اندرحکایت سفر به ابوظبی ناگفته‌هایی می‌ماند که جدا از انتقادهای همیشگی به تیم ملی و افشین قطبی باید به آنها پرداخت. در اینجا موضوعی به نام عدم رعایت اصول حرفهای، در نزد بعضی خبرنگاران وجود دارد که کمی دردآور است. برای پرداختن به این مساله از مثال‌هاي مشرق‌زمین باید كمك گرفت، که یک سوزن به خودت بزن یک جوالدوز به دیگران. واقعا فکر می‌کنید خودمان تا چه اندازه اصول حرفهای را رعایت می‌کنیم که اینچنین راحت نسبت به دیگران تاخت و تاز می‌کنیم. برای روشن شدن موضوع باید به یک شب قبل از دیدار تاریخی‌‌مان با برزیل نقب بزنیم. زمانی که اتوبوس حامل خبرنگاران به دلیل بی‌نظمی‌های همیشگی یکه و تنها بر سر تمرین سلسائو در ورزشگاه بن‌زاید می‌رسد، ژورنالیست‌هایی که تمام فکر و ذکرشان تهیه گزارش‌های داغ و مصاحبه‌های مفصل با ستاره‌های برزیل و کادر فنی این تیم بود باید با زبان دست و پا شکسته با مدیر رسانه‌ای تیم برزیل چک و چانه می‌زدند تا شاید مهیج‌ترین گزارش حرفهای شان را روی خروجی رسانه‌ها قرار دهند. ولی افسوس از اینکه مقام مسؤولی در ورزشگاه نیست تا نقش یک «قیم» را برایمان بازی کند تا ما خبرنگاران مانند طفل صغیر حیران نمانيم! و حالا فکرش را بکنید اصرارهای ما برای گفت‌وگو و امتناع مدیر رسانه‌ای از گپی دوستانه به زبان انگلیسی همه را آشفته می‌کند. حتی مسؤولان برزیلی ما را تهدید به خروج از ورزشگاه می‌کنند. تنها چیزی که می‌تواند کمی برایمان مجذوب‌کننده باشد گپ و گفت با خبرنگاران برزیلی، استرالیایی و... است و نظرات آنها تا پایان تمرین برزیل تا حدودی رضایت‌بخش به نظر می‌رسد. اما اصل داستان درست از زمانی شروع می‌شود که تمرین یک ساعت و نیمه سلسائو به پایان می‌رسد، ما برای جواب پرسش‌های‌مان به اتاق کنفرانس می‌رویم تا با منزس سرمربی برزیل به بحث و جدل بپردازیم ولی این‌بار باید از بی‌مسؤولیتی روسا فاکتور بگیریم چون بعضی از سوالات دوستان، ما را آنقدر شرمنده می‌کند که دیگر خجالت مي‌كشيم تا به روال همیشگی به انتقاد از غیر بپردازیم. یکی از سوالات با این مضمون ذهن شما را نیز می‌تواند به سرگیجه وا‌دارد!!... آقای منزس می‌گویند کارلوس دونگا با دختر رئیس فدراسیون برزیل ازدواج کرده بود که شد سرمربی برزیل... شما هم دست به وصلت با ... فدراسیون زدید که حالا هدایت تیم ملی را برعهده ...!!!» این سؤال با گویش
دست و پا شکسته اسپانیولی مطرح می‌شود...
...[آنهایی که حتی انگلیسی هم بلد بودند خجالت کشیدند تا این سؤال را مطرح کنند!] چهره منزس کاملا دیدنی است! او برآشفته می‌شود، ما یکدیگر را نگاه می‌کنیم تا اینکه مترجم آقای سرمربی حرفهای منزس را تحویل می‌دهد؛ این چه سوالی است که می‌کنید! اصلا این طور نیست! البته ماجرای دست و پا شکسته صحبت کردن به زبان انگلیسی و سوالات جور واجور تنها به اینجا ختم نمی‌شود. چون خبرنگار با تجربه بعد از دیدار در «میکس زون» جملاتش را اینگونه شروع می‌کند: «Good afternoon» به نظر می‌رسد این کلمه را اگر در گوگل ترجمه کنید معنی «بعدازظهر به‌خیر» را ترجمه می‌کند، پس گفتن این کلمه برای ساعت 11:30 شب به یک فرد خارجی باعث خنده دیگران می‌شود! واقعا وقتی خبرنگاران ما نمی‌توانند به‌راحتی کلمات یک زبان خارجی را از هم تفکیک کنند چگونه می‌توانند در مورد مسائل فنی اظهار نظر کنند؟ یا خبرنگاری که به زبان پرتغالی مسلط نیست چگونه حرفهای دنی آلوس را برای سایتشان ترجمه همزمان می‌کند؟ این اتفاق حتی به‌آن صحنه گل ایران که به اشتباه از سوی داور مردود اعلام شد نیز بازمی‌گردد، زمانی که همه ورزشگاه محو گل غلامی شده و شکار لحظه‌ها را از دست می‌دهند! این مسائل حتی به برداشتن یواشکی آی‌دی کارت‌ها از روی میز مسوول تحویل دادن کارت‌ها نیز بسط پیدا می‌کند. بعضی‌ها فکر می‌کردند با داشتن چند کارت همزمان می‌توانند به داخل زمین هم بروند و شاید هم پایی به توپ بزنند؟ درست در گیرودار همین موضوعات ناگاه به یاد آن زمانی می‌افتیم که نگاهمان به سوی جایگاه مخصوص می‌رود و با خنده‌ای بلند همه سوتی‌ها را فراموش می‌کنیم، آقای ... کارشناس تلویزیونی فوتبال در آن هوای شرجی در ساعت 10 تا 11 شب با عینک دودی به تماشای بازی نشسته!؟ انگار زمین و زمان در ابوظبی دست به دست هم داده بود که سوژه‌های طنزآمیز یا حتی تأسف‌آور بیش از مسائل فنی مجذوب‌کننده باشد.