نخستین نشست تخصصی فیلمنامه‌نویسی بیست و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان شامگاه شنبه 17 مهر، در سالن سینما کانون برگزار شد که در آن ناصر هاشم‌زاده، فیلمنامه‌نویس، حمید جمدر، کارشناس فیلمنامه، مسعود کرامتی، فیلمنامه‌نویس و کارگردان، مصطفی جمشیدی، نویسنده و طهماسب صلح‌جو، منتقد و مجری حضور داشتند. مسعود کرامتی، نویسنده، کارگردان و بازیگر سینمای کودک در این نشست درباره موضوعات مطرح شده در سینمای کودک، گفت: موضوعاتی که اشاره شده است کلیاتی دارد که می‌توان از طریق آن به وجه تمایز بین فیلمنامه کودک و بزرگسال رسید. اصل موضوع به این بازمی‌گردد که قصه و مضمون فیلمنامه متعلق به دنیای کودکان و نوجوانان باشد و مسائل زندگی آنان را در برگیرد. کارگردان فیلم «پاتال و آرزوهای کوچک» گفت: موضوع مهم است و من هم به این مطلب اعتقاد دارم که موضوعاتی به دنیای کودکان مربوط می‌شود. ولی اصل مطلب به این بازمی‌گردد که چگونه به موضوعی که در دنیای کودکان می‌گذرد، نگاه کنیم. کرامتی در ادامه افزود: این تفاوت معنی «فیلم برای کودک» و «فیلم درباره کودک» را درک نمی‌کنم زیرا تفاوت خاصی ندارند. از سویی من اعتقاد دارم که خیلی از فیلم‌هایی که به نام «برای کودک» ارائه می‌شوند، به دلیل نداشتن معنی و مفهوم، توهینی به این نوع سینما است. کرامتی درباره دنیای معصومانه کودکان گفت: اعتقاد دارم معصومیت برای دنیای کودکان است نه دنیای بزرگسالان. وی در ادامه گفت: بزرگترها دنیای معصومانه کودکی‌شان را با یک نوع پلیدی روزمره زندگی مخلوط کرده‌اند. کرامتی در ادامه گفت: به اعتقاد من فیلم کودک باید صادق، معصوم و راستگو باشد و از همه مهم‌تر از بچه‌ها سوءاستفاده نکند. بازیگر فیلم «نخودی» گفت: آنچه از معصومیت می‌گویم به این بازمی‌گردد که کودکان دنیای معصومانه‌ای دارند و پلیدی، وارد دنیای آنها نشده است. به شخصه اعتقاد دارم یکی از مشکلات ما در فیلمنامه‌نویسی به این بازمی‌گردد که کودکان ما دارای دنیای خاصی نیستند البته این مساله چندین سال است که اتفاق افتاده است. وی اظهار داشت: کودکانه این دوران، دنیایی ندارند، به دلیل اینکه در میان بزرگسالان رشد کرده‌اند نه در میان خودشان و نه با بازی‌های کودکانه. کرامتی در ادامه افزود: نداشتن دنیای کودکان برای کودکان، معضلی است که باید نگران آن باشیم. به اعتقاد من بزرگترها، باعث از بین رفتن دنیای کودکان شده‌اند و جوهره دنیای کودکان را که معصومیت است، از آنها گرفته‌اند. با این وصف، اگر این دنیا وجود نداشته باشد، من فاتحه دنیای کودکان و سینمای آن را می‌خوانم. فیلمنامه‌نویس فیلم‌های کودکان گفت: دنیای کودکان و بزرگسالان 2 دنیای متفاوت است و 2 دنیای متفاوت 2 زبان متفاوت و غایت متفاوت می‌خواهد. ناصر هاشم‌زاده نیز در ادامه گفت: سینمای کودک، سینمایی نیست که صرفاً موضوعش برای کودکان باشد. باید سینمایی باشد که دنیای کودکان را نشان دهد و باید به زبان و موضوع آن پرداخت تا مقصود و قصد ما از آن موضوع، مشخص شود. هاشم‌زاده گفت: رسیدن به یک تعریف جامع، امری سخت و آنچه برای کودک و درباره کودک است، تعریف خدشه‌داری است. اما یک مساله که واضح است، آن است که بزرگترها حس می‌کنند و یقین دارند که از دوران کودکی فاصله گرفته‌اند و به دلیل همین فاصله، می‌خواهند با پرداختن به آن دنیا بازگردند.