به محض شنیده شدن صدای سوت پایان در بازی سه‌شنبه شب ايران و برزيل، تیم دیگری آماده حضور در میدان بود. آنها ستارگان بزرگ یا قهرمانان ملی نبودند، بلکه خدمتکاران بی‌نام و نشانی بودند که قصد داشتند استادیوم را برای بازی بزرگ بین امارات و شیلی آماده کنند.گروهی 40 نفره از کارگران نظافتچی تا پاسی از شب کار می‌کردند تا چیزی در حدود 5/8 تن زباله‌های ریخته شده توسط بیش از 20 هزار هواداری که شاهد پیروزی 3 بر صفر برزیل برابر ایران بودند، را جمع‌آوری و نظافت کنند. علاوه بر این گروه، دسته 40 نفره دیگری هم در طول مسابقه در استادیوم زاید اسپورت سیتی تلاش می‌کردند تا از حجم و زمان کار بعد از بازی کاسته شود. «دارنر کارتر» از مدیران خدمات نظافت ورزشگاه گفت: «هزینه‌های نظافت استادیوم تقریباً معادل هزینه‌های تامین امنیت بازی است و برگزاری بازی‌هایی در این سطح مخارج بسیار سنگینی را به دنبال دارد». 4 کانتینر و 2 کامیون، برای حمل 75 هزار لیوان کاغذی یکبار مصرف، 50 هزار پاکت و 5 هزار ظرف ذرت در نظر گرفته شده بود. 2 گروه 40 نفره، هم در طول برگزاری مسابقه و هم پس از اتمام بازی وظیفه تمیز کردن ورزشگاه را برعهده داشتند و برای نظافت محوطه‌ای به مساحت 2/1 میلیون متر مربع واقعا زحمات بسیار زیادی را متحمل شدند. تماشاگران حاضر در استادیوم فقط زباله نریخته بودند، بلکه هر چیزی از گوشی موبایل گرفته تا ساعت طلا و از لباس تا جواهر آلات را جا گذاشته بودند. «یان کمپبل»، يكي ديگر از مدیران خدمات نظافت ورزشگاه گفت: «ما همیشه شب بازی ورزشگاه را نظافت می‌کنیم زیرا اگر باد بوزد، ممکن است به چمن زمین آسیب برساند». علاوه بر زمین مسابقه و سکوهای تماشاگران، امور خدماتی و نظافتی در تمام نقاط استادیوم، نظیر پارکینگ ماشین‌ها، استودیوهای تلویزیوني، جایگاه ویژه شخصیت‌های مملکتی، جایگاه ویژه میهمانان و رختکن تیم‌ها نيز انجام می‌شود.