درست در بحبوحه‌ای که هواداران پرسپولیس برای شعار به دنبال بازیکنی می‌گشتند تا شکست را سر او آوار کنند، پژمان نوری پشت محوطه جریمه تیمش به این سو و آن سو می‌دوید تا از برتری یک گل سفیدها حفاظت کند در همین گیرودار بود که او به همراه اولادی و حیدری به محوطه جریمه حریف رسید تا گل چهارم ملوان هم شکل بگیرد اما مهاجم ملوان پاس به عقب اولادی را به جایی زد که احمدی ایستاده بود... . پژمان نوری چند دقیقه قبل در گوشه چپ محوطه جریمه پرسپولیس توپ را گرفته و با یک چرخش غیرمنتظره توپ را از شیث رضایی عبور داد و با ضربه محکم گل سوم تیمش را به ثمر رساند. او بعد از این گل با شدت به شادی پرداخت و با پرشی بلند خود را در آغوش سرمربی تیمش انداخت. البته پرسپولیسی‌ها از این حرکت خوششان نیامد و کلماتی را نثارش کردند اما هر چه که بود او کارش را انجام داده بود. نوری در تمرینات تیم ملی پیش از مسابقات غرب آسیا به خبرنگاران حاضر در تمرین گفته بود که آرزو دارد به پرسپولیس گل بزند. البته پژمان پرسپولیس را بسیار دوست دارد اما اتفاقات اول فصل که موجب شد او به پرسپولیس نیاید وی را با انگیزه مضاعف به بازی فرستاد. پژمان به نظر گزینه ایده‌آلی برای خط میانی پرسپولیس به حساب می‌آمد اما دایی او را نخواست تا این بازیکن چپ پا و پرتلاش با وجود علاقه پشت دیوار بلند قرمزها بماند.از این منظر شادی پژمان کاملا قابل درک بود، او که در دقایقی از بازی با دوست صمیمی‌اش مازیار زارع نیز سرشاخ شده بود رهبر بردی بود که به نظر نمی‌رسد به این زودی‌ها از خاطر پرسپولیسی‌ها برود. او آنقدر خوب بازی کرد که حبیب کاشانی نیز در مصاحبه آخر بازی به وی اشاره کند و بازی‌اش را به رخ بازیکنان تیم بکشد. بازیکنانی که روی هم نصف پژمان نوری هم نبودند البته یکی از آنها، سمبل و کاپیتان تیم شیث رضایی هر روز در روزنامه‌ها به گفت‌وگو مشغول است و همه جایش را در بازی مقابل برزیل خالی کردند. او عضو مهمی از تیمی است که حالا مدیرعامل چاره را در آن دیده که کم‌کارهایش را به تیم ب بفرستد. تیم «ب»ای که هنوز وجود خارجی ندارد اما با این بازی می‌تواند با اعضای بسیار زیاد تشکیل شود.