مصاحبه گفت ممکن بود براى لهستان بازى کند اگر مسؤولان لهستانى سریع‌تر عمل می‌کردند. پودولسکى در مسابقات یورو ۲۰۰۸ در دیدار مقابل لهستان 2 گل به ثمر رساند. او بعد از بازى گفت: من 2 قلب دارم که یکى براى آلمان و یکى براى لهستان می‌تپد.

۳- هربرت ویمر

(متولد بلژیک، بازیکن آلمان)

ویمر در بازى مالایورو ۱۹۷۲ از بازیکنان ثابت آلمان بود و در برد ۳ بر صفر این کشور مقابل شوروى در فینال مسابقات زننده گل سوم ژرمن‌ها بود. آلمان در مرحله نیمه نهایى ۲ بر یک بلژیک میزبان را شکست داد و ویمر این توفیق را داشت تا در مقابل تیم زادگاهش به میدان رود. او دوران موفقیت‌آمیزى را در بورسیامونشن گلادباخ سپرى کرد.

۲- دکو

(متولد برزیل، بازیکن پرتغال)

دونگا مربى سابق برزیل پیش از بازى این تیم مقابل پرتغال در جام‌جهانى ۲۰۱۰ از این کشور به عنوان برزیل دوم یاد کرده بود. دکو در سال ۲۰۰۲ و بعد از آنکه اسکولارى مربى پرتغال شد تصمیم گرفت پیراهن قرمز رنگ این کشور را به تن کند. دکو سال‌ها در باشگاه هاى پرتغال بازى می‌کرد و سال ۲۰۰۳ در برد۲ بر یک پرتغال مقابل برزیل در یک بازى دوستانه روى یک ضربه پشت محوطه جریمه دروازه تیم زادگاهش را باز کرد. دکو که هیچ وقت نتوانست نظر مساعد مربیان تیم ملى برزیل را جلب کند بعد از این بازى گفت: البته با وجود دوره طولانى بازى من طبیعى بود که براى برزیل بازى کنم. بازیکنان بسیارى بوده‌اند که پیراهن طلایى رنگ برزیل را به تن کرده‌اند اما حتى به نیمى از افتخارات من نیز دست نیافته‌اند. دکو مسابقه با برزیل در جام‌جهانى ۲۰۱۰ را به خاطر مصدومیت از دست داد و بعد از حذف پرتغال تصمیم گرفت از بازى‌هاى ملى خداحافظى کند.

۱- بازیکنان ایرلندى متولد بریتانیا

دوران حضور جکى چارلتون در راس تیم ملى ایرلند مصادف با دوران اوج این تیم بود. ایرلند در جام‌جهانى ۱۹۹۰ تا مرحله یک چهارم نهایى صعود کرد و در بازى این تیم مقابل انگلستان ۶ بازیکن ترکیب اصلى این تیم متولد كشور رقیب بودند که عبارتند از: کریس موریس، میک مک کارتى، پل مک گراث، جان آلدریج، تونى کاسکارینو و اندى تاوزند. فرى هافتون متولد اسکاتلند و کیون شیدى نیز زاده ولز بودند و تنها ۳ بازیکن اصلى این تیم اصلیتى ایرلندى داشتند. بنابراین چندان عجیب نخواهد بود اگر ایرلند را تیم دوم انگلستان بنامیم. ایرلند 2 سال پیش از این دیدار که با تساوى یک بر یک به پایان رسید در مسابقات یورو ۱۹۸۸ انگلستان را با یک گل مغلوب کرده بود.

ارسال نظر
captcha
پربیننده